خلیفه والیان را منصوب می‌کند. عُمّال (کارگزاران) را خلیفه و همچنین والیان، در صورتی که این اختیار به آنان تفویض شده باشد، منصوب می‌کنند. شرایط والی و عُمّال همان شرایط معاونان است؛ بنابراین ضروری است که آنان مردانی آزاد، عادل، مسلمان و بالغ باشند و از میان کسانی برگزیده شوند که توانایی انجام کاری را که به آنان واگذار می‌شود داشته باشند، و از میان اهل تقوا و قدرت انتخاب گردند.

The Khalifah appoints the governors. The ’Ummal (workers) are appointed by the Khalifah and by the governors if they have been delegated that power. The preconditions of the governor and ’Ummal are the same as the conditions for the assistants, so it is imperative that they are free, just, Muslim, adult men and are from the people who have the capability to do what they are assigned to, and they are chosen from the people of Taqwa (God fearing) and power.

دلیل این مطلب، عملِ پیامبر ﷺ و یارانِ پس از او است. پیامبر ﷺ معمولاً فرماندهان یا رهبرانِ سرزمین‌ها را منصوب می‌کرد و آنان را با حکومتِ کامل بر آن سرزمین‌ها منصوب می‌فرمود، چنان‌که درباره عمرو بن حزم رخ داد که حاکمِ تمامِ یمن بود. به همین شیوه، پیامبر ﷺ گاه کسی را تنها با بخشی از مسئولیت‌های حکومت منصوب می‌کرد، چنان‌که درباره معاذ بن جبل و ابوموسی رخ داد که به دو ولایتِ مستقل از یکدیگر در یمن فرستاده شدند و به آن دو فرمود:

The evidence for this article is the action of the Messenger (pbuh) and the companions after him. The Messenger (pbuh) used to undertake the empowerment of the governors or leaders of the lands, and used to empower them with the full governorship as what happened with Amr b. Hazm, who was the governor over the whole of Yemen. In the same manner, the Messenger (pbuh) would sometimes empower someone with part of the responsibilities from the governorship, as what happened with Mu’adh Bin Jabal and Abu Musa, who were sent to provinces independent of each other in Yemen, and said to them.

. » يَسِّرَا وَلا تُ عَسِّرَا، وَبَشِّرَا وَلا تُ نَ فِّرَا، وَتَطَاوَعَا « .

. » يَسِّرَا وَلا تُ عَسِّرَا، وَبَشِّرَا وَلا تُ نَ فِّرَا، وَتَطَاوَعَا « .

«با مردم نرمی کنید؛ بر ایشان سخت نگیرید؛ مژدهٔ خیر دهید و (ایشان را) متنفر نسازید، و با یکدیگر همکاری کنید.» (حدیثی متفق علیه، روایت‌شده از ابوموسی). اینکه والی می‌تواند در ولایت خود کارگزارانی (عُمّال) تعیین کند، از این امر گرفته می‌شود که خلیفه می‌تواند والی را مأمور تعیین عُمّال کند.

“Show leniency (to people); don’t be hard upon them; give them glad tidings; and don’t create aversion; and work in collaboration.” (agreed upon narration reported from Abu Musa). The fact that the governor is permitted to appoint ’Ummal in his governorship this is taken from the fact that the Khalifah can entrust the governor to appoint ’Ummal.

در مورد یکسان دانستن شرایط والیان با شرایط معاونان، این به دلیل آن است که والی همانند معاون است، زیرا او به نیابت از خلیفه در حکومت عمل می‌کند؛ پس او حاکم است. بنابراین همان شرایطی که بر خلیفه لازم است، بر او نیز لازم است، زیرا شرایط معاون همان شرایط خلیفه است. از این رو، یکی از شروط آن است که مرد باشد، به دلیل سخن پیامبر ﷺ.

With respect to making the conditions for the governors the same as those for the assistants, this is since the governor is like the assistant in that he is acting on behalf of the Khalifah in ruling - so he is a ruler - and so the same conditions that apply to the Khalifah apply to him, since the conditions for the assistant are the same as those for the Khalifah. Therefore, it is a condition that he is male, due to his (pbuh) words.

. » لَنْ ي فُْلِحَ قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَة « .

. » لَنْ ي فُْلِحَ قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَة « .

«هرگز رستگار نمی‌شود قومی که زنی را سرپرست و زمامدار خود قرار دهد.» (روایت البخاری از ابوبکرہ)۔ و تعیین (ولایت) در این حدیث، به دلیل سخن او ﷺ «سرپرست ایشان»، همان فرمانروایی است؛ و اگر واژه «سرپرست ایشان» در کنار «والی» و «ولایت/ تعیین» قرار گیرد، آنگاه معنای «والی» و «تعیین» به «حکومت» و «اقتدار» مشخص می‌شود.

