والی پر لازم نہیں کہ وہ خلیفہ کو ان کاموں کی خبر دے جو اس نے اپنے مجاز اختیار کے دائرے میں انجام دیے ہوں۔ اگر کوئی نیا مسئلہ پیدا ہو جس کی کوئی نظیر موجود نہ ہو، تو اسے پہلے خلیفہ کو اس سے آگاہ کرنا ہوگا، اور پھر وہ خلیفہ کی ہدایات کے مطابق آگے بڑھے گا۔ اگر اسے ڈر ہو کہ تاخیر کی صورت میں مسئلہ مزید بگڑ جائے گا، تو وہ اقدام کر لے اور بعد میں خلیفہ کو اس کی خبر دے، اور پہلے سے اطلاع نہ دینے کی وجہ بھی بیان کرے۔

The governor is not obliged to inform the Khalifah of what he has carried out within his authorised command. If a new problem arises which has no precedent, he has to inform the Khalifah about it first, and he then proceeds according to the instructions of the Khalifah. If he was afraid that the problem would be exacerbated if delayed, he carries out the action and then must inform the Khalifah later on about the reason for not informing him beforehand.

دلیل این است که پیامبر (ﷺ) به والیان خود اختیار داد و از آنان نخواست که از اقداماتی که انجام می‌دهند او را آگاه کنند، و آنان هرگز درباره هیچ چیزی به او گزارش نمی‌دادند. بلکه هر یک از آنان اقدامات خود را با کمال استقلال انجام می‌دادند و هر کدام در حکومت خود بر اساس نظر خویش فرمان می‌راند؛ این روش معاذ و عتاب بن اسید و العلاء بن الحضرمی و همه والیان رسول خدا (ﷺ) بود، که نشان می‌دهد والی درباره هیچ‌یک از اقدامات خود خلیفه را آگاه نمی‌کند. و در این زمینه، او با معاون متفاوت است، زیرا معاون باید درباره هر اقدامی که انجام می‌دهد خلیفه را آگاه کند، در حالی که بر والی واجب نیست که درباره هیچ‌یک از اقدامات خود خلیفه را مطلع سازد.

The evidence is that the Prophet (phuh) empowered his governors and did not request them to inform him of what actions they undertook and they did not use to report to him about anything. Rather, they used to undertake their actions with full independence, each of them ruling in his leadership by his opinion; this was the manner of Mu’adh, and ’Attab Bin Asid, Al- ’Ala’ b. Al-Hadrami, and of all of the governors of the Messenger of Allah (pbuh) – which indicates that the governor does not inform the Khalifah about anything from his actions. And in this regard, he is different from the assistant, since the assistant must inform the Khalifah about every action that he undertakes, whereas it is not obligatory upon the governor to inform the Khalifah about any of his actions.

واجب است که خلیفه هر کار دستیاری را که انجام می‌دهد بررسی کند، در حالی که لازم نیست هر کار والی را بررسی کند، هرچند که وضعیت والیان را مطالعه می‌کند و اخبار آنان را بررسی می‌نماید. بنابراین، والی در ولایت خود اختیار بی‌قید و شرط دارد؛ از همین روست که معاذ هنگامی که از سوی رسول خدا ﷺ به یمن فرستاده شد گفت: «من رأی خود را به کار می‌برم»؛ پس این دلیلی است بر اینکه والی به خلیفه اطلاع نمی‌دهد، بلکه بر پایه رأی خود عمل می‌کند. گرفتن نظر خلیفه در مسائل مهم ممنوع نیست، اما او در مسائل کم‌اهمیت از خلیفه نظر نمی‌خواهد تا منافع مردم به تأخیر نیفتد. اگر امر تازه‌ای پیش آید، آن را به نظر خلیفه وامی‌گذارد، زیرا اختیار ولایت این است که خلیفه رهبری یک شهر یا منطقه را به والی واگذار می‌کند که حکومت بر همه مردم آن است و نظارت بر کارهای شناخته‌شده او. پس اگر مسئله‌ای نو که پیش‌تر شناخته نبود پیش آید، برای بررسی خلیفه گذاشته می‌شود، مگر آنکه بیم آن رود که این کار زیان‌بار باشد؛ در این صورت والی آن امر را انجام می‌دهد و سپس خلیفه را آگاه می‌کند، چرا که آن مسئله بی‌سابقه بوده است.

It is obligatory that the Khalifah scrutinise every action the assistant undertakes, whereas it is not necessary for him to scrutinise every action of the governor, though he studies the situation of the governors and scrutinises the news from them. Accordingly, the governor has unrestricted action in his governorship, which is why Mu’adh said to the Messenger (pbuh) when he was sent to Yemen “I will exert my own opinion.”; so this is evidence that the governor does not inform the Khalifah, rather he exercises his opinion. It is not forbidden to take the opinion of the Khalifah in the important issues, but he does not seek his opinion in unimportant issues in order that the interests of the people are not delayed. If something new occurs, he leaves it to the opinion of the Khalifah, because the empowerment of the governorship is that the Khalifah delegates the leadership of a city or region to the governor which is a governorship over all its people, and control in the known issues from his actions. So if a new issue which was not previously known occurred, it is left for the examination of the Khalifah, unless it was feared that this would be detrimental, in which case the governor undertakes the issue and then informs the Khalifah, since it was an issue that was unprecedented.