همه مسلمانان باید مسئولیت اسلام را بر دوش بگیرند. در اسلام روحانیونی وجود ندارد و دولت باید هرگونه نشانه‌ای از حضور آنان را در میان مسلمانان ممنوع کند.

All the Muslims should bear the responsibility of Islam. There are no clergymen in Islam and the State should prohibit any sign of their presence among the Muslims.

اگرچه مجتهدان عالم‌اند، اما هر عالمی لزوماً مجتهد نیست، زیرا عالم ممکن است یا مجتهد باشد یا مقلد (تقلیدکننده). اگر مسلمان بخواهد حکم شرعی را برای عمل کردن به آن فراگیرد، در این صورت باید به این نکته توجه کند: اگر حکم را از مجتهد گرفته باشد، در این صورت از مجتهد تقلید کرده است. اما اگر آن را از غیرمجتهد گرفته باشد، در واقع آن حکم را از همان شخصی آموخته که از او گرفته است و از او تقلید نکرده است. با این حال، اگر مسلمان حکم را به قصد فراگیری آن بیاموزد، صرف‌نظر از اینکه آن را از مجتهد گرفته باشد یا از غیرمجتهد، در هر حال حکم را آموخته است. بنابراین، این عالمان - چه مجتهد باشند و چه غیر آن - روحانی نیستند، زیرا هیچ‌یک از آنان حق ندارد چیزی را حلال یا حرام کند، و در مورد هر حکم شرعی، همانند هر مسلمان دیگری هستند. هیچ‌یک از آنان نباید در هیچ چیزی از احکام شرعی، با وجود هر اندازه که در علم، اجتهاد و احترام رتبه‌اش بالا باشد، خود را از سایر مسلمانان متمایز کند. از این‌رو، آنچه بر دیگران حرام است، برای عالم حلال نمی‌شود و آنچه بر دیگران واجب است، برای او مستحب نمی‌گردد. او بیشتر همانند هر فرد مسلمان دیگری است. بنابراین، مفهوم روحانی‌ای که مسیحیان دارند، در اسلام وجود ندارد. مفهوم روحانی ویژه مسیحیان است، زیرا روحانی برای آنان چیزی را حلال و حرام می‌کند. پس انتساب این اصطلاح به عالم مسلمان ممکن است این تصور را ایجاد کند که مفهوم مسیحی را به علمای مسلمان نسبت داده‌ایم، با آنکه علمای مسلمان هیچ چیزی را حلال و حرام نمی‌کنند. بنابراین، نسبت دادن اصطلاح روحانی به عالم مسلمان شایسته نیست.