بر هیچ مرد یا زنی روا نیست که کاری انجام دهد که اخلاق را تضعیف کند یا در جامعه فساد به بار آورد.

It is prohibited for any man or woman to undertake any work which could undermine the morals, or causes corruption in the society.

دلیل این مقاله آن چیزی است که از رافع بن رفاعه روایت شده که گفت:

The evidence for this article is what was narrated from Rafi’ b. Rifa’ah who said.

. وَنَ هَانَا عَنْ كَسْبِ الأَمَةِ إِلاَّ مَا عَمِلَتْ بِيَدِهَا وَقَالَ هَكَذَا بِأَصَابِعِهِ نَحْوَ الْخَ بْزِ « » وَالْغَزْلِ وَالنَّ فْشِ .

. وَنَ هَانَا عَنْ كَسْبِ الأَمَةِ إِلاَّ مَا عَمِلَتْ بِيَدِهَا وَقَالَ هَكَذَا بِأَصَابِعِهِ نَحْوَ الْخَ بْزِ « » وَالْغَزْلِ وَالنَّ فْشِ .

«پیامبر ﷺ از بهره‌برداری از کنیز مگر آنچه را که با دستانش انجام می‌دهد منع فرمود، و با انگشتانش چنین گفت: "به این شکل"، مانند نان‌پزی، خیاطی و نوشتن». این حدیث را احمد روایت کرده و الزین آن را تصحیح کرده است، و همچنین الحاکم که آن را تصحیح نموده است. به عبارت دیگر، پیامبر ﷺ زن را از هر کاری که از زنانگی او بهره می‌برد منع کرده، اما هر نوع کار دیگری را مجاز دانسته است. این معنا از بخش حدیث که می‌گوید "مگر آنچه را که با دستانش انجام می‌دهد" فهمیده می‌شود، یعنی قصد بهره‌گیری از تلاش او، و فهم آن، منع بهره‌برداری از زنانگی اوست. همچنین قاعده شرعی "وسیله به امر حرام نیز حرام است" هر کاری را که ممکن است به امر حرامی بینجامد ممنوع می‌سازد. و قاعده شرعی "اگر یک نوع از امر مباح به زیان منجر شود، تنها همان نوع ممنوع است و اصل آن مباح باقی می‌ماند" هر فرد، چه مرد و چه زن، را از کار در شغلی که در اصل برای مردان و زنان مباح است منع می‌کند، اگر آن کار برای آن شخص به طور خاص به حرامی برای خودش، یا امت، یا جامعه منجر شود، هر نوع حرامی که باشد.