مؤسسهٔ دفتر رسانه‌ها مسئول تدوین و اجرای راهبرد رسانه‌ای سیاسیِ دولت به‌منظور حمایت از منافع اسلام و مسلمانان است. در امور داخلی، این مؤسسه می‌کوشد جامعه‌ای اسلامی بسازد که قوی و منسجم باشد، و آنچه را بد و خبیث است رد می‌کند و آنچه را نیکوست تأیید می‌نماید. در امور خارجی، وظیفهٔ آن ترویج اسلام در صلح و جنگ است، به شیوه‌ای که بزرگی اسلام، عدالت آن و قدرت ارتشش را تبیین کند، و فساد و ستم نظام‌های ساختهٔ بشر و ضعف ارتش‌های آنان را برملا سازد.

The institution of the Media Office is responsible for drawing up and executing the political media strategy for the State in order to support the interests of Islam and the Muslims. Internally, it works to build an Islamic society that is strong and cohesive, and it refutes that which is malicious while confirming that which is good. In external affairs it is to promote Islam during peace and war, in a manner that explains the greatness of Islam, its justice and the strength of its army, and expose the corruption and oppression of manmade system and the weakness of its army.

رسانه‌ها از امور مهمّ دعوت به اسلام (دعوة) و دولت‌اند. این امر از جمله مصالح مردم نیست که زیر اختیار دایره‌ی امور مردم قرار گیرد. بلکه مستقیماً به خلیفه، به عنوان یک نهاد مستقل، مرتبط است، درست مانند هر یک از نهادهای دولت.

Media is one of the important matters for the call to Islam (Da’wah) and the State. It is not one of the interests of the people that are under the authority of the department of peoples’ affairs. Rather, it is directly connected to the Khalifah as an independent institution, just like any of the institutions of the State.

حضور یک سیاست رسانه‌ای برجسته که اسلام را قوی و مؤثر معرفی کند، ذهن مردم را برمی‌انگیزد تا به سوی اسلام روی آورند، آن را مطالعه کنند و درباره‌اش بیندیشند. همچنین الحاق سرزمین‌های اسلامی به دولت خلافت را تسهیل می‌کند. افزون بر این، مسائل رسانه‌ای بسیاری وجود دارد که به دولت پیوند نزدیک دارند و بدون دستور خلیفه نمی‌توان آن‌ها را منتشر کرد. این امر در مسائل نظامی و موضوعات مرتبط با آن نمایان است، مانند حرکت لشکرها، اخبار پیروزی و شکست، و صنایع نظامی. این گونه اخبار باید مستقیماً به امام پیوند داشته باشد تا او تصمیم بگیرد کدام خبر باید پنهان شود و کدام باید اعلام و تبلیغ گردد.

The presence of a distinguished media policy that presents Islam strongly and effectively would provoke the minds of the people to turn toward Islam, to study it and to think about it. It also facilitates the annexation of Islamic lands to the Khilafah State. Furthermore, there are many issues of media which are closely related to the State and they cannot be published without the Khalifah's instruction. This is manifested in the military matters and related issues, such as the movement of the armies, and the news of victory and defeat and the military industries. This type of news must be linked directly to the Imam so he can decide which news has to be concealed and which news must be announced and advertised.

دلیل این مطلب کتاب و سنت است. اما از کتاب، فرمودهٔ خداوند (سبحانه و تعالی):

The evidence for this is the Book and the Sunnah. With regards to the Book, His (swt) saying:

«و هنگامی که خبری از امنیت یا ترس به آنان می‌رسد، آن را پخش می‌کنند. اما اگر آن را به پیامبر ﷺ یا به صاحبان امر از میان خودشان ارجاع می‌دادند، آنان که [می‌توانند] از آن نتیجه‌ی درست بگیرند، از آن آگاه می‌شدند.» (قرآن کریم، ۴:۸۳) - موضوع آیه، خبر است.

“And when there comes to them information about [public] security or fear, they spread it around. But if they had referred it back to the Messenger (pbuh) or to those of authority among them, then the ones who [can] draw correct conclusions from it would have known about it.” (TMQ 4:83) - the subject of the verse is the news.

در خصوص سنت، روایت ابن عباس درباره فتح مکه است که حاکم در «المستدرک» آن را نقل کرده و بنا بر شرط مسلم صحیح دانسته است، و الذهبی نیز این حکم را تأیید کرده است. در این روایت آمده است:

With regards to the Sunnah it is the narration of Ibn ‘Abbas about the conquest of Makkah as is reported by Al-Hakim in Al-Mustadrak, described as authentic based on the condition of Muslim, and Al-Dhahabi confirmed that. The narration mentions:

. وَلاَ يَدْرُونَ وَقَدْ عَمِيَتِ الأَخْ بَارُ عَلَى قُ رَيْشٍ، فَلاَ يَأْتِيهِمْ خَبَ رُ رَسُولِ اللهِ « » مَا هُوَ صَانِعٌ .

. وَلاَ يَدْرُونَ وَقَدْ عَمِيَتِ الأَخْ بَارُ عَلَى قُ رَيْشٍ، فَلاَ يَأْتِيهِمْ خَبَ رُ رَسُولِ اللهِ « » مَا هُوَ صَانِعٌ .

«خبر از قریش پنهان نگاه داشته شد؛ تا خبر رسول خدا ﷺ به ایشان نرسد و آنان نیز ندانند که او درباره‌شان چه برنامه‌ای دارد». همچنین روایت مُرسل ابوسلمه که ابن ابی شیبه نقل کرده است، در آن آمده است (یعنی نام یکی از صحابه در آن حذف شده و به‌طور مستقیم به رسول خدا ﷺ متصل نیست): «سپس پیامبر ﷺ به عایشه گفت:

“The news was obscured from Quraysh; so the news of the Messenger of Allah (pbuh) would not reach them, and nor would they know what he is planning regarding them”. There is also the Mursal (narration not directly connected to the Messenger (pbuh) rather the name of a companion is missing) of Abu Salamah as reported by Ibn Abi Shaybah, which mentions: “Then the Prophet (phuh) said to 'Aisha:

. جَهِّزِينِي وَلاَ تُ عْلِمِي بِذَلِكَ أَحَد اً، ... ثُمَّ أَمَرَ بيالطُّرُي ق فَحُبيسَتْ، فَ عَمَّى عَلَى أَهْيل مَكَّةَ لاَ يَأْتيييهمْ خَبَ رٌ .

. جَهِّزِينِي وَلاَ تُ عْلِمِي بِذَلِكَ أَحَد اً، ... ثُمَّ أَمَرَ بيالطُّرُي ق فَحُبيسَتْ، فَ عَمَّى عَلَى أَهْيل مَكَّةَ لاَ يَأْتيييهمْ خَبَ رٌ .

«مرا آماده کن و به کسی چیزی نگو…» سپس دستور داد راه‌های عبور بسته شود، و اهل مکه در بی‌خبری نگه داشته شدند و هیچ خبری به آن‌ها نرسید.»

‘Prepare me, and do not tell anyone about it…and then he commanded that the highways be obstructed, and so the people of Makkah were kept in the dark and no news reached them.’”.

و همچنین روایت کعب است که در مورد غزوه تبوک (لشکرکشی عسرت) متفق علیه است و می‌گوید:

There is also the narration of Ka’b which is agreed upon regarding the Battle of Tabuk (the expedition of Hardship) which says:

. يُيريدُ غَ زْوَةً إيلا وَرَّى بيغَ يْ يرهَا، حَتََّّ كَانَتْ تيلْكَ الْغَزْوَةُ وَلََْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّيه « يفي حَرٍّ شَ ي ديدٍ، وَاسْ تَ قْبَلَ سَفَرًا بَعييدًا وَمَفَازًا وَعَدُوًّا كَثييرًا، فَجَلَّى غَزَاهَا رَسُولُ اللَّيه » ليلْمُسْليي مينَ أَمْرَهُمْ لييَتَأَهَّ بُوا أُهْ بَةَ غَزْيويهمْ، فَ أَخْ بَ رَهُمْ بيوَجْيهيه الَّ ي ذي يُيريدُ .

. يُيريدُ غَ زْوَةً إيلا وَرَّى بيغَ يْ يرهَا، حَتََّّ كَانَتْ تيلْكَ الْغَزْوَةُ وَلََْ يَكُنْ رَسُولُ اللَّيه « يفي حَرٍّ شَ ي ديدٍ، وَاسْ تَ قْبَلَ سَفَرًا بَعييدًا وَمَفَازًا وَعَدُوًّا كَثييرًا، فَجَلَّى غَزَاهَا رَسُولُ اللَّيه » ليلْمُسْليي مينَ أَمْرَهُمْ لييَتَأَهَّ بُوا أُهْ بَةَ غَزْيويهمْ، فَ أَخْ بَ رَهُمْ بيوَجْيهيه الَّ ي ذي يُيريدُ .

پیامبر خدا ﷺ هرگز قصد هیچ غزوه‌ای نمی‌کرد مگر آن‌که به چیز دیگری اشاره کند، تا این‌که در هوای بسیار گرم، برای سفری به مکانی دور، بیابانی وسیع و دشمنی بزرگ [آماده شد]. پس وضع کار را برای مسلمانان توضیح داد تا برای غزوه‌شان آماده شوند، و بدین‌ترتیب مقصدی را که اراده کرده بود به آنان اطلاع داد.

“The Messenger of Allah (pbuh) never intended an expedition without alluding to something else, until he made during a very hot weather, a distant place, a desert and a huge enemy. So, he explained to the Muslims their matter to be ready for their raid, and he thus informed them of the destination he wants.”.

همچنین روایتی از انس وجود دارد که بخاری آن را نقل کرده است.

There is also the narration of Anas as reported by Al- Bukhari.

. ن عََى زَيْدًا وَجَعْفَرًا وَابْنَ رَوَاحَةَ ليلنَّا ي س قَ بْلَ أَنْ يَأْتييَ هُمْ خَبَ رُهُمْ فَ قَالَ: أَنَّ النَّيبَِّ « أَخَذَ الرَّايَةَ زَيْدٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَ جَعْفَرٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَ ابْنُ رَوَاحَةَ فَأُصِيبَ، وَعَيْ نَاهُ » تَذْرِفَانِ، حَتَّى أَخَذَ سَيْفٌ مِنْ سُيُوفِ اللَّهِ حَ تَّى فَ تَحَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ .

. ن عََى زَيْدًا وَجَعْفَرًا وَابْنَ رَوَاحَةَ ليلنَّا ي س قَ بْلَ أَنْ يَأْتييَ هُمْ خَبَ رُهُمْ فَ قَالَ: أَنَّ النَّيبَِّ « أَخَذَ الرَّايَةَ زَيْدٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَ جَعْفَرٌ فَأُصِيبَ، ثُمَّ أَخَذَ ابْنُ رَوَاحَةَ فَأُصِيبَ، وَعَيْ نَاهُ » تَذْرِفَانِ، حَتَّى أَخَذَ سَيْفٌ مِنْ سُيُوفِ اللَّهِ حَ تَّى فَ تَحَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ .

پیامبر ﷺ مرگ زید، جعفر و ابن رواحه را پیش از آنکه خبر مرگشان به ایشان برسد اعلام کرد. فرمود: زید پرچم را گرفت و کشته شد، سپس جعفر آن را گرفت و کشته شد، سپس ابن رواحه آن را گرفت و کشته شد؛ این را در حالی گفت که گریه می‌کرد. سرانجام یکی از شمشیرهای خداوند آن را گرفت تا اینکه خداوند پیروزی را به آنان عطا کرد.

“The Prophet (phuh) announced the death of Zayd, Ja'far and Ibn Ruwaha before the news of their death reached him. He said: Zayd took the flag but he was killed, then Ja'far took it and he was killed, then Ibn Ruwahah took it and he was killed; he said that while he was crying. Lastly one of the swords of Allah took it till Allah granted them victory.”.

از جمله مصادیق این قاعده در زمان خلفای راشدین، آن است که ابن المبارک در کتاب الجهاد روایت کرده؛ و حاکم در المستدرک آن را نقل کرده و بر اساس شرط مسلم آن را صحیح دانسته است و الذهبی نیز این حکم را تأیید کرده است. از زید بن اسلم، از پدرش، از عمر بن الخطاب (رضی الله عنه) روایت است که به او خبر رسید که ابو عبیده محاصره شده و دشمن علیه او گرد آمده است. پس عمر به او نوشت: «سلام بر تو باد. اما بعد، هیچ سختی‌ای بر مؤمن نازل نمی‌شود، مگر آنکه خداوند برای او راه خروجی از آن قرار می‌دهد، و هیچ دشواری‌ای بر دو آسانی غلبه نمی‌کند.»

