مسلمانان مالیاتی را می‌پردازند که شریعت وضع آن را بر ایشان جایز دانسته است، تا هزینه‌های بیت‌المال تأمین شود. به شرط آنکه این مالیات بر آنچه از نیازهای فرد، طبق آنچه متعارف است، اضافه باشد، و باید به اندازه‌ای باشد که نیازهای دولت را برآورده کند.

Muslims pay the taxes that the Shari’ah has permitted to be levied upon them in order to cover the expenditure of the Bayt Al-Mal, on the condition that it is levied on that which is surplus to the individual’s needs according to what is normal, and has to be sufficient to cover the needs of the State.

این مقاله سه موضوع را دربر می‌گیرد: نخست، پرداخت مالیات‌ها؛ دوم، اینکه این مالیات‌ها گرفته نمی‌شوند مگر آنکه مازاد بر نیازهای شخصی و بر اساس معیارهای متعارف باشند؛ سوم، اینکه تنها به میزان لازم برای برآوردن نیازهای بیت‌المال گرفته می‌شوند و فراتر از آن نه.

This article includes three issues: firstly, the payment of taxes; secondly, that these taxes are not taken unless it is surplus wealth to personal needs according to the norms; thirdly, they are only taken as required to fulfil the needs of the Bayt Al-Mal and not beyond that.

اما درباره مسئله اول، واژه «tax» (مالیات) یک اصطلاح غربی است که به معنای آنچه حکومت بر رعیت تحمیل می‌کند تا امور آنان را اداره کند. پرسش این است: آیا برای دولت اسلامی جایز است که برای اداره امور مسلمانان، بر آنان مالیات وضع کند؟ پاسخ این است که شریعت، درآمد بیت‌المال را تعیین کرده و این درآمد را برای اداره امور رعیت مقرر داشته است، و برای اداره امور آنان مالیات را تشریع نکرده است. افزون بر این، پیامبر ﷺ امور رعیت را با همین درآمدها اداره می‌کرد، و ثابت نشده که ایشان ﷺ بر مردم مالیاتی وضع کرده باشد، و اصلاً چنین چیزی از ایشان ﷺ روایت نشده است. هنگامی که دریافت که مردمِ مرزهای دولت، بر کالاهایی که وارد سرزمین می‌شد عوارضی می‌گیرند، ایشان ﷺ آنان را از این کار بازداشت؛ از عقبة بن عامر روایت شده که از رسول خدا ﷺ شنید که فرمود: