سیاست خارجی حول محور حمل دعوت اسلام می‌چرخد، و رابطه دولت با تمام دیگر دولت‌ها بر همین اساس بنا شده است.

The foreign policy revolves around carrying the call to Islam; and the relationship between the State and all of the other states is built upon this basis.

این مقاله از نامه‌هایی گرفته شده است که پیامبر ﷺ به پادشاهان نوشت، و از آمادگی لشکر اسامه برای رفتن به بلقاء و الداروم در فلسطین به منظور جنگیدن با رومیان، و اصراری که ایشان بر اعزام این لشکر داشتند، با وجود بیماری‌ای که در آن از دنیا رفتند. این امر نشان می‌دهد که دعوت به اسلام، اساس رابطه میان دولت اسلامی و هر دولت دیگری در جهان است، و این رابطه مستلزم تجهیز لشکرها و آمادگی برای جنگ است؛ به‌طوری که اگر فرصتی برای جنگیدن با کسانی پیش آید که پس از رساندن دعوت به اسلام به آنان به شیوه‌ای که توجهشان را جلب کند، پاسخ مثبت نمی‌دهند، نیروی لازم برای جهاد آماده باشد. بنابراین، دعوت به اسلام اساس هر رابطه با هر دولتی است، پس اساس سیاست خارجی نیز همان است.

This Article is taken from the letters that the Messenger (pbuh) wrote to the kings, and the preparation of the army of Usamah to Balqa and Al-Darum in Palestine in order to fight the Romans, and his insistence upon sending the Army despite his illness which he was to die from. This indicates that the call to Islam is the basis for the relationship between the Islamic State and any other state in the world, and this relationship necessitates the equipping of armies, and the preparation for fighting, such that if the opportunity to fight those who do not respond to the call to Islam after it has been conveyed to them in a manner which attracts their attention, then the force required for Jihad is ready. Therefore, the call to Islam is the basis for every relationship with any state, so it is the basis for the foreign policy.