ماده ۱۰۲ - پیش‌نویس قانون اساسی دولت خلافت | Quran Course

ماده ۱۰۲ - پیش‌نویس قانون اساسی دولت خلافت | Quran Course

0% read · 8 min left

پیش‌نویس قانون اساسی دولت خلافت Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

ماده ۱۰۲

Article 102

by Sheikh Taqiuddin An-Nabahani8 min readViewed 208 times

بیت المال، نهادی است که مسئول درآمدها و هزینه‌ها بر اساس احکام شریعت است، از نظر جمع‌آوری، نگهداری و خرج‌کردن. رئیس دفتر بیت‌المال «خازن بیت‌المال» نامیده می‌شود. دفاتر ولایات زیر نظر آن قرار دارند و رئیس هر دفتر «صاحب بیت‌المال» نامیده می‌شود.

The treasury (Bayt Al-Mal) is the administration responsible for the revenues and expenditure in accordance with the Shari’ah rules in terms of their collection, storage and spending. The head of the office of the treasury is called the Treasurer of the Treasury (Khazin Bayt Al-Mal). The offices in the provinces fall under it and the head of each office is called the Trustee of the Treasury (Sahib Bayt Al-Mal).

بیت المال یک اسم ترکیبی اضافی است. این واژه به معنای مکانی به کار می‌رود که درآمدهای دولت تا زمان خرج شدن در آن نگهداری می‌شود. همچنین می‌تواند به معنای نهادی باشد که مسئول دریافت و هزینه‌کردن اموالی است که حق مسلمانان است.

Bayt Al-Mal is a noun made from a genitive construction. It is used to mean the place where the state’s revenues are kept until they are spent. It could mean the authority responsible for receiving and spending the funds entitled for Muslims.

ما اعتمدنا – كما شرحنا من قبل – أن يُمنح الوالي سلطةً خاصةً تستثني الجيش والقضاء والأموال. وبذلك يكون الجيشُ بأكمله دائرةً مركزية (يرأسها أميرُ الجهاد)، ويكون القضاءُ دائرةً مركزية (تُعرف بالقضاء)، وتشكّل الأموالُ كلُّها دائرةً مركزية (تُعرف بـبيت المال)، وهي منفصلةٌ عن أيّ جهازٍ آخر في الدولة، وتتبع الخليفةَ كما تتبعه سائرُ الأجهزة.

در زمان خلفای راشدین، محلی که اموال در آن نگهداری می‌شد به «بیت المال» معروف شد. ابن سعد در الطبقات از سهل بن ابی حثمه و دیگران نقل کرده است: «ابوبکر در السنح خانه‌ای داشت که کسی از آن نگهبانی نمی‌کرد. به او گفته شد: چرا کسی را برای نگهبانی آن نمی‌گماری؟ گفت: آن قفل دارد. آنچه در آن بود را بیرون می‌داد تا خالی شد. چون به مدینه منتقل شد، آن را جابه‌جا کرد و در خانه‌اش نهاد.» حناد در الزهد با سندی نیکو از انس روایت کرده است که گفت: «مردی نزد عمر آمد و گفت: ای امیر مؤمنان! مرا یاری کن که می‌خواهم به جهاد بروم. عمر گفت: دستش را بگیر و به بیت المال ببر تا هرچه از اموال می‌خواهد بردارد.» در السنن الکبری از بیهقی که ابن حجر آن را تصحیح کرده، از عبدالله بن وَدیعه نقل شده که گفت: «سالم، غلام ابوحذیفه، کنیزی از ما به نام سلمه دختر یعار بود که او را در دوران جاهلیت آزاد کرد. چون در یمامه کشته شد، میراثش نزد عمر بن خطاب آورده شد. عمر وَدیعه بن خِدام را فراخواند و گفت: این میراث غلام توست و تو به آن سزاوارتری. گفت: ای امیر مؤمنان! خداوند ما را از او بی‌نیاز کرده است. زن ما او را بی‌قید و شرط آزاد کرده است، پس نمی‌خواهیم به خاطر امر او خود را رسوا کنیم یا زیانی به ما برسد. پس عمر میراث او را در بیت المال نهاد.» بیهقی و دارمی روایت کرده‌اند و ابن حزم آن را تصحیح کرده است: «سفیان بن عبدالله بن ربیعه الثقفی کیسه چرمی یافت و آن را نزد عمر بن خطاب آورد. عمر گفت: یک سال آن را اعلام کن؛ اگر کسی آن را شناخت به او بده، وگرنه از آن توست. کسی آن را نشناخت. سال بعد او را دید و موضوع را به او یادآور شد. عمر گفت: از آن توست، زیرا پیامبر خدا ﷺ به ما چنین دستور داده است. او گفت: من آن را نمی‌خواهم. عمر آن را گرفت و در بیت المال نهاد.» الدارمی و ابن ابی شیبہ از عبداللہ بن عمرو روایت کرده‌اند که گفت: «در زمان عثمان غلامی درگذشت که هیچ خویشاوندی نداشت. پس [عثمان] دستور داد اموال او را به بیت‌المال بسپارند.» ابن عبدالبر در الاستذکار از انس بن سیرین روایت کرده است: «علی [بن ابی طالب] اموال را تقسیم می‌کرد تا بیت‌المال خالی می‌شد، سپس آن را می‌شست و درون آن می‌نشست.»

At the time of the righteous Khulafaa’, the place in which funds were kept came to be known as Bayt Al-Mal. Ibn Sa‘d mentioned in Al-Tabaqat from Sahl Ibn Abu Hathmah and others: “Abu Bakr used to have a house in Al-Sanh not guarded by anybody. So it was said to him, ‘Why do you not put somebody to guard it?’ He said, ‘It has a lock.’ He used to give out that which was in it until it became empty. When he moved to Madinah, he moved it and placed it in his house.” Hinad narrated in Al-Zuhd with a good chain from Anas, he said: “A person came to Umar and said, ‘O Leader of the Believers! Support me for I want to go in Jihad. Umar replied, ‘Hold his hand and take him to Bayt Al- Mal so he can take the funds he wants.” In Al-Sunan Al-Kubra by Al-Bayhaqi, which was authenticated by Ibn Hajar from ‘Abd Allah b. Wadi‘ah, said: “Salim, the servant of Abu Hudhayfah, was a servant to a woman from us called Salma bint Ye’ar, she freed him in her days of Jahiliyyah. When he was killed in Al- Yamamah, his heritage was brought to Umar Ibn Al-Khattab. So he called upon Wadi‘ah Ibn Khidham and said, ‘This is the heritage of your servant, and you deserve it more.’ He said, ‘O Leader of the Believers. Allah has made us of no need to him. Our woman has freed him unrestricted; so we do not want to bring disgrace to ourselves, (or to bring loss upon us) from his matter.’ So, Umar put his inheritance wealth in the Bayt Al-Mal.” Al- Bayhaqi and Al-Darimi narrated, and Ibn Hazm authenticated it: “Sufyan b. ‘Abd Allah b. Rabi’ah Al-Thaqafi found a leather bag and brought it to Umar b. Al-Khattab. He said, ‘Announce it for one year; and if it was recognised (by someone) then give it (to them), otherwise it is yours.’ No body recognised it, so he met him the next year and mentioned it to him. Umar said, ‘It is yours, for the Messenger of Allah (pbuh) ordered us to do that.’ He said, ‘I do not want it.’ Umar took it and put it in the Bayt Al-Mal.” Al- Darimi and Ibn Abi Shaybah narrated from ‘Abd Allah b. Amr who said: “A servant passed away at the time of Uthman without having a relative. So, he ordered that his wealth be put in Bayt Al- Mal.” Ibn ‘Abd Al-Barr narrated in Al-Istidhkar from Anas Ibn Sirin “Ali used to divide the funds until the Bayt Al-Mal became empty, then he would wash it and sit inside.”.

