الکلام (خبرو) هغه حروف دي چې له ژورې پاتې برخې د ستنې څخه تر خولې او شونډو پورې د غږونو په شکل وځي. څلویښت (۲۸) حروف (هجا) دي، او عربانو له همدې حروفو څخه کلام جوړ کړ چې معنا لري. دا کلام کیدای شي یو حرف لري، لکه حرف الجر «الباء» او «من»، له دوو حرفونو څخه، لکه «کم»، له درو حرفونو څخه، لکه «رجل»، او له څلورو حرفونو څخه، لکه «علم»، «سماء» او «دهرج»، او له پنځو حرفونو څخه، لکه «جلمود» او «اسبکر». دوی له پنځو حرفونو ډیر اصلي کلمه نه ده ټاکلې او نه یې ورکړې، او کلمې یوازې د اصلي حرفونو پر سر د یو، دوو یا درو حرفونو د زیاتولو له لارې زیاتیدلې ترڅو اضافي معنې ورکړي. دوی دا اضافي حروف د لس حرفونو پورې محدود کړل چې ټول د «سألتمونیها» کلمې په لیکه کې موجود دي (معنا: تاسو ما څخه دا وپوښتل). مثال: کلمه «استصحاب» له اصل «صحب» څخه ده، پاتې حروف یې اضافه دي او له هغې اصل یا ریښې څخه نه دي. څنګه چې کلمه «افتتاح» د «فتح» کلمې څخه اخیستل شوې، پاتې حروف یې اضافي دي.

Al-Kalaam (speech) is letters that have sounds coming out from the furthest part of the throat to the end of the mouth and the lips. There are 28 letters (Huroof) and from these letters the Arabs constructed or composed speech (Kalaam) that contains meaning. It can consist of a letter (harf) like the Harf Al-Jarr ‘Al-Baa’u’ from two letters like ‘Min’ (and ‘Kam’ from three letters like ‘Rajul‘and ‘Ilm’ from four Huroof (letters) like ‘ Samaa’un’ and ‘Dahraja’ and from five letