مادهٔ ۱۲۴ - پیش‌نویس قانون اساسی دولت خلافت | Quran Course

مادهٔ ۱۲۴ - پیش‌نویس قانون اساسی دولت خلافت | Quran Course

0% read · 5 min left

پیش‌نویس قانون اساسی دولت خلافت Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

مادهٔ ۱۲۴

Article 124

by Sheikh Taqiuddin An-Nabahani5 min readViewed 192 times

مشکل اقتصادی اصلی، توزیع ثروت و منافع میان همه رعایای دولت، و تسهیل بهرهبرداری آنان از این ثروت و منافع است، از طریق فراهم ساختن امکان تلاش برای آنها و تملک آنها.

The primary economic problem is the distribution of wealth and benefits to all of the subjects of the State, and facilitating their utilisation of this wealth and benefits, by enabling them to strive for them and possess them.

این مقاله توضیح می‌دهد که مسئلهٔ اقتصادی دو بخش دارد: بخش نخست، نیاز مردم است؛ یعنی تضمین اینکه ثروت کشور به هر فرد از رعیت برسد، به‌گونه‌ای که هیچ‌کس از آن محروم نماند؛ و بخش دوم، فراهم ساختن امکان تملک و بهره‌مندی هر فرد از رعیت از این ثروت.

This article explains that the economic problem has two halves: the first being the need of the people, in other words, guaranteeing that the wealth of the country reaches every individual subject such that no one is prohibited from it and secondly, facilitating every individual subject to possess and benefit from this wealth.

اما نیمه نخست، دلایل آن آیات و احادیثی است که دربارهٔ امور فقرا، نیازمندان و مسافران وارد شده است. این دلایل گوناگون و متعددند و همگی توجه را به اهمیت این مسئله جلب می‌کنند. اما آیات، خداوند (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

As for the first half, its evidences are the verses and narrations that came regarding the matters of the poor people, the needy and the travellers. There are several of these evidences of varying nature such that they focus the attention on the importance of this problem. As for the verses, Allah (swt) says:

این آیات و روایات، و تمام آیات مربوط به انفاق، احکام صدقات، احکام زکات، و تشویق مکرر به حمایت از فقیران، نیازمندان، در راه‌ماندگان و سائلان (گدایان)، به عبارت دیگر هر کسی که بتوان او را فقیر دانست، همگی به روشنی نشان می‌دهند که مشکل اقتصادی، فقر افراد است؛ یعنی توزیع نامناسب ثروت میان افراد که به فقر افراد می‌انجامد. بنابراین مشکل، توزیع ثروت به هر فرد از رعایای دولت است، و از این رو واجب است که به این توزیع پرداخته شود تا ثروت به همه برسد. دلایلی که دربارهٔ این توزیع آمده این است که باید به هر فرد برسد، و برای آنکه به هر فرد برسد، لازم است به کسی پرداخته شود که از آن محروم مانده است، یعنی به فقیران، نیازمندان، در راه‌ماندگان و سائلان (گدایان)، به عبارت دیگر به هر کسی که بتوان او را فقیر توصیف کرد. این‌ها دلایل نیمهٔ نخست این مقاله است.

These verses and narrations, and all the verses related regarding spending, the rules of Sadaqat (charities), the rules of Zakah, and repeatedly encouraging the support of the poor, the needy, the travellers, and those who ask (beggars), in other words, whoever can be described as poor, all clearly indicate that the economic problem is the poverty of individuals, i.e. the poor distribution of wealth amongst the individuals which results in the poverty of the individuals. Therefore, the problem is the distribution of wealth to every individual subject of the State, and so it is obligatory to address this distribution such that the wealth reaches everyone. The evidences which came regarding this distribution is that it must reach every individual, and in order for it to reach every individual it is necessary to address the one who has been prevented from it, in other words, address the poor, needy, travellers, and those who ask (beggars) – in other words, whoever can be characterised as being poor. These are the evidences for the first half of the article.