دربارهٔ معنای نخست بیت‌المال، که همان مکان است، این را می‌گوییم: معنای دوم آن، یعنی مقام مسئول، از آن جهت ضروری است که گاهی اموال در جایی نگهداری نمی‌شوند؛ مانند زمین‌ها، چاه‌های نفت، چاه‌های گاز، معادن، و وجوه صدقه‌ای که از ثروت گرفته می‌شود و به مستحقانش پرداخت می‌گردد، بی‌آنکه در مکانی نگه داشته شود. گاهی بیت‌المال به معنای مقام مسئول به کار می‌رود، چنان‌که بیهقی در السنن، احمد در المسند، و عبدالرزاق در المصنف خود از لاحق بن حمید روایت کرده‌اند: «ابن مسعود فرستاده شد تا بر قضاوت و بیت‌المال ریاست کند.» مقصود از این سخن آن نیست که عمر (رض) او را به عنوان دربان بیت‌المال فرستاده باشد، بلکه منظور این است که او مسئول جمع‌آوری و خرج‌کردن اموال بوده است. همین معنا در روایتی است که ابن مبارک در الزهد از حسن نقل کرده است، آنگاه که بزرگان بصره همراه ابوموسی اشعری نزد او آمدند و از او خواستند برای ایشان خوراکی تعیین کند. او در پایان سخنش به ایشان گفت: «ای بزرگان! دو گوسفند و دو قطعه زمین زراعی از بیت‌المال برای شما تعیین کرده‌ام.» بنابراین بیت‌المال می‌تواند به معنای مقام مسئول باشد.

This is in regards to the first meaning of Bayt Al-Mal, which is the place. With regards to the second meaning, which is the responsible authority, this is necessitated by the fact that the funds are sometimes not kept in a place, such as the lands, oil wells, gas wells, mines, and the charity funds that are taken from the wealth and paid to its deserving people without being kept in a place. The Bayt Al-Mal is sometimes used to mean the responsible authority as narrated by Al-Bayhaqi in Sunan, Ahmad in Al- Musnad, and ‘Abd Al-Razzaq in His Musannaf, from Lahiq Ibn Hameed “Ibn Mas’ood was sent to preside over the judiciary and Bayt Al-Mal.” It would not mean that Umar (ra) sent him as a doorman to the Bayt Al-Mal, but rather he meant that he was responsible to collect and spend the funds. This is the same meaning as narrated by Ibn Al-Mubarak in Al-Zuhd from Al- Hasan, when the leaders of Basra came with Abu Musa Al- Ash‘ari and requested him to assign food for them. He said, in concluding his words to them: ‘O Leaders! I have assigned two sheep and two patches of arable land to you from the Bayt Al- Mal’; thus it can mean the responsible authority.

در روایتی که پیش‌تر درباره سفیان ثقفی آمد، همان که کیسه چرمی‌ای را یافت و به عمر (رض) خبر داد، آمده است: «عمر آن را گرفت و در بیت‌المال نهاد». الشافعی در «الأم» گزارش کرده است: «بیش از یک تن از دانشمندان برای ما نقل کردند که چون غنایم عراق به عمر بن الخطاب رسید، امین بیت‌المال به او گفت: "بگذار آنها را در بیت‌المال نهم." او گفت: "نه! سوگند به پروردگار کعبه، تا آنها را تقسیم نکرده‌ام، در هیچ خانه‌ای نگهداری نخواهد شد." پس دستور داد آنها را در مسجد بگذارند، حصیرهای چرمی بر رویشان انداختند و مردانی از مهاجران و انصار آن را پاسداری کردند. صبحگاه، عباس بن عبدالمطلب و عبدالرحمن بن عوف با او بیرون آمدند؛ او دست یکی از آن دو را گرفته بود، یا یکی از آن دو دست او را گرفته بود. چون ایشان را دیدند، حصیرهای چرمی را از روی اموال کنار زدند. پس منظره‌ای دید که پیش از آن ندیده بود: طلا، یاقوت، بلورها و مروارید را دید که می‌درخشیدند، و گریست. یکی از ایشان به او گفت: "به خدا سوگند! این روز گریه نیست، بلکه روز ستایش و شادی است." گفت: "به خدا سوگند! من آن را آن‌گونه که شما می‌پندارید نمی‌اندیشم. بلکه چنین اموالی در هیچ قومی فزونی نمی‌یابد مگر آنکه زیانش میان ایشان می‌افتد." سپس رو به قبله کرد، دستانش را بلند کرد و گفت: "پروردگارا! از اینکه فریفته شوم به تو پناه می‌برم، زیرا می‌شنوم که تو (سبحانه و تعالی) می‌فرمایی:

In the narration mentioned above of Sufyan Al-Thaqafi regarding the leather bag which he found and announced to Umar (ra): “Umar took it and put it in the Bayt Al-Mal”. Al-Shafi‘i reported in Al-Umm “More than one of the scholars told us that when the spoils of Iraq reached Umar Ibn Al-Khattab, the trustee of the Bayt Al-Mal told him, ‘let me put them in the Bayt Al-Mal’. He said: ‘No! By the Lord of the Ka’bah, it will not be kept in any house until I have divided it.’ So he ordered it should be put in the mosque, and leather mats were put on top of it and men from the Muhajir and Al-Ansar guarded it. In the morning, Al-‘Abbas b. ‘Abd Al-Muttalib and ‘Abd Al-Rahman b. ‘Awf went out with him, he was either holding the hand of one of them, or one of them was holding his hand. When they saw him, they removed the leather mats away from the funds. So, he saw a scene he never saw before. He saw the gold, sapphire, crystals, and pearl sparkling and he cried. One of them said to him, ‘By Allah! This is not a day of crying, rather a day of praising and delight.’ He said ‘By Allah! I did not think of it your way. Rather, such funds will not increase in any people except their harm falls between them.’ Then he turned to the Qiblah, rose up his hands and said, ‘O my Lord! I seek protection with you from being allured, for I hear You (swt) saying:

«ولکن الذین کذّبوا بآیاتنا سنستدرجهم من حیث لا یعلمون» (سورۃ الأعراف: ۱۸۳)۔ سپس [پیامبر ﷺ] فرمود: «سراقہ بن جُعشم کجاست؟» او را آوردند، در حالی که بازوانش پرمو و باریک بود۔ آن دو دستبند کسریٰ را به او داد و فرمود: «بپوش»، و او پوشید۔ سپس فرمود: «اللہ اکبر»۔ فرمود: «اللہ اکبر»۔ فرمود: «بگو: تمام ستایش از آنِ اللہ است که اینها را از کسریٰ بن هرمز ستاند و سراقہ بن جعشم، مردی بادیه‌نشین از بنی مُدلج را با آنها آراست»۔ سپس شروع کرد به زیر و رو کردن اموال با چوبدستی و فرمود: «به یقین آن کسی که این را ادا کرد، امین است»۔ مردی به او گفت: «بگذار به تو بگویم، تو امین خدایی (آمین)، و آنان آنچه را تو برای خدا ادا کردی، به تو ادا می‌کنند؛ پس اگر تو پنهان می‌کردی، آنان نیز پنهان می‌کردند»۔ فرمود: «راست گفتی»۔ سپس آن را تقسیم کرد۔ ما پیش‌تر همچنین روایت عبداللہ بن عمرو را که دارمی نقل کرده، یادآور شدیم: «بنده‌ای در زمان عثمان درگذشت و خویشاوندی نداشت؛ پس دستور داد اموالش به بیت‌المال داده شود»۔ این جز روایت انس بن سیرین در الاستذکار است که «علی اموال را تقسیم می‌کرد تا بیت‌المال خالی می‌شد، سپس آن را می‌شست و درونش می‌نشست (بر زمین)»۔

“But those who deny Our signs - We will progressively lead them [to destruction] from where they do not know.”. (TMQ 7:183). Then he said, ‘Where is Suraqah Ibn Ja’sham?’ He was brought to him while his arms were hairy and slim. He gave him the two bracelets of Kisra. He said, ‘Wear them’ and he did. He then said, ‘Allah is great.’ He said, ‘Allah is Great’ He said, ‘Say all Praise is to Allah, who wrested them from Kisra Ibn Hirmiz and dressed Suraqah b. Ja‘sham with them, a Bedouin from Bani Midlij.’ He started to turn over the funds with a stick and said, ‘Indeed the one that rendered that is honest.’ A man said to him, ‘Let me tell you, you are the trustee of Allah (ameen), and they render to you that which you rendered to Allah. So, if you reveled they would revel.’ He said, ‘You said the truth.’ then he distributed it”. We mentioned before also the narration of ‘Abd Allah b. Amr as reported by Al-Darimi “A servant passed away at the time of Uthman without having a relative. So, he ordered that his wealth be put in Bayt Al-Mal”. This is aside from the narration of Anas Ibn Sirin in Al-Istidhkar that “Ali used to divide the funds until the Bayt Al-Mal became empty, then he would wash it and sit inside (on the floor).”.

