د اصول الفقه علم هغه منهج ښيي چې مجتهد پرې عمل کوي، د دې لپاره چې شرعي احکام استنباط یا استخراج کړي، او دا چې په استنباط کې غلطۍ ته ونه رسیږي. نو د دې علم اصول د شرعي دلیلونو د سرچینو لپاره داسې قاعدې دي چې د هغوی د الله تعالیٰ څخه کیدو په اثبات او تاکید کې، او همدارنګه د دې په اړه چې دوی څنګه احکام پرې استنباط کیږي، کنټرول او تنظیم ورکوي.

1) The ‘Ilm of Usool ul-Fiqh represents the methodology (Minhaaj) that the Mujtahid abides by for the purpose of deducing or extracting the Ahkaam Shar’iyah and so that he does not fall into error in the deduction. His principles therefore represent controls for the Shar’iyah evidences sources in terms of establishing and affirming that they are from Allah Ta’Aalaa and in terms of the manner of how to deduce Ahkaam by them.

جہاں تک قواعد فقہیہ کا تعلق ہے، تو یہ وہ اصول ہیں جو جزئی احکام کو یکجا کرتے ہیں، جن میں ایک ہی صفت یا وصف مشترک ہوتا ہے۔ لہٰذا یہ فقہ کے دائرے سے تعلق رکھتے ہیں، نہ کہ اصول فقہ سے۔

As for the Qawaa’id Al-Fiqhiyyah (Fiqhi principles) then they are principles that bring together partial Ahkaam which share a single attribute or description in common with each other. They are therefore from the area of Fiqh and not from Usool ul-Fiqh.