ماده ۱۱۸ - پیش‌نویس قانون اساسی دولت خلافت | Quran Course

ماده ۱۱۸ - پیش‌نویس قانون اساسی دولت خلافت | Quran Course

«و‌لا‌يضربن‌بأرجلهن‌ليُعلم‌ما‌يُخفين‌من‌زينتهن» (سوره النور، آیه ۳۱). این نهی از یکی از کارهای تبرّج است، و تبرّج از نظر لغوی به معنای آشکار کردن زینت است. در قاموس المحیط آمده است: «تبرّجت المرأة؛ یعنی زیبایی خود را برای مردان نمایان کرد»، و همین معنا در شریعت نیز مراد است. پس تبرّج با زینت‌کردن یکی نیست؛ زینت‌کردن امری است و آشکار ساختن آن زینت امری دیگر. ممکن است زن خود را بیاراید و تبرّج نکرده باشد، در صورتی که آرایشش معمولی باشد و جلب توجه نکند. بنابراین مقصود از نهی تبرّج، منع مطلق زینت‌کردن نیست، زیرا تبرّج عبارت است از نمایاندن زیبایی و جذابیت به مردان نامحرم؛ و گفته می‌شود: زن تبرّج کرد، یعنی زیبایی و جذابیت خود را برای مردان نامحرم آشکار ساخت. همچنین آنچه این متون را که کارهای تبرّج را منع می‌کنند تأیید می‌کند، این است که با بررسی روشن می‌شود آنها تنها آشکار ساختن زینت و جذابیت را منع کرده‌اند، و منع زینت‌کردن به‌طور کلی از آنها فهمیده نمی‌شود. پس سخن خداوند متعال را [در نظر بگیر].

“And let them not stamp their feet to make known what they conceal of their adornment.” (TMQ 24:31). This is a prohibition of one of the actions of Tabbaruj, and Tabarruj linguistically means to reveal the beautification. It is mentioned in Al-Muhit dictionary “she did Tabarruj – she displayed her beauty to the men”, which is also the Shari’ah meaning for it. So Tabarruj is different from beautification, because beautification is one thing whereas revealing that beautification is something else; it is possible for her to be beautified and not doing Tabarruj if her beautification was normal and not of the type to attract attention. Therefore, the meaning of prohibiting Tabarruj is not the absolute prohibition of beautification, since Tabarruj is the revealing of the beauty and charms to the foreign men; it is said the woman did Tabarruj, she revealed her beauty and charms to foreign men. Also supporting these texts that prohibited the actions of Tabarruj, is that with investigation it becomes apparent that they only prohibit the revealing of beautification and charms, and the prohibition of beautification generally is not something which is understood from them. So the words of Allah (swt).

فرمود پیامبر خدا ﷺ: «دو گروه از اهل دوزخ را دیده‌ام که هنوز ندیده‌ام: گروهی که تازیانه‌هایی مانند دم گاو به همراه دارند و با آن مردم را می‌زنند، و زنانی که پوشیده‌اند اما برهنه‌اند، مایل به گناه‌اند و مردان را به سوی آن متمایل می‌کنند. سرهای آنان مانند کوهان شتر بُخْتی است که به یک سو خم شده است. آنان داخل بهشت نمی‌شوند و بوی آن را نمی‌یابند، با آنکه بوی آن از فاصله چنین و چنان استشمام می‌شود.» (روایت مسلم)؛ پس این نیز از جمله کارهای تبرّج است. از سخن او «پوشیده‌اند اما برهنه‌اند» روشن است که مقصود آشکار کردن زینت‌ها است. سخن او «مایل به گناه‌اند و مردان را به سوی آن متمایل می‌کنند» به حرکاتی اشاره دارد که توجه مردان را جلب می‌کند. و سخن او «سرهای آنان مانند کوهان شتر بُخْتی است که به یک سو خم شده است» به آشکار کردن آرایشی اشاره دارد که بر موهای سر انجام می‌دهند؛ یعنی آن را پیچیده و بالا برده و در اطراف عمامه یا روسری یا چیزی مانند آن جمع می‌کنند تا همچون کوهان شتر شود. و «بُخْتی» شتر افغانی است؛ یعنی موهای خود را چنان آرایش می‌کردند که مانند کوهان شتر افغانی به نظر آید. این به روشنی آشکار کردن زینت برای مردان را منع می‌کند. و همانند این است همه متونی که به منع هر عمل تبرّج مربوط‌اند، که همگی روشن می‌سازند که منع درباره آشکار کردن زینت به قصد برانگیختن تمایل مردان به زن است. و این را معنای لغوی تبرّج تأیید می‌کند که آشکار کردن زینت است و با خود زینت متفاوت است. بنابراین آنچه حرام است تبرّج با دلالت لغوی آن و با دلالت روایاتی است که هر یک از اعمال آن را منع می‌کنند، در حالی که زینت بدون تبرّج حرام نیست.

“The Messenger of Allah (saw) said “Two are the types of the the people of Hell whom I did not see: people having flogs like the tails of the ox with them and they would be beating people, and the women who would be dressed but appear to be naked, who would be inclined (to evil) and make their husbands incline towards it. Their heads would be like the humps of the bukht camel inclined to one side. They will not enter Paradise and they would not smell its odour whereas its odour would be smelt from such and such distance.” (reported by Muslim); so this is also from the actions of Tabarruj. It is clear from his words “dressed but appear to be naked” that it means the revealing of adornments. His words “inclined (to evil) and make men incline towards it” is talking about movements that attract men’s attention. And the words “Their heads would be like the humps of the bukht camel inclined to one side” is talking about revealing the beautification done to their hair, in other words, treating and heaping it around a turban or headscarf or anything similar until it became like the hump of a camel. And the “Bukht” is the Afghani camel, in other words, they arranged their hair to look like the hump of an Afghani camel. This is clearly prohibiting the revealing of beautification to men. And similar to this are all the texts which are related to the prohibition of any action of Tabarruj, all of which make it clear that the prohibition is regarding revealing the beautification in order to provoke men’s inclination towards the woman. And this is supported by the linguistic meaning of Tabarruj which is to reveal the beautification, which is different from beautification itself. Therefore, what is forbidden is the Tabarruj with its linguistic indication, and by the indications of the narrations which prohibit any of its actions, whereas beautification without tabaruuj is not forbidden.