“Never will succeed such a nation that makes a woman their leader .” (reported by Al-Bukhari from Abu Bakrah). And the appointment in the narration is the ruling, by the evidence of his (pbuh) words “their leader”, and the word “their leader” if it is next to governor, and governorship/ appointment, then the meaning of governor and appointment is specified as ruling and authority.

یکی از شروط این است که او آزاد باشد، زیرا برده مالک خویش نیست و بنابراین نمی‌تواند بر دیگران حکومت کند. همچنین باید مسلمان باشد، به دلیل سخن خداوند (سبحانه و تعالی).

It is a condition that he be free since the slave does not possess himself and so cannot be a ruler over others. He must be a Muslim, due to His (swt) words.

«و هرگز خداوند برای کافران بر مؤمنان راهی [برای چیرگی] قرار نخواهد داد.» (قرآن کریم ۴:۱۴۱)، و او باید بالغ و عاقل باشد به دلیل روایتی که آمده است.

“And never will Allah give the disbelievers over the believers a way [to overcome them].” (TMQ 4:141). He should be adult and sane due to the narration.

. » رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلاَثَةٍ «.

. » رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلاَثَةٍ «.

«قلم از سه نفر برداشته شده است (کارهایشان ثبت نمی‌شود)» (روایت ابوداوود از علی بن ابی طالب رضی‌الله عنه)، که شامل

“The pen is lifted from three (their actions are not recorded)” (reported by Abu Dawud from ’Ali Bin Abi Talib (ra)) which includes.

«عَنِ الصَّبِيِّ حَتَّى يَبْلُغَ... وَعَنِ الْمَعْتُوهِ حَتَّى يَبْرَأَ». «کودک تا زمانی که به بلوغ برسد... و دیوانه تا زمانی که بهبود یابد». و در روایتی دیگر از ابوداود، از علی بن ابی‌طالب (رض)،

. » عَنْ الصَّبِيِّ حَتَّى يَ بْ لُغَ... وَعَنْ الْمَعْتُوهِ حَتَّى يَ بْ رَ أَ «. “The child until he reaches puberty … and the lunatic until he regains sanity”. And in another narration from Abu Dawud from ’Ali b. Abi Talib (ra),

. رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلاثَةٍ عَنِ الْمَجْ نُونِ الْمَغْلُوبِ عَلَى عَقْلِهِ حَتَّى يَفِيقَ، وَعَنِ « » النَّائِمِ حَتَّى يَسْ تَ يْقِظَ، وَعَنِ الصَّبِيِّ حَتَّى يَحْتَلِمَ .

. رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلاثَةٍ عَنِ الْمَجْ نُونِ الْمَغْلُوبِ عَلَى عَقْلِهِ حَتَّى يَفِيقَ، وَعَنِ « » النَّائِمِ حَتَّى يَسْ تَ يْقِظَ، وَعَنِ الصَّبِيِّ حَتَّى يَحْتَلِمَ .

فرمود رسول خدا ﷺ: «قلم از سه کس برداشته شده است (کارهایشان ثبت نمی‌شود): از دیوانه‌ای که عقلش مختل است تا آنکه به هوشیاری بازگردد، از خوابیده تا آنکه بیدار شود، و از کودک تا آنکه به بلوغ برسد.» و همچنین است روایتی که احمد از عائشه (رضی الله عنها) نقل کرده که گفت: رسول خدا ﷺ فرمود.

“The Messenger of Allah (pbuh) said the pen is lifted from three (their actions are not recorded): a lunatic whose mind is deranged till he is restored to consciousness, from a sleeper until he awakes and from a boy till he reaches puberty.” and in the same manner the narration from Ahmad from ’A’ishah (ra) who said that the Messenger of Allah (pbuh) said.

. رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلَا ثَةٍ عَنْ الصَّبِيِّ حَتَّى يَحْتَلِمَ وَعَنْ النَّائِمِ حَتَّى يَسْتَ يْقِظَ وَعَنْ « »... الْمَعْتُوهِ حَتَّى يَ عْقِلَ .

. رُفِعَ الْقَلَمُ عَنْ ثَلَا ثَةٍ عَنْ الصَّبِيِّ حَتَّى يَحْتَلِمَ وَعَنْ النَّائِمِ حَتَّى يَسْتَ يْقِظَ وَعَنْ « »... الْمَعْتُوهِ حَتَّى يَ عْقِلَ .

«رُفِعَ القلمُ عن ثلاثة: عن الصبيّ حتى يَبلُغ، وعن النائم حتى يستيقظ، وعن المجنون حتى يُفيق…» ومن فهم رفع القلم أنّه لا مؤاخذة عليه في الفعل، ورفعُ القلم يرفع التكليف، فلا يصحّ أن يتولّى هؤلاء تنفيذ الأحكام، أو بعبارة أخرى، الولاية.

