هغه دلالتونه چې موږ یې بحث کړی، د دلیل او ثبوت (حجیت) په قوت کې سره توپیر لري او د خپل قوت (قوّه) له مخې په لاندې ډول ویشل کیږي:

The Dalaalaat that we have discussed differ and vary in respect to the strength of their evidence and proof (Hujjiyah) in accordance to their strength (Quwwah) as follows:

۱ – د دلالة العبارة (څرګند دلالت) ترټولو قوي دی، ځکه چې دوه ځانګړتیاوې لري:

1 – Dalaalat ul-‘Ibaarah (expressed indication) is the strongest due to two qualities:

لومړی: ځکه چې هغه معنا چې دا یې ثابتوي، د نص (متن) د الفاظو (ټکو) څخه په مستقیم ډول اخیستل کیږي یا استنباط کیږي.

Firstly: Because the meaning that it establishes is benefited or taken from the Alfaazh (worded expressions) of the Nass (text) directly.

دويم: ځکه چې دا معنا د شارع لخوا په اصل یا په تبعیت کې (اصالةً یا تبعاً) مقصود ده۔

Secondly: Because that meaning represents the Maqsood (what is intended) by the Shaari’ in origin or in following (Aslaalatan or Taba’an).