اموالی که از عوارض گمرکی در مرزهای دولت گرفته می‌شود، درآمدی که از اموال عمومی یا دولتی به دست می‌آید، میراثی که وارثی برای آن نیست و دارایی‌های مرتدان همگی جزو درآمدهای بیت‌المال به شمار می‌روند.

Money taken at the borders of the State from custom duties, income derived from public or State property, inheritance for which there is no inheritor and the assets of the apostates are all considered to be part of the revenue of the Bayt Al-Mal.

دلیل این مقاله آن چیزی است که از عمر (رض) روایت شده درباره‌ی گرفتن مسلمانان از بازرگانان کسانی که با آنان در جنگ بودند، به همان میزانی که آنان از بازرگانان مسلمان می‌گرفتند. این روایت را ابن ابی شیبه در المصنف آورده است: «از ابو مجلز روایت است که عمر، عثمان بن حنیف را فرستاد و او بر اموال اهل ذمه که در آن اختلاف داشتند، مالیاتی یک درهم از هر بیست درهم وضع کرد و به عمر نوشت و عمر خشنود شد و به او اجازه داد. و عمر گفت: ما از اهل حرب چقدر بگیریم اگر نزد ما آیند؟ گفت: شما چقدر از آنان می‌گیرید اگر نزدشان بروید؟ گفتند: یک دهم. گفت: پس همان را از آنان بگیرید.»

The evidence for the article is what has been reported from Umar (ra) regarding the Muslims taking from the traders of those they were at war with according to what they took from the Muslim traders; it is reported by Ibn Abu Shayba in Al-Musannaf: “from Abu Mijliz – that Omar sent Uthman Bin Hanif who imposed upon the wealth of people of Dhimma that they differed over, a tax of one Dirham from every twenty and wrote to Omar who was content and gave him permission, and he said Omar: How much should we take from the people of war if they come to us? He said: How much do they take from you if you go to them? They said: A tenth. He said: So take the same from them”.

ابو عبید در کتاب «الاموال» از عبدالرحمن بن معقل روایت کرده که گفت: از زیاد بن حدیر پرسیدم که عشر (یک‌دهم) را از چه کسانی می‌گرفتند. او گفت: «ما از مسلمان و از کسی که با او پیمان بسته‌اند، عشر نمی‌گرفتیم.» گفتم: پس از چه کسانی عشر می‌گرفتید؟ گفت: «از کافران، از بازرگانان اهل جنگ؛ و ما از آنان می‌گرفتیم، همان‌گونه که آنان از ما می‌گرفتند.» این دلیلی است بر این‌که عوارض گمرکی که از کسانی گرفته می‌شود که تبعه دولت نیستند، از منابع درآمد بیت‌المال به شمار می‌رود.

Abu ‘Ubayd reported in Al-Amwal from ‘Abd alRahman Bin Ma’qal who said: I asked Ziyaad Bin Hudair about whom they would take a tenth from. He said: “We didn’t use to take a tenth from a Muslim, nor from someone who had a covenant. I said: So who did you take the tenth from? He said: The disbelievers from the merchants of war, so we used to take from them as they used to take from us”. This is an evidence that custom duties which are taken from non-subjects of the State are considered to be from the sources of income of the Bayt Al-Mal.

این موضوع به مالیات‌ها مربوط می‌شود. اما ثروتی که از اموال عمومی به دست می‌آید، خلیفه به‌عنوان نماینده مسلمانان در اداره منافع ایشان تعیین شده است. پس آنچه از ثروت عمومی است و همه شهروندان به‌طور فردی می‌توانند از آن بهره ببرند، به خود آنان واگذار می‌شود تا هر طور که بخواهند از آن استفاده کنند؛ مانند رودخانه‌ها و آب چاه‌ها که می‌توان از آن برای آبیاری بهره برد. اما اگر بهره‌برداری برخی، مانع بهره‌برداری دیگران شود، مانند معادن فولاد، که منجر به آن می‌شود که فرد توانا آن را تصاحب کند و فرد ناتوان چیزی از آن نصیبش نگردد، در این صورت خلیفه مسئولیت اداره این منبع و استخراج آنچه در آن است را بر عهده می‌گیرد تا همه شهروندان بتوانند از فروش آن بهره‌مند شوند. بر این اساس، این ثروت در بیت‌المال نهاده می‌شود و از منابع درآمد آن به شمار می‌آید، زیرا خلیفه کسی است که آن را اداره می‌کند. با این حال، هزینه کردن آن در همه موارد بر اساس رأی و اجتهاد خلیفه انجام نمی‌شود، زیرا این ثروت متعلق به عموم شهروندان است، و رأی و اجتهاد او تنها در مورد برابری و نابرابری در هزینه‌کرد است، نه درباره اینکه این ثروت به چه کسی پرداخت شود، زیرا از اموال دولت نیست.

This is with respect to the taxes, as for the wealth which is produced by public property, the Khalifah has been made the representative of the Muslims in managing their interests, and so whatever is from the public wealth which all of the individual citizens are able to enjoy, then they are left to them to use as they please, such as rivers and well water which could be used for irrigation. But if the usage of some prevents others, such as steel minerals, which leads to the one who is capable taking it while the one incapable gets nothing of it, then the Khalifah takes responsibility for managing this resource and extracting whatever is there in order to enable all the citizens to benefit from its sale. Accordingly, this wealth is placed in the Bayt Al-Mal and is considered to be from its sources of income because the Khalifah is the one who manages it. However, it is not spent according to the opinion and Ijtihad of the Khalifah in everything, since it is for the general citizens, and his opinion and Ijtihad is regarding the equality and inequality in expenditure, and not upon who it is paid for, since it is not from the State property.

و اما مالی که وارثی برای آن نباشد، در بیت المال نهاده می‌شود. اگر وارثی یافت شود، به او داده می‌شود، و اگر نه، مال بیت المال به شمار می‌آید؛ زیرا بیت المال وارث هر کسی است که وارثی ندارد، چرا که مسلمانان میراث کسی را که وارثی نداشت به پیامبر ﷺ می‌دادند، و ایشان می‌پرسیدند که آیا آن شخص فرزند یا خویشاوندی دارد؟ و (اگر نداشت) دستور می‌دادند که به هر که خود صلاح می‌دانستند داده شود، و این نشان می‌دهد که آن منبع درآمدی برای بیت المال است.

And as for the wealth which has no inheritor for it, it is placed in the Bayt Al-Mal. If an inheritor is found then it is given to them, and if not then it is considered as the property of the Bayt Al- Mal because the Bayt Al-Mal is the inheritor of anyone who has no inheritor, since the Muslims used to give the inheritance of the one who had no inheritor to the Messenger (pbuh) , and he used to ask whether the person had any progeny or relatives? And (if he didn’t have any) then he would order it to be given to whomever he considered, which indicates that it is a source of income for the Bayt Al-Mal.

در مورد اموال مرتدّ، این اموال غنیمتی برای مسلمانان به شمار می‌آید و در بیت‌المال، در دفتر غنایم جنگی و خراج، قرار داده می‌شود و در مصارفی که برای آن‌ها تعیین شده است هزینه می‌گردد. ثروت او ارث‌بردار نیست؛ زیرا اگر یکی از زوجین پیش از نزدیکی مرتد شود، عقد نکاح فوراً باطل می‌گردد و میان آن‌ها هیچ ارثی نیست. و اگر ارتداد پس از نزدیکی رخ دهد، عقد نکاح میان آن‌ها باطل می‌شود، و اگر یکی از آن‌ها بمیرد، هیچ‌کدام از دیگری ارث نمی‌برد، زیرا یکی از آن‌ها مسلمان و دیگری کافر است. همچنین اگر مرتد از کسانی باشد که از مسلمانی که مرده ارث می‌برند، ارث نمی‌برد؛ چرا که او کافر است و کسی که میراث به جا گذاشته مسلمان است، و کافر از مسلمان ارث نمی‌برد. بر این اساس، سهم او از باقی‌مانده میراث، اگر وارثان دیگری وجود داشته باشند، و در صورت نبودن ایشان، تمام آن به عنوان غنیمت برای مسلمانان به شمار می‌آید و در بیت‌المال قرار داده می‌شود. اگر مرتد بمیرد و وارثانی از پسران، پدر، مادر یا برادران و خواهرانش داشته باشد که مسلمان‌اند، آن‌ها از او ارث نمی‌برند؛ زیرا مسلمان از کافر ارث نمی‌برد، و تمام آن غنیمت مسلمانان به شمار می‌آید و در بیت‌المال مسلمانان قرار داده می‌شود. از اسامة بن زید روایت است که گفت: رسول خدا ﷺ فرمود:

As for the wealth of the apostates, this is considered to be booty for the Muslims and is placed in the Bayt Al-Mal in the register of war spoils and Kharaj, and is spent upon what they are used for. His wealth is not inherited, since if one of the couple apostatised before consummating the marriage the contract is voided immediately and so there is no inheritance between them, and if the apostasy occurred after consummation then the marriage contract between them is voided, and if either of them die neither of them inherits from the other, since one of them is Muslim and the other a disbeliever. Similarly if the apostate was from those who inherit from a Muslim who died, the apostate does not inherit since he is a disbeliever and the one who left the inheritance is a Muslim, and a disbeliever does not inherit from a Muslim. Accordingly, his share of the remainder of the inheritance, if there were other inheritors, and if not then all of it is considered as booty for the Muslims, and it is placed in the Bayt Al-Mal. If the apostate died and he had inheritors from his sons, father, mother or siblings who were Muslim, they do not inherit from him, since a Muslim does not inherit from a disbeliever and it is all considered to be booty for the Muslims and is placed in the Bayt Al-Mal for the Muslims. From Usamah b. Zayd who said: the Messenger of Allah (pbuh) said:

.» لا يَرِثُ الْمُسْلِمُ الْكَافِرَ، وَلا يَرِثُ الْكَافِرُ الْمُسْلِمَ «.

.» لا يَرِثُ الْمُسْلِمُ الْكَافِرَ، وَلا يَرِثُ الْكَافِرُ الْمُسْلِمَ «.

«مسلمان وارثِ کافر نمی‌شود و کافر وارثِ مسلمان نمی‌شود». (متفق علیه)۔ و عبد اللہ بن عمر (رضی اللہ عنہما) روایت می‌کند که رسول خدا ﷺ فرمود:

“A Muslim cannot be the heir of a disbeliever, nor can a disbeliever be the heir of a Muslim.” (agreed upon). And ‘Abd Allah (swt) b. Umar said that the Messenger of Allah (pbuh) said:

. » لا يَ تَ وَارَثُ أَهْلُ مِلَّتَ يْنِ «.

. » لا يَ تَ وَارَثُ أَهْلُ مِلَّتَ يْنِ «.

«لا يتوارث أهل ملتين شتى» (رواه أحمد وأبو داود). وكذلك لو ارتد جميع ورثته معه، فلا حرمة لأموالهم جميعاً، وتصبح غنيمة للمسلمين، ولا يرث بعضهم من بعض.

“people of two different religions would not inherit from one another.” (reported by Ahmad and Abu Dawud). Similarly if all of his inheritors apostasise with him, all of their wealth has no sanctity and it becomes booty for the Muslims, and they do not inherit from each other.