“The pen is raised from three (their actions are not recorded): from the boy until he reache puberty, from a sleeper till he awakes, and from the insane person till he restores his senses…” and from the understanding of raising of the pen is that he is not accountable for action, and the raising of the pen raises the rule, so it would not be correct for them to undertake the implementation of the rules, or in other words, the authority.

به همین ترتیب، شرط است که حاکم عادل باشد، زیرا الله (سبحانه و تعالی) عدالت را شرط شاهد قرار داده است؛ و بنابراین، به طریق اولی، برای حاکم ضروری است، به دلیل این فرمان: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، اگر فاسقی با خبری نزدِ شما آمد، تحقیق کنید.» (سوره الحجرات، آیه ۶)، پس (سبحانه و تعالی) تحقیق را برای سخن فاسق واجب کرده است، و حکمِ حاکم باید بدون هیچ تحقیقی پذیرفته شود؛ پس روا نیست که حاکم از کسانی باشد که سخنشان پذیرفته نمی‌شود و حکمشان نیازمند تحقیق است.

In the same manner, it is a condition that he be just, since Allah (swt) made justice a condition for the witness and so ,therefore, by greater reasoning it is a necessity for the ruler, due to the words. “O you who have believed, if there comes to you a disobedient one with information, investigate.” (TMQ 49:6), so He (swt) ordered the verification for the word of the fasiq, and the rule of the ruler has to be accepted without any verification, so it is not permitted for the ruler to be from those whose word is not accepted and whose rule requires verification.

یکی از شرایط این است که او از اهل کفایت و توانایی برای انجام آنچه به عهده‌اش گذاشته شده از امور حکومت باشد، زیرا پیامبر ﷺ به ابوذر فرمود:

It is a condition that he is from the people of capability and ability to carry out what he has been appointed to do from the actions of ruling, since the Messenger (pbuh) said to Abu Dharr.

. » إِنِّي أَرَاكَ ضَعِيفًا « .

. » إِنِّي أَرَاكَ ضَعِيفًا « .

«إِنِّي أَرَاكَ ضَعِيفًا» (روایت مسلم از ابوذر)، و در روایتی دیگر.

“I see that you are weak” (reported by Muslim from Abu Dharr), and in another narration.

. » يَا أَبَا ذَرٍّ، إِنَّكَ ضَعِيفٌ، وَإِن هََّا أَمَانَة « .

. » يَا أَبَا ذَرٍّ، إِنَّكَ ضَعِيفٌ، وَإِن هََّا أَمَانَة « .

«ای ابوذر، تو ناتوانی و این امانتی است»، که دلیلی است بر این که هر کس ناتوان باشد یا توان تحمل بار حکومت را نداشته باشد، شایسته‌ی سرپرستی نیست.

“O Abu Dharr, you are weak and this is a trust”, which is evidence that whoever is weak or incapable of undertaking the burdens of ruling is not suitable to be a governor.

پیامبر ﷺ فرمانروایان را از میان کسانی برمی‌گزید که شایستگی حکومت داشتند و از میان اهل دانش که به تقوا شناخته می‌شدند، و کسانی را برمی‌گزید که در کاری که به آن گمارده می‌شدند بهترین عملکرد را داشته باشند، و دل‌های رعیت خود را از ایمان و عزت دولت پر کنند. از سلیمان بن بُریده، از پدرش روایت شده که گفت: «هرگاه پیامبر ﷺ فرماندهی را بر لشکر یا دسته‌ای [از سپاهیان] می‌گماشت، او را در امور شخصی‌اش به تقوای الهی و به نیکی با مسلمانانی که همراه اویند سفارش می‌کرد.»

The Messenger (pbuh) used to choose the governors from the people who were suitable for rule and the people of knowledge who were known for Taqwa, and he chose them from the people who would do the best in what they were appointed, and would fill the hearts of their subjects with Iman and the dignity of the State. It is narrated from Sulayman Bin Buraydah from his father who said. . إِذَا أَمَّرَ أَمِيرًا عَلَى جَيْشٍ أَوْ سَرِيَّةٍ أَوْصَاهُ فِي خَاصَّتِهِ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ « »... بِتَ قْوَى اللَّهِ وَمَنْ مَعَهُ مِنَ الْمُسْلِمِينَ خَيْ رًا .

«هرگاه رسول خدا ﷺ فرماندهی را بر لشکر یا دسته‌ای از سپاه می‌گماشت، به‌ویژه او را به ترس از خدا و نیکی با مسلمانانی که همراه اوست سفارش می‌کرد» (روایت مسلم)، و والی، فرمانروای ولایت خویش است و بنابراین زیر مفهوم این حدیث قرار می‌گیرد.

“Whenever the Messenger of Allah (pbuh) appointed a leader over an army or a a detachment, he would especially exhort him to fear Allah, and be good to the Muslims who are with you” (reported by Muslim), and the governor is the leader over his governorship and ,therefore, falls under the meaning of this narration.