دلیل اینکه ریشهٔ مشکل در توزیع است، نه در تولید، همان دلایل شرعی است که دربارهٔ چاره‌جویی فقر، اجازهٔ مالکیت و بهره‌برداری از دارایی‌ها آمده است، و همچنین واقعیت زندگی اقتصادی بر همین امر گواهی می‌دهد. دلایل شرعی بر دو دسته‌اند: دسته‌ای که برای درمان فقر افراد، و اجازهٔ مالکیت و بهره‌برداری آمده‌اند، یعنی دلایلی که دربارهٔ توزیع‌اند؛ و دسته‌ای که برای درمان فقر کشور، یعنی دربارهٔ تولید، آمده‌اند. با بررسی دقیق دلایل این دو موضوع روشن می‌شود که دلایل مربوط به فقر افراد و اجازهٔ مالکیت و بهره‌برداری چنان فراوان‌اند که توجه بیشتری را به خود جلب می‌کنند؛ و این نشان‌دهندهٔ اهمیت بیشتر آن‌هاست، و اینکه آن‌ها برای درمان یک ریشه آمده‌اند، نه یک شاخه.

The proof that the root problem is distribution and not production is the Shari’ah evidences which came regarding the treatment of poverty, permitting ownership, and utilising the possessions, and in the same manner, the reality of economic life. As for with respect to the Shari’ah evidences, there are evidences which came to treat the poverty of individuals, permit ownership and utilisation; in other words, evidences which came regarding distribution. And there are evidences which came regarding the treatment of the poverty of the country, in other words, regarding production. By close investigation of the evidences for the two matters, it becomes clear that the evidences regarding the poverty of individuals, and the permission of ownership and utilisation, are many in number to the point that they attract increased attention, which indicates heightened importance, and that they came to treat a root issue and not a branch.

روایات و آیات مربوط به فقر، یعنی توزیع ناعادلانهٔ ثروت و چاره‌جویی برای آن، فراوان‌اند، و دلایلی که دربارهٔ جواز مالکیت ثروت و بهره‌برداری از آن آمده نیز به همین اندازه بسیارند. این یک جنبه است. از جنبهٔ دیگر، موضوعی که این‌ها به آن می‌پردازند، یعنی داشتن ثروت، ریشه‌ای‌ترین مسئلهٔ اقتصاد است، تا آنجا که چیزی بنیادی‌تر از آن نیست و همهٔ مشکلات اقتصادی از آن سرچشمه می‌گیرند؛ یعنی این مسئله، مسئلهٔ ریشه‌ای است. بنابراین، مسئلهٔ ریشه‌ای توزیع است. به بیان دیگر، اینکه دلایل مربوط به فقر، جواز مالکیت و بهره‌برداری از آن فراوان‌اند، و اینکه آن‌ها به مسئلهٔ بنیادینی می‌پردازند که همهٔ مشکلات اقتصادی از آن برمی‌خیزد، خود گواهی است بر اینکه مسئلهٔ ریشه‌ای در اقتصاد، توزیع است.

The verses and narrations related to poverty, in other words, to the poor distribution and its rectification, are abundant in number, and the evidences which came regarding the permission of ownership and utilisation of wealth are likewise abundant. This is from one angle, and from another angle the issue that they are treating, which is the possession of wealth, is a root issue in economics to the point that there is nothing more fundamental, and all economic problems stem from it, which means that it is the root problem. Accordingly, the root problem is distribution. In other words, the reality that the evidences regarding poverty, permission of ownership and the utilisation of it are abundant, and the reality that they treat the fundamental issue from which all economic problems stem, is evidence that the root problem in economics is distribution.

از زاویهای دیگر، آنچه این دلایل بر آن دلالت دارند یا آنچه ایجاب میکنند، تنها کار برای مال است، نه کار به تنهایی. یعنی تولید برای تملک است، نه صرفاً تولید، و این نشان میدهد که کار تملک را پدید میآورد، که به این معناست که موضوعی فرعی است و نه اصلی. کار شاخهای از تملک است، نه ریشهای برای آن. به همین سبب احکامی که تولید را واجب میکنند، از تملک یاد کردهاند، و تملک تولید را واجب میکند، و احکامی که مستقیماً به تولید میپردازند، از بهرهبرداری سخن گفتهاند. پس در یک آیه، تلاش را برای خوراک قرار داده، و در نخستین روایت، خوراک را حاصل تلاش دانسته، و در دومین و سومین روایت، تلاش را با عبارات «طلب دنیا» و «طلب حلال» بیان کرده است. بنابراین همه این احکام با دلایلشان به معنای تملک مال است. همه اینها نشان میدهد که تولید مشکل بنیادین نیست، بلکه یکی از مشکلات اقتصادی است، و به همان شیوه نشان میدهد که مشکل بنیادین، مالکیت است، یا به تعبیری دیگر تملک، و این یعنی مشکل بنیادین، توزیع است.

