اسلامی دولت په لویه کچه پراخه شوه، په ختیځ کې تر چین او په لویدیځ کې تر اندلس پورې ورسېده، او د بېلابېلو اصلونو او ډېرو ژبو لرونکې ملتونه یې د خپلو وزرو لاندې راټول کړل.

The Islamic State expanded greatly, reaching China in the East and Andalus in the West and it incorporated under its wings nations from a variety of origins and a number of languages.

د دې ریاست د چارو د سمبالولو لپاره دا ضروري وه چې داسې قوانین وي چې له اسلام څخه، له قرآن کریم، له سنتو او له هغو نورو سرچینو څخه اخیستل شوي وي چې وحي ورته لارښونه کړې ده، ترڅو په هغو ستونزو کې چې بېړني وې او نوي رامنځته کیدونکي وې، حل ومومي. نو مسلمانان، واکمنان، قاضیان، ډلې او افراد، د دې بېړنۍ اړتیا په ځواب کې دې سرچینو ته راجع شول. له همدې امله د مسلمانو عالمانو د هجرۍ په دوهمه پېړۍ کې د اسلامي شرعي متنونو څخه د احکامو استنباط او استخراج لپاره هڅې پیل کړې، ترڅو ټولې هغه ستونزې او ګټې چې رامنځته کیدې، حل کړي.

In order to foster the affairs of this State it was essential to have laws which were derived from Islaam, from the Qur’aan, the Sunnah and from other sources that the Wahi had guided to, in order to treat the pressing and newly occurring problems. So the Muslims referred back to them; the rulers, judges, groups and individuals, in response to this pressing need. Consequently, the Muslim ‘Ulamaa went forth in the second Hijri century expending their efforts to deduce and extract rulings from the Islamic Shar’iyah texts to treat all the problems and interests that arose.