Some of the applications of this rule at the time of the Righteous Khulafaa’ is that which is narrated by Ibn Al-Mubarak in the subject of Jihad; Al-Hakim reported in Al-Mustadrak - and he considered it authentic based on the condition of Muslim, which Al-Dhahabi confirmed - from Zayd b. Aslam from his father from Umar b. Al-Khattab (ra) “that he was informed that ‘Abu ‘Ubaydah was surrounded and the enemy rallied against him. So, Umar wrote to him, ‘Peace is upon you. After that, there is not any difficulty that befalls a believer except Allah made for him a way out of it; and never a hardship would defeat two eases.’.

«ای کسانی که ایمان آورده‌اید، صبر کنید و پایداری نشان دهید و آماده باشید و از خدا بترسید، باشد که رستگار شوید.» (قرآن کریم ۳:۲۰۰) او گفت: ابوعبیده برای او نامه نوشت: «سلام بر تو. اما بعد، خداوند در کتاب خود می‌فرماید:

“O you who have believed, persevere and endure and remain stationed and fear Allah that you may be successful.” (TMQ 3:200) He said: Abu ‘Ubaydah wrote to him, “Peace is upon you, after that Allah says in His Book:

«بدانید که زندگی این دنیا جز بازی و سرگرمی و زینت و فخرفروشی به یکدیگر و رقابت در فزونی مال و فرزندان نیست». (قرآن کریم، ۵۷:۲۰). او گفت: پس عمر نامه‌اش را در دست گرفت و بیرون رفت، بر منبر نشست و آن را برای مردم مدینه خواند و گفت: «ای مردم مدینه! ابوعبیده به شما سلام می‌رساند و می‌گوید که به جهاد اهمیت دهید».

“Know that the life of this world is but amusement and diversion and adornment and boasting to one another and competition in increase of wealth and children .” (TMQ 57: 20). He said, then Umar went out holding his letter, sat on the pulpit and read it to the people of Madinah and said, “O people of Madinah! Abu ‘Ubaydah expresses to you that you should show interest in Jihad.”.

انواع دیگری از اخبار وجود دارند که ارتباط مستقیمی با دولت ندارند و نیازی به نظر مستقیم خلیفه ندارند، مانند اخبار روزانه، برنامه‌های سیاسی، فرهنگی و علمی، و امور بین‌المللی. هرچند این‌ها ممکن است در بخش‌هایی با دیدگاه زندگی و با نگرش دولت نسبت به روابط بین‌الملل تداخل داشته باشند، با این حال نوع کنترل دولت بر آن‌ها با نوع اول اخبار متفاوت است.

There are other types of news which have no direct connection to the State, and do not require the direct opinion of the Khalifah, such as the daily news, the political, cultural, and scientific programmes, and the international affairs. Though these may interfere with the viewpoint of life in some parts, and with the view of the State towards international relations, but despite that the type of State control over them differs from the first type of news.

بر این اساس، نهاد رسانه‌ای باید دو بخش اصلی داشته باشد:

Accordingly the media institution must contain two main departments:

وظیفه‌ی آن مربوط به اخباری است که با دولت ارتباط دارد، مانند امور نظامی، صنایع نظامی و روابط بین‌الملل، و مانند آن.

The first: Its task is related to news that has connection with the State, such as the military matters, the military industry and international relations, and so on.

این بخش وظیفه‌ی نظارت مستقیم بر چنین اخباری را بر عهده دارد. بنابراین، چنین اخباری در رسانه‌های دولتی یا منابع رسانه‌ای ویژه پخش نمی‌شود، مگر پس از ارائه‌ی آن به مؤسسه‌ی رسانه.

The task of this department is the direct supervision of such news. So, such news is not broadcasted in the state media or the special sources of media except after their presentation to the institute of media.

دومی: به اخبار دیگر مربوط است و نظارت آن بر آنها مستقیم نیست. هم رسانه‌های دولتی و هم رسانه‌های خصوصی برای ارائه چنین اخباری به هیچ مجوزی نیاز ندارند.

The second: is related to other news; and its supervision of them is not direct. Both state and private media do not need any permission for presenting such news.