ماده ۶۳ - پیش‌نویس قانون اساسی دولت خلافت | Quran Course

ماده ۶۳ - پیش‌نویس قانون اساسی دولت خلافت | Quran Course

جميع هذه الأدلة تدل على جواز أن يكون الكافر ضمن الجيش الإسلامي، وأن يُعطى المال لأجل وجوده هناك. وفضلاً عن ذلك، فإن تعريف الإجارة هو عقد على منفعة بعوض، وهذا يدل على أن الإجارة جائزة على كل منفعة يمكن أن يستفيدها المستأجر من الأجير، فتشمل استئجار شخص ليكون في الجيش، وليشارك في القتال، لأنه منفعة. وعليه، فإن عموم الدليل على الإجارة على أي منفعة هو دليل على جواز استئجار الكافر ليكون في الجيش ويشارك في القتال. غير أن ذلك يجب أن يكون تحت راية المسلمين لا تحت راية الكفر، كما يتضح من حقيقة الأدلة المذكورة، إذ إن الكفار الذين قاتلوا مع المسلمين إنما قاتلوا تحت راية المسلمين لا تحت راية الكفر؛ أي إنهم قاتلوا جنوداً ضمن جيش المسلمين. وبناءً على ذلك، يجوز لأهل الذمة أن يقاتلوا في جيش المسلمين مقابل أجر، وذلك إذا رأى الخليفة أن قتالهم جنوداً في جيش المسلمين يجلب مصلحة للمسلمين ولا يترتب عليه ضرر، فحينئذٍ يجوز قبولهم في جيش المسلمين ودفع الأجر لهم. وبعبارة أخرى، فإن هذا الأمر مباح لهم. أما إن كان في دخولهم الجيش الإسلامي ضرر، فإن هذا المباح من المباحات يصبح محرماً بسبب الضرر، وفقاً للقاعدة المتعلقة بالضرر كما هي مذكورة في بابها في أصول الفقه.

All of these evidences indicate the permissibility for a disbeliever to be part of the Islamic Army and to give him money due to his presence there. Additionally, the definition of employment is a contract upon a service for recompense, which indicates that employment is permitted upon every service that the employer could use from an employee, and so it includes employing someone to be in the Army, and for partaking in fighting, since it is a service. Accordingly, the generality of the evidence for employment upon any service is an evidence for the permissibility of employing a disbeliever to be in the Army and partake in fighting. However, it must be under the flag of the Muslims and not a flag of disbelief as is clarified in the reality of the evidences mentioned, since the disbelievers who fought with the Muslims did so under the flag of the Muslims and not under the flag of disbelief; in other words, they fought as soldiers as part of the Muslims’ Army. Built upon this, it is permitted for the people of Dhimmah to fight in the Army of the Muslims for a wage, which can occur if the Khalifah considers that their fighting as soldiers in the Army of the Muslims bring a benefit to the Muslims and there is no harm as a result, in which case, it is permitted to accept them in the Army of the Muslims and to pay them. In other words, this is made permitted for them. However, if there was harm from their entering the Islamic Army, then this permitted issue from amongst the permitted issues would be forbidden due to the harm, in accordance with the rule regarding harm as is mentioned in its section in Usul.

«الغازی له أجره، والجاعل له أجره وأجر الغازی». الغازی کسی است که شخصاً برای جنگ بیرون می‌رود، و الجاعل کسی است که به‌خاطر دستمزد، از جانب دیگری می‌جنگد. در کتاب قاموس «المحیط» آمده است: «الجُعْل… مقداری است که به کسی که کاری را انجام می‌دهد داده می‌شود… و آنچه به غازی تعلق می‌گیرد اگر به نیابت از تو و در برابر دستمزد بجنگد.» واژهٔ «أجر» هم برای دستمزد و هم برای پاداش به کار می‌رود. اما آنچه میان مردم رایج است، که «أجر» همیشه به معنای پاداشی است که از جانب الله سبحانه و تعالی به بندهٔ او برای عمل نیک داده می‌شود، و «إجاره» پاداش یک عمل از یک فرد به فرد دیگر است که شامل استخدام نیز می‌شود، در واقع هیچ پشتوانه‌ای برای این تمایز وجود ندارد. بلکه آنچه زبان بیان می‌کند این است که «أجر» پاداش یک عمل است. در کتاب قاموس «المحیط» آمده است که «أجر» پاداش عمل است، همان‌گونه که «إجاره» چنین است. معنای حدیث این است که غازی پاداش خود را دارد و جاعل دستمزد خود را دارد؛ زیرا این واژه معانی بسیاری می‌تواند داشته باشد و قرینه در حدیث، معنای مقصود را مشخص می‌کند. در اینجا واژهٔ «غازی» نشان می‌دهد که مراد از «أجر» پاداش از جانب الله سبحانه و تعالی است، و واژهٔ «الجاعل» نشان می‌دهد که «أجر» به معنای دستمزد است، زیرا هر یک از این دو واژه قرینه‌ای است که معنای مقصود را معین می‌کند. البیهقی از جبیر بن نفیر روایت کرده که گفت:

“The warrior (Al-Ghazi) has his reward and one who equips him (Al-Ja’il) has his reward and that of the warrior”. Al-Ghazi is the one who personally goes out to battle, while the Ja’il is the one who fights on someone else’s behalf for a wage. It is written the Al-Muhit dictionary “Al-Ji’ala…is the amount given to someone doing an action…and what is assigned to a Ghazi if he fights on your behalf for a wage.” Ajr is used to mean both wage and reward. As for what is well known among people that Ajr always means the reward which comes from Allah (swt) to His servant for doing a good deed and that Ijarah is the reward for an action from one person to another which includes employment – in actual fact, there is no support for this differentiation. Rather what the language stated is that the Ajr is the reward for an action. It is mentioned in the Al-Muhit dictionary that Ajr is the reward for the action, like the Ijara. The meaning of the narration is that Ghazi has his reward while the Ja’il has his wage, since the word can have many meanings, and the indication in the narration would specify the intended one. In this case, the word Ghazi indicates that what is meant by Ajr is reward from Allah (swt), and the word Al-Ja’il indicates that Ajr means wage, because each of them is an indication that specified the intended meaning. Al- Bayhaqi narrated on the authority of Jubayr b. Nufayr who said: