لومړی دلیل: قرآنِ کریم
The First Daleel Al Qur’aan Al Kareem
د قرآن تعریف:
Ta’reef (definition of) Al-Qur’aan:
دا د الله ﷻ کلام دی، هغه معجزه چې تلاوت یې عبادت دی، چې محمد ﷺ ته د عربي ژبې په لفظ او معنا سره د وحي له لارې د جبرئیل علیه السلام په واسطه نازل شوی، او هغه څه دی چې د مصحف د دوو جلدونو (مخ او شاته) تر منځ دی، چې موږ ته د متواتر نقل له لارې رسیدلی دی.
It is the Kalaamullah (the speech of Allah), the inimitable/miraculous, the Tilaawah (recital) of which is an act of worship, which was revealed upon Muhammad (saw) in the Arabic language by way of the Wahi (Jibreel) in Lafzh (wording) and Ma’naa (meaning), and it is what lies between the two covers (front and back) of the Mushaf that has been transmitted to us by Mutawaatir transmission.
د قرآن کلمه د «قرأ» فعل څخه اخیستل شوې ده، یعنی لوستل. الله تعالی فرمایي:
The Qur’aan is derived from the verb to read). Allah Ta’Aalaa said:
بې شکه د دې (قرآن) راټولول او لوستل زموږ په ذمه دي. نو کله چې موږ هغه ولولو، نو تاسو د هغه لوستل پیروي وکړئ. (القیامة: ۱۷-۱۸)
Verily, upon Us is its collection and [to make possible] its recitation. And when We have recited it to you then follow its (the Quran's) recital (Al-Qiyaamah 17- 18).
د قرآن له جملې څخه نومونه دادي: القرآن، الکتاب، الفرقان او الذکر. او د هغو نومونو په اړه چې ځینو علماوو د قرآن نومونه ګڼلي، لکه المجید او العزیز، دا یوازې د قرآن صفتونه دي. الله تعالیٰ فرمایي:
Amongst its names are: Al-Qur’aan, Al-Kitaab, Al-Furqaan and Adh Dhikr. As for what some have considered to be names of the Qur’aan like Al-Majeed and Al-‘Azeez then these only represent descriptions of the Qur’aan. Allah Ta’Aalaa said:
بیشکه، دا یو لوی او عظیم قرآن دی (البروج ۲۱).
Indeed, it is a Glorious Qur’aan (Al-Burooj 21).
او بیشکه دا یو عزتمنده کتاب دی (فصلت ۴۱)
And verily it is a Mighty Book (Al-Fusillat 41).