خلفای راشدین به روش او پیروی کردند، بنابراین برخی افراد دیگر را برای اداره امور بیت‌المال می‌گماشتند. ابن اسحاق و خلیفه گفته‌اند: «ابوبکر، ابوعبیدة بن الجراح را سرپرست بیت‌المال قرار داد و سپس او را به شام فرستاد». الذهبی در شرح زندگی معیقیب گفته است که «ابوبکر و عمر او را سرپرست بیت‌المال گماشتند». ابن کثیر در کتاب البداية والنهاية از عبدالله بن زبیر نقل کرده است: «پیامبر خدا ﷺ عبدالله بن الارقم بن عبدیغوث را به عنوان کاتب به کار گرفته بود و او از جانب ایشان به پادشاهان پاسخ می‌داد، و گفته شده که ایشان به او دستور می‌داد نامه‌هایی به برخی از پادشاهان بنویسد و آنچه را برایش می‌خواند مُهر می‌کرد، به سبب اعتمادی که به او داشت؛ و او به ابوبکر نامه نوشت و وی را مسئول بیت‌المال کرد و عمر بن الخطاب با آن موافقت کرد». ابن سعد در الطبقات و ابن حجر در الإصابة روایت کرده‌اند که خزانه‌دار عمر (رضی الله عنه) غلامش یسار بن نمیر بود. احمد در مسند خود و عبدالرزاق در المصنف از لاحق بن حمید روایت کرده‌اند که گفت: «و ابن مسعود را مسئول قضاوت و بیت‌المال فرستاد»، یعنی به کوفه. خلیفه از مالک بن انس از زید بن اسلم روایت کرده که «عمر عبدالله بن ارقم را سرپرست بیت‌المال قرار داد». ابن خزیمه در صحیح خود از عروة بن الزبیر روایت کرده که «عبدالرحمن بن عبدالقاری گفت: "در زمان عمر بن الخطاب، من سرپرست بیت‌المال بودم"». ابن حجر در فتح الباری در بیان فضائل عبدالله بن مسعود نوشته است: «و او از سوی عمر و عثمان سرپرست بیت‌المال در کوفه گماشته شد». الجهشیاری در الوزراء والکتّاب یادآور شده است که «عبدالله بن ارقم بن عبدیغوث، یکی از کاتبان پیامبر ﷺ، بیت‌المال را برای او اداره می‌کرد»، یعنی برای عثمان (رضی الله عنه). الحاکم در المستدرک از الزبیر بن بکار نقل کرده است که: «عبدالله بن الأرقم بن عبد یغوث در زمان عمر و در آغاز خلافت عثمان تا زمان مرگش، متولّی بیت المال بود، و او مدتی با پیامبر ﷺ همنشینی داشت». ابن عبدالبر در الاستیعاب گفته است: «زید بن ثابت در دوران خلافت عثمان متولّی بیت المال بود. زید غلامی به نام وَهیب داشت. عثمان دید که او در بیت المال به آنان کمک می‌کند، پس گفت: "این کیست؟" زید پاسخ داد: "غلام من است." عثمان گفت: "می‌بینم که به مسلمانان یاری می‌رساند و او نیز حقّی دارد، و من برای او سهمی تعیین می‌کنم." پس برای او دو هزار [درهم] تعیین کرد. زید گفت: "به خدا سوگند، شما نمی‌توانید برای یک برده دو هزار [درهم] تعیین کنید." پس [عثمان] هزار [درهم] برای او تعیین کرد.» السَّدفی در کتابی درباره دانشمندان مصر و یارانِ پیامبر ﷺ که به آن‌جا وارد شده‌اند، آورده است: «ابورافع پس از آن نزد علی بن ابی‌طالب ارجاع داده شد و او را متولّی بیت المال در کوفه قرار داد.» ابن عبدالبر در الاستیعاب گفته است: «عبیدالله بن ابی‌رافع خزانه‌دار و منشی علی بود.» العینی در عمدة القاری آورده است: «عبدالله بن وهب السُّوائی، علی او را گرامی می‌داشت، دوستش داشت و به او اعتماد می‌کرد، پس او را متولّی بیت المال در کوفه کرد.» علی، زیاد را متولّی بصره کرد. الجَهْشیاری گفته است: «هنگامی که [زیاد] از بصره خارج شد، او را متولّی خراج و دیوان قرار داد.» بیت المال را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد:

