د عُرف یا دودی یا فاسد عرف دی چې نه اخیستل کیږي، یا صحیح عرف دی چې په دوو ډولونو ویشل کیږي: قولي (د خبرو پر بنسټ) او عملي (د عمل پر بنسټ). هر یو له دې دواړو بیا په عام او خاص ویشل کیږي.

The ‘Urf is either a Faasid ‘Urf which is not taken, or a Saheeh ‘Urf which is divided into two types: Qawliy (speech based) and ‘Amaliy (practical/action based). Each of these is further divided into the ‘Aamm (general) and the Khaass (specific).

۱ – العرف القولي، وهو منقسم إلى العام والخاص:

1 – Al-‘Urf Al-Qawliy which is divided into the ‘Aamm and the Khaass:

د "عرف القولي العام" لکه د "دابه" لفظ چې د انسان پرته د ټولو ژویو لپاره کارول کیږي، ځکه چې دا لفظ په اصل کې د ځمکې په مخ باندې د حرکت کوونکو ټولو شیانو لپاره وضع شوی و، پدې کې انسان هم شامل و.

- As for the ‘Urf Al-Qawliy Al-‘Aamm then this is like the usage of the Lafzh (wording) ‘Ad-Daabbah for every animal other than the human being whilst the Lafzh (worded expression) was originally placed down to indicate everything that moved upon the face of earth including the human.