امام مالک بن انس (رح) دا رائے یوازې ددوی وه، او هغه د هرې هغې حکم لپاره د اهل المدينه اجماع اخیستله چې په کتاب او سنت کې نه وي.

– Imaam Al-Maalik Bin Anas (rh) was alone in holding this opinion and he took the Ijmaa’ of Ahl-ul-Madinah for every Hukm not found in the Kitaab and the Sunnah.

هغه کسان چې د مالک پیروان وو او د هغه وروسته راغلل، دوی په دې باندې اتفاق وکړ چې د مدینې اهلو اجماع یوه حجت (دلیل) ده۔

– As for the followers of Maalik who came after him then they agreed that the Ijmaa’ of Ahl ul-Madinah represents a Hujjah (proof)

په هغو مسائلو کې چې په توقیف یعنې د رسول اللہ ﷺ د بیان له لارې پرته بل ډول نه پیژندل کیږي. او په هغو مسائلو کې چې د رائې لپاره ځای وي، نو علماؤ پکې اختلاف کړی دی. داسې چې پداسې حال کې چې ډیری علماء وایي چې د اهلِ مدینې اجماع حجت نه ده.

in the matters that are not known except by way of Tawqeef from the Messenger (saw). As for the matters in which there is room for opinion then they differed in respect to that. That is whilst the majority have said that the Ijmaa’ of Ahl ulMadinah does not represent a Hujjah.