This is from one angle. From another angle what these evidences address or what they necessitate is only the work for property, and not work alone. In other words, it is production for the sake of possession and not simply production alone, which indicates that the work produces possession, which points to it being a branch issue and not a root one. It is a branch of possession, and not a root for it. That is why the rules which necessitate production came mentioning possession, and that possession necessitates production, and that the rules which directly address production came mentioning utilisation. So in one verse it made the effort for the sake of food, and made food from effort in the first narration, and expressed effort through the words seeking the world and seeking that which is lawful (Halal) in the second and third narrations, so all these rules with their evidences mean possession of wealth. All of this indicates that production is not the root problem, rather it is a problem amongst the economic problems, and in the same manner it indicates that the root problem is ownership, or by an alternative expression possession, and this means that the root problem is distribution.

این‌ها همه در چارچوب دلایل شرعی است. اما از نظر واقعیت زندگی اقتصادی، هیچ‌کس انکار نمی‌کند که هر کشوری که دچار ناآرامی اقتصادی است، از توزیع نادرست رنج می‌برد و نه از تولید پایین. نظام سوسیالیستی، از جمله کمونیسم، تنها در نتیجهٔ ستمی پدید آمد که جامعه از نظام سرمایه‌داری متحمل شد، یا به عبارت دیگر، در نتیجهٔ توزیع نادرست. مزایای اجتماعی‌ای که سرمایه‌داران کوشیدند در نظام خود پیاده کنند، همه به توزیع مربوط می‌شوند. راه‌حل‌های سوسیالیستی تنها به مسئلهٔ توزیع می‌پردازند، و مناطقی که امروزه جهان سوم خوانده می‌شوند، مانند کشورهای اسلامی، تنها به سبب توزیع نادرست عقب‌مانده‌اند و نه به سبب فقر کشور. بنابراین، واقعیت مشکل ریشه‌ای در اقتصاد، توزیع نادرست است و نه کمبود تولید. این امری است که قابل درک است و هر انسانی، چه مسلمان، چه سرمایه‌دار و چه سوسیالیست، می‌تواند آن را دریابد. زیرا جهان در مجموع بسیار بیشتر از نیاز مردم تولید می‌کند، اما توزیع نادرست است که عده‌ای را به‌شکلی آشکار ثروتمند می‌سازد، در حالی که دیگرانی تهی‌دست و فقیر باقی می‌مانند. حتی در کشورهایی که از تولید پایین رنج می‌برند، مشکل ریشه‌ای اقتصادی نخست توزیع است و سپس تولید پایین. بر این اساس، واقعیت زندگی اقتصادی نشان می‌دهد که مشکل ریشه‌ای در اقتصاد توزیع است و نه تولید.

This is all with respect to the Shari’ah evidences, as for with respect to the reality of the economic life, no one denies that every country which suffers from economic unrest is due to suffering from poor distribution, and not due to low production. The socialist system, including communism, only arose as a result of the oppression which the society suffered from the capitalist system, or in other words, a result of poor distribution. The social benefits which the capitalists tried to implement in their system are all connected to the distribution. The socialist solutions only deal with the issue of distribution, and the regions which are called the third world such as the Islamic countries in these days, are only backward due to the poor distribution, and not due to the poverty of the country. Accordingly, the reality of the root problem in economics is poor distribution and not lack of production. This is something that can be sensed, and every person can sense it, whether Muslim, capitalist or socialist. This is since the world as a whole produces much more than the people require, but the poor distribution is what makes some people obscenely rich, while others are destitute and poor. Even in the countries that suffer from low production the root economic problem is distribution first and then low production. Based upon this, the reality of the economic life indicates that the root problem in the economy is distribution, and not production.