زن را جایز نیست که در جایگاه حکومت قرار گیرد؛ پس او نمی‌تواند خلیفه باشد، نه معاون، والی یا عامل، و نه هیچ اقدامی را که حکومتی به شمار آید بر عهده گیرد. به همین ترتیب نمی‌تواند قاضی‌القضات باشد، نه قاضی در دادگاه مظالم، و نه امیر جهاد.

It is not permitted for a woman to take a ruling position; so she cannot be a Khalifah, nor an assistant, governor or ‘Amil, nor undertake any action considered to be ruling. In the same manner she cannot be the head judge and nor a judge in the Madhalim court, nor the Amir of Jihad.

دلیلِ این حکم، روایتی است که البخاری از ابوبکره نقل کرده که گفت:

The evidence for this article is what Al-Bukhari narrated from Abu Bakra who said.

. لَنْ ي فُْلِحَ « : أن أهل فارس ملَّكوا عليهم بنت كسرى قال لما بلغ رسول الله » قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَة .

. لَنْ ي فُْلِحَ « : أن أهل فارس ملَّكوا عليهم بنت كسرى قال لما بلغ رسول الله » قَ وْمٌ وَلَّوْا أَمْرَهُمُ امْرَأَة .

«هنگامی که به پیامبر خدا ﷺ خبر دادند که دختر کسری بر ایرانیان حکومت یافته است، فرمود: هرگز رستگار نخواهد شد قومی که زنی را بر خود حاکم سازند.» این حدیث صراحتاً بیانگر آن است که زن حق تصدی جایگاه حکومت را ندارد. بر این اساس، زنان مجاز نیستند هیچ‌یک از کارهای حکومتی را بر عهده گیرند، چه خلیفه، معاون، والی، قاضی‌القضات، قاضی دیوان مظالم، یا عامل در ناحیه باشند، به دلیل صراحت این روایت در منع آن.