دائرۃ الشؤون الخارجیۃ مسؤولۃ عن جميع الأمور المتعلقۃ بعلاقات دولۃ الخلافۃ مع الدول الأجنبیۃ، سواء من الجانب السياسي، أو الاقتصادي والصناعي والزراعي والتجاري، أو الاتصالات البريدیۃ والسلكیۃ واللاسلكیۃ وغير ذلك.

The Department of Foreign Affairs is in charge of all the affairs connected to the relations of the Khilafah state with the foreign states, whether from the political angle, or economic, industrial, agricultural and trade aspects, or postal, cable and wireless connections and so on.

وزارتِ امورِ خارجہ تمام امورِ خارجہ کی ذمہ داری اٹھاتی ہے، جو دولتِ خلافت کے دیگر ریاستوں کے ساتھ تعلقات سے متعلق ہیں، خواہ یہ امور و تعلقات کیسے ہی ہوں، چاہے ان کا تعلق سیاسی پہلو سے ہو اور اس میں معاہدے کرنا، صلح کے معاہدے، جنگ بندی، مذاکرات، سفیروں کا تقرر، ایلچیوں اور نمائندوں کو بھیجنا، اور سفارت خانوں اور قونصل خانوں کا قیام شامل ہو، یا وہ تعلقات ہوں جن کا تعلق اقتصادی، زرعی یا تجارتی امور سے ہو، نیز ڈاک کے رابطے یا تار اور بے تار مواصلات وغیرہ۔ ان تمام امور کو وزارتِ امورِ خارجہ چلاتی ہے، کیونکہ یہ دولتِ خلافت کے دیگر ریاستوں کے ساتھ تعلقات سے متعلق ہیں۔

The Foreign Affairs Department undertakes the responsibility of all foreign affairs, pertaining to the relation of the Khilafah State with foreign states, whatever these affairs and relations may be, whether they are related to the political aspect and what it entails in the forming of pacts, peace treaties, ceasefires, negotiations, appointing ambassadors, sending Messengers and delegates, and establishing embassies and consulates, or relations that are related to matters that are economic, agricultural or are to do with trade, as well as postal communications or wire and wireless communications and so on. All of these matters are run by the Foreign Affairs Department, because they are concerned with the relations of the Khilafah State with other States.

پیامبر ﷺ با دیگر دولت‌ها و نهادها روابط خارجی برقرار می‌کرد، چنان‌که در بخش مربوط به دستیار اجرایی توضیح داده شد. ایشان ﷺ عثمان بن عفان (رض) را فرستاد تا با قریش مذاکره کند، همان‌گونه که با نمایندگان قریش مذاکره می‌کرد. ایشان ﷺ نمایندگانی نزد پادشاهان فرستاد و از نمایندگان پادشاهان و امیران پذیرایی کرد و پیمان‌ها و معاهدات صلح منعقد نمود. به همین ترتیب، خلفای ایشان ﷺ نیز با دیگر دولت‌ها و نهادها روابط سیاسی برقرار می‌کردند. آنان کسانی را برمی‌گزیدند تا این کارها را از جانب ایشان انجام دهند، بر این اساس که هر کاری را که شخص خود می‌تواند انجام دهد، می‌تواند آن را به دیگری واگذارد تا از جانب او انجام دهد.

The Messenger (pbuh) used to establish foreign relations with other states and entities, as was explained in the section regarding the executive assistant. He (pbuh) sent ‘Uthman b. ‘Affan (ra) to negotiate with Quraysh just as he (pbuh) negotiated with the delegates of Quraysh. He (pbuh) sent delegates to the kings and he (pbuh) received the delegates of kings and Amirs and concluded pacts and peace treaties. Similarly, his (pbuh) Khulafaa’ used to establish political relations with other states and entities. They would appoint people to carry these actions out on their behalf, on the basis that whatever action a person can perform by himself, he can delegate it to some other person to carry it out on his behalf.

با توجه به پیچیدگی‌های زندگی بین‌المللی، و گستردگی و تنوع روابط سیاسی بین‌المللی، ما بر این باوریم که خلیفه باید نهادی ویژه روابط بین‌الملل را در درون دولت واگذار کند، که خلیفه بر کار آن نظارت داشته باشد، همان‌گونه که بر هر نهاد حکومتی و اداری دیگر در دولت نظارت دارد، چه مستقیماً و چه از طریق دستیار اجرایی، و این همه مطابق با احکام شرعی مربوط انجام شود.

Due to the complications of international life, and the vastness and variety of international political relations, we adopt that the Khalifah should delegate an institution within the state specific to the international relations where the Khalifah follows its work as he does with any other ruling and administrative institutions in the state, whether directly or through the executive assistant, in accordance with the related Shari’ah rules.