الفتوی لغةً: مشتق است از فعل ‘ ‘ به معنای أفتى به معنای أبان (روشن و آشکار کردن). الفتيا و الفتوی هر دو یک معنا دارند و مصدر آن الإفتاء است. Wait — the target language is Pashto, so I must write in Pashto, not Persian. Corrected: الفتوی لغتاً: دا د «أفتى» فعل څخه اخیستل شوې ده، چې په معنا د «أبان» یعنی ښکاره او روښانه کول دی. الفتيا او الفتوی دواړه يو واحد معنا لري، او مصدر یې «الإفتاء» دی.

Al-Fatwaa linguistically: It is from the verb ‘ ‘with the meaning of Aftii with the meaning of Abaan (to make plain/evident). Al-Futyaa and Al-Fatwaa have the same single meaning and the Masdar (infinitive or verbal noun) is Al-Iftaa’u.

د شریعت له نظره فتوا

Al-Fatwaa in its Shar’a meaning:

دا هغه څه دي چې مفتي (یعنی فقیه) د هغه حقیقت په اړه چې پوښتنه یا سوال کېږي، د حکم شرعي په اړه څرګندوي یا تشریح کوي۔

It is what the Mufti (i.e. the Faqeeh) makes clear or explains in respect to a Hukm Shar’iy for the reality that is being enquired or asked about.