The Righteous Khulafaa’ followed him in his method, so they used to appoint some other people to run the affairs of funds. Ibn Ishaq and Khalifah said: “Abu Bakr appointed Abu ‘Ubaydah b. Al-Jarrah in charge of Bayt Al-Mal, and then he sent him to Al-Sham”. Al-Dhahabi said commenting on the life of Mu’ayqib that “Abu Bakr and Umar appointed him in charge of the Bayt Al-Mal”. In Ibn Kathir’s Al-Bidayah wa ‘l- Nihayah he mentioned from ‘Abd Allah b. Zubayr “The Messenger of Allah (pbuh) used ‘Abd Allah b. Al-Arqam b. ‘Abdu Yaghuth as a scribe, and he used to reply to the Kings on his behalf, and it was mentioned that he used to order him to write to some of the Kings and would stamp what he read to him due to the trust he had with him, and he wrote to Abu Bakr and made him responsible for the Bayt Al-Mal and Umar b. Al-Khattab consented to that”. Ibn Sa‘d narrated in Al-Tabaqat and Ibn Hajar in Al-‘Isabah that the treasurer of Umar (ra) was his servant Yasar Ibn Numayr. Ahmad in his Musnad and ‘Abd Al-Razzaq in Al- Musannaf reported from Lahiq b. Hamid that he said, “And he sent Ibn Mas‘ud in charge of judiciary and Bayt Al-Mal”, meaning to Kufa. Khalifah reported from Malik Ibn Anas from Zayd b. Aslam that “Umar appointed ‘Abd Allah b. Arqam in charge of the Bayt Al-Mal”. Ibn Khuzymah reported in his Sahih from ‘Urwah b. Al-Zubaiyr that “‘Abd Al-Rahman b. ‘Abd Al-Qari said, ‘I was in charge of the Bayt Al-Mal at the time of Umar b. Al-Khattab”. Ibn Hajar narrated in Al-Fateh in the context of speaking about the virtues of ‘Abd Allah b. Mas‘ud: “And he was appointed by Umar and ‘Uthman in charge of the Bayt Al-Mal in Kufa”. Al-Jahshayari mentioned in Al-Wuzara’ wa ’l-Kuttab “that ‘Abdullah b. Arqam Ibn ‘Abdu Yaghuth, one of the scribes of the Prophet (phuh), used to run the Bayt Al-Mal to him”, meaning to ‘Uthman (ra). Al-Hakim mentioned in Al-Mustadrak from Al- Zubayr Ibn Bakkar that, “Abdullah Ibn Al-Arqam Ibn Abdu Yaghuth was in charge of Bayt Al-Mal at the time of Umar and the beginning of the authority of Uthman till he passed away; and he had some companionship (with the Messenger)”. Ibn ‘Abd Al- Barr said in Al-Isti’ab: “Zaid Ibn Thabit was in charge of the Bayt Al-Mal during the Khilafah of Uthman; Zaid used to have a slave called Wahib, Uthman saw him helping them in the Bayt Al-Mal, so he said: ‘Who is this?’ Zayd replied, ‘A slave to me.’ Uthman said, ‘I see that he helps the Muslims, and he is entitled for a right, and I allocate it to him.’ So he allocated to him two thousand. Zayd said, ‘By Allah, you cannot allocate two thousand to a slave’, so he allocated to him one thousand”. Al-Sadfi mentioned in the book about the scholars of Egypt and the companions of the Messenger of Allah (pbuh) who entered it: “Abu Rafi‘ was referred after that to ‘Ali b. Abi Talib, so he put him in charge of Bayt Al-Mal in Al-Kufa”. Ibn ‘Abd Al-Barr said in Al- Isti’ab: “‘Ubayd Allah b. Abu Rafi‘ was a treasurer and secretary to ‘Ali”. Al-‘Ayni mentioned in ‘Umdat Al-Qari': “‘Abd Allah b. Wahb Al-Suwa’i, ‘Ali used to honour him, love him and trust him, so he was put in charge of Bayt Al-Mal in Kufa”. ‘Ali appointed Ziyad in charge of Basra. Al-Jahshiyari said: “When he left Basra, he placed him in charge of Al-Kharaj and Diwan". The treasury (Bayt Al-Mal) can be divided into two parts: