مصلحہ کو مصلحہ اس لیے کہا گیا ہے کہ اس پر حکم کی بنا ایسی چیز کے مطابق کی جاتی ہے جو غالب گمان کے مطابق فائدے کو حاصل کرنے یا نقصانات کو دور کرنے کا سبب ہو۔ اور اسے مرسل کے ساتھ موصوف کیا گیا ہے (یعنی مرسلہ) کیونکہ اس کے معتبر ہونے یا منسوخ ہونے کے بارے میں شارع کی جانب سے کوئی دلیلِ شرعی موجود نہیں ہوتی۔ اس کی اہمیت استعمال کرنے والوں کے نزدیک درج ذیل امور میں دیکھی جا سکتی ہے:

The Maslahah has been called a Maslahah because the building of a Hukm upon it is in accordance to what is thought to be most likely to bring or attain the benefits or repel the harms. And it has been described with Irsaal (i.e. Mursal) because it is devoid of a Daleel Shar’iy for its consideration or its cancellation from the side of the Shaari’. Its significance for those who use it is seen in the following matters:

د مصالحِ مرسلہ دلیل، هغو کسانو لپاره چې دې ته يې ملاتړ کړی دی، د اجتهاد يوه پراخه ډګر ښيي، چې په هغې باندې مجتهدين کولای شي د ډېرو احکامو ټاکنه وکړي، د هغو مسايلو لپاره چې نه د دې نص شته او نه د دې اجماع. دا حکم د هغو نويو پيښو په اړه کېږي چې د بندګانو د معاملاتو او د ځمکې د مصالحو پورې تړلې وي۔