باید میان علوم تجربی، مانند ریاضیات، از یک سو و علوم فرهنگی از سوی دیگر تفاوت گذاشت. علوم تجربی و هر آنچه با آنها مرتبط است بر اساس نیاز آموزش داده می‌شود و به هیچ مرحله‌ای از آموزش محدود نیست. اما علوم فرهنگی در مقاطع ابتدایی و متوسطه بر اساس سیاست آموزشی مشخصی تدریس می‌شود که با اندیشه‌ها و احکام اسلامی در تضاد نیست. در آموزش عالی، این علوم فرهنگی همانند سایر علوم مورد مطالعه قرار می‌گیرند، به شرط آنکه به انحراف از سیاست آموزشی و هدف آن منجر نشوند.

A distinction should be drawn between the empirical sciences such as mathematics on the one hand and the cultural sciences on the other. The empirical sciences and all that is related to them are taught according to the need and are not restricted to any stage of education. As for the cultural sciences, they are taught at the primary and secondary levels according to a specific policy which does not contradict Islamic thoughts and rules. In higher education, these cultural sciences are studied like other sciences provided they do not lead to a departure from the education policy and its goal.

دلیل آن، عمومِ دلیل‌هایی است که یادگیریِ دانش را جایز می‌دانند، زیرا همهٔ دانش‌ها را دربر می‌گیرند؛ پس یادگیریِ هر دانشی برای مسلمان جایز است. با این حال، یادگیریِ برخی دانش‌ها به انحراف در باورها یا سستی در عقیده می‌انجامد؛ از این رو این گونه دانش‌ها تا زمانی که چنین نتیجه‌ای داشته باشند، آموختنشان ممنوع است، و اگر این اثرِ زیان‌بار از میان برود، آموختنشان جایز خواهد بود، بر پایهٔ این قاعده: «اگر یکی از انواعِ چیزِ مجاز به زیانی بینجامد، تنها همان نوع ممنوع می‌شود و خودِ آن چیز مجاز باقی می‌ماند».