مباح د شارع خطاب دی چې بدیل پرته (من غیر بدل) د کولو او پریښودو ترمنځ اختیار ورکوي۔ اباحت د احکامو شرعیه څخه دی، ځکه دا د شارع خطاب دی، او دا لازمه ده چې اباحت د داسې شارع خطاب څخه ثابت شي چې دا ذکر کوي۔ دا ځکه چې الله تعالی د هرې خبرې او هرې عمل په اړه حکم شرعي بیان کړی دی۔ الله (سبحانه و تعالی) فرمایي:

The Mubaah is the Khitaab (address) of the Shaari’ in providing the choice between doing and leaving without alternative (Min Ghair Badal). The Ibaahah (permissibility) is from the Ahkaam Ash-Shar’iyah because it is the address of the legislator and it is necessary for the permissibility to be established from an address of the legislator that mentions it. That is because Allah Ta’Aalaa has explained the Hukm Ash-Shar’iy for every matter and in respect to every action. Allah (swt) said: