د نهي د دلالت څرنګوالی له تکرار، واحد منع کولو، دوام او فوري والي له اړخونو
What The Nahi Indicates From The Angles Of Repetition, The Single Forbiddance, The Continuity And Immediacy
۱ – د نهی (منع کولو) کار د دې غوښتنه کوي چې همیشه له هغې څخه ډډه وشي که چېرې د هغه صیغه نه وي بدله شوې. دا ځکه چې نهی د کار نه کولو غوښتنه یا امر ده، او د کار پرېښودلو دا غوښتنه د صیغې د څرګند معنا (مدلول الصیغه) سره یوځای دوام کوي، تر هغه چې یوه قرینه راشي چې دا غوښتنه ودروي. دا د هغه د قول په شان دی ﷺ:
1 – The Nahi (forbiddance) of an action dictates refraining from it always if its form has not changed. That is because the Nahi represents the request or demand to not undertake an action and that request to leave the action continues along with the indicated meaning of the form (Madlool As-Seeghah) unless a Qareenah has come that halts that. This is like his Qawl (saw):
ما تاسو ته د قبرونو زیارت کولو څخه منع کړی وم، نو اوس یې وکړئ، ځکه چې دا تاسو ته ستاسو د آخرت یادونه کوي. (سنن الدارقطني)
I had forbidden you from visiting the graves. So (now) visit them so that it reminds you of your hereafter (Sunan of Ad-Daaru Qutniy).
که چیرې د قبرونو زیارت منع پاتې نه وای، نو زیارت به یې هم اوس منع پاتې وای.
Had the forbiddance of visiting the graves not been abrogated, then visiting them would have remained forbidden.
2 – د نهي (منع کولو) امر دا ثابتوي چې فعل سمدستي پرېښودل کېږي. دا د ځان ساتلو تکرار او په ټولو وختونو کې د هغه دوام ثابتوي. د رسول الله ﷺ په وخت کې صحابه کرامو (رضي الله عنهم) د نهي دغه معنا درک کړه، نو کله چې د شرابو د حرمت آیت نازل شو، چې په دې خبرو پای ته رسېده:
2 – The Nahi (forbiddance) of the action establishes that it is left immediately. It establishes the repetition of refraining and its continuation in all times. The Sahaabah (rah) at the time of the Messenger (saw) understood that meaning for the Nahi and so when the Aayah was revealed for the Tahreem (prohibition) of Khamr which ended with the speech:
آیا تاسو به بس نه کوئ؟ (المائدہ 91)
So will you not desist? (Al-Maa’idah 91)
هغوی (صحابه) اعلان وکړ: «موږ ځان ساتلی دی» او هغه شراب چې د دوی سره وو، د مدینې په کوڅو کې یې توی کړ.
They (the Sahaabah) declared: ‘We have refrained’ and they poured what they had of Khamr out upon the streets of Al-Madinah.
3 – هغه نهی چې د مانع (مانعِ عادی/شرعی) له امله راغلې وي، لکه د حایضې ښځې په اړه روژه او لمونځ، نو دا نهی د خپل علت له له منځه تلو سره له منځه ځي یا ختمیږي. دا ځکه چې شرعي سبب هغه دی چې د خپل شتون څخه د حکم شتون او د خپل نشتوالي څخه د حکم نشتوالی ډاډمن کوي.
3 – As for the Nahi that has come due to a preventer (Maani’) like the fasting and prayer in relation to the menstruating woman, then this Nahi disappears or ceases upon the ceasing of its cause. That is because the Shar’iy Sabab (cause) is that which dictates from its presence, the presence (of the Hukm), and from its absence, the absence (of the Hukm).