آیا امر دلالت دارد بر اینکه فوری انجام داده شود یا نه (یعنی با وسعت وقت یا تأخیر)؟ اگر عملی که امر شده است موسّع باشد، یعنی وقت آن وسعت و گنجایش داشته باشد، پس انجام دادن آن در هر وقتی از بازه معین شده‌اش جایز است. مانند نماز ظهر یا دادن زکات فطر. اگر وقت آن مضیّق باشد، یعنی تنگ و محدود باشد، مانند روزه رمضان، پس در همان وقتش فوراً (بدون تأخیر) انجام داده می‌شود. اما آنچه که با وقت معین و مشخصی محدود نشده، مانند امر به انجام کفارات، پس تأخیر در آن جایز است، یعنی می‌توان با کمی تأخیر یا آسانی در زمان‌بندی (به شکل غیرفوری) به انجام آنچه امر شده پرداخت، همان‌گونه که جایز است فوراً انجامش داد.

Does the Amr (command) indicate the request to undertake the action immediately or not immediately (i.e. with relaxation of time or delay)? If the action that had been commanded was Muwassa’ (expansive and has been given breadth and room for its performance or undertaking), then it is permissible to undertake it at any time from its specified time period. This is like the Zhohr prayer or the giving of Zakaat ul-Fitr. If the time was Mudayyaq (restricted and made narrow) like the fasting of Ramadhaan for example, then it is performed in its time immediately (without delay). As for that which has not been restricted by a defined or specified time like the command to undertake expiations (Al-Kaffaraat), then it is permissible to delay them i.e. to approach and undertake that which has been commanded with some delay or ease of timing (i.e. non immediate manner) just as it is allowed to undertake it immediately.