ظاهر هغه لفظ دی چې د هغه لغوي معنا یې د هغه د بڼې لوستلو یا اوریدو سره ذهن ته راځي، پرته له دې چې د دې د پوهیدو لپاره بهرني دلیل ته اړتیا ولري. دا در مهال چې دا معنا د متن د شرعي حکم له پلوه هغه اصلي مقصود نه بیانوي چې اراده شوی وي.

The Zhaahir is the Lafzh (wording) which its linguistic meaning comes to the mind by just reading its form or hearing it, without the need to rely upon an external Daleel (evidence) to understand it. This is whilst this meaning does not represent the original intended meaning in respect to the legislation of the text.

مثال:

Example:

الله (سبحانه وتعالیٰ) فرمایا:

Allah (swt) said: