دادگاه مظالم تنها مرجعی است که می‌تواند تصمیم بگیرد آیا تغییر وضعیت خلیفه او را از رهبری برکنار می‌کند یا نه، و تنها مرجعی است که قدرت برکنار کردن یا هشدار دادن به او را دارد.

The court of the Madhalim (injustices) is the only authority that can decide whether the change in the situation of the Khalifah removes him from the leadership or not, and it is the only authority that has the power to remove or warn him.

دلیل آن این است که وقوع هر یک از اموری که خلیفه به سبب آنها عزل می‌شود و آنچه که عزل او را موجب می‌گردد، شکایتی از ستم‌هاست، و بنابراین باید رفع شود. و به همین ترتیب، این از اموری است که نیازمند تأیید است، و لذا ضروری است که در پیشگاه قاضی ثابت شود. از آنجا که دادگاه مظالم، همان مرجعی است که برای رفع ستم‌ها حکم می‌کند، و قاضی آن کسی است که اختیار تأیید ستم و صدور حکم درباره آن را دارد، پس دادگاه مظالم است که تصمیم می‌گیرد آیا هیچ یک از ده وضعیت پیشین رخ داده است یا خیر، و آیا خلیفه عزل می‌شود یا نه.

The evidence is that the occurrence of any issue from the issues that the Khalifah is removed for and those for which his removal is deserved, is a complaint from the injustices, and so it must be removed. And in the same manner it is one of the issues that require confirmation, and so it is imperative to be established in front of a judge. Since the court of Madhalim (injustices) is the one which rules to remove the injustices, and its judge is the one who has the power to confirm the injustice and rule upon it, accordingly the court of Madhalim decides whether any of the previous ten circumstances have occurred or not, and whether the Khalifah is removed.

اما اگر خلیفه به یکی از این اوضاع دچار شود و خود را کنار بکشد، آنگاه موضوع پایان می‌یابد؛ و اگر مسلمانان ببینند که به سبب پیش آمدن این وضعیت، برکناری او ضروری است و او با ایشان مخالفت کند، آنگاه موضوع به قضاوت ارجاع داده می‌شود، به دلیل سخن خداوند (سبحانه و تعالی): ﴿وَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ﴾ [سورۀ النساء، ۵۹]؛ یعنی اگر شما و صاحبان امر اختلاف کنید، و این اختلاف میان صاحب امر و امت باشد، ارجاع آن به خداوند (سبحانه و تعالی) و پیامبرش ﷺ به معنای ارجاع آن به قضاوت است، یا به عبارت دیگر، به دادگاه مظالم.

However, if the Khalifah is afflicted by any of the circumstances and removes himself, then the issue is closed, and if the Muslims see that it is necessary for him to be removed due to this situation occurring and he disagrees with them, then the issue is referred to judgement due to the words of Allah (swt). “And if you disagree over anything, refer it to Allah and the Messenger.” (TMQ 4:59); in other words, if you and the people of authority disagreed, and this is a disagreement between the person of authority and the Ummah, and to refer it to Allah (swt) and His Messenger (saw) is to refer it to judgement, or in other words, the court of the Madhalim.

دادگاه مظالم این اختیار را دارد که مدت مهلتی را که طی آن زمامدار موقت کار می‌کند تعیین کند، چه مهلت اخطار برای برداشتن سلطه‌ای که بر خلیفه اعمال می‌شود، و چه مهلت آزادی او از زندان. پس از آن، اگر خلیفه بتواند اختیارات خود را بدون تحت سلطه دیگران بودن یا زندانی شدن به کار گیرد، کار زمامدار موقت پایان می‌یابد. و اگر سلطه بر او یا زندانی بودنش پایان نیابد، دادگاه حکم به عزل او می‌دهد و زمامدار موقت فرایند نصب خلیفه جدید را آغاز می‌کند.

The Madhalim court has the power to limit the period of notice to remove the mastery over him, or the period of grace for freeing him from imprisonment, during which the temporary leader would work, and after if the Khalifah then could carry out his powers without being under the mastery of others or imprisoned, then the work of the temporary leader would end. If the mastery over him or imprisonment did not end, then the court would rule to remove him, and the temporary leader would begin the process of appointing the new Khalifah.