چهار نوع حاکم وجود دارد: خلیفه، معاون تفویض‌شده، والی، و عامل، و هر کس که تحت همان حکم قرار گیرد. اما هر کس غیر از اینان، حاکم به شمار نمی‌آید، بلکه کارمند است.

There are four types of rulers: the Khalifah, the delegated assistant, the governor, and the worker (’amil), and whoever falls under the same rule. As for anyone else, they are not considered rulers, but rather employees.

حاکم در این مقاله، صاحب اقتداری است که مسئول اداره امور است، خواه این اداره برای کل دولت باشد یا برای بخشی از آن. از راه استنباط از احکام شریعت، کسانی که مسئول اداره امور و برقراری قوانین شمرده شده‌اند و در اجرای قوانین باید از آنان اطاعت شود، این چهار نفرند: خلیفه، معاون (وزیر تفویض)، والی و عامل؛ و به سبب جایگاه حکومتی‌شان باید از ایشان اطاعت شود.

The ruler in the article is the one holding authority who is responsible for governing the affairs, irrespective of whether the governance was for the whole State or for a part of it. Through deduction from the Shari’ah rules, the ones who are made responsible for governing the affairs, establishing the laws and are to be obeyed with respect to their implementation of the laws are these four: the Khalifah, the assistant (delegate minister), the governor, and the Amil; and they are to be obeyed due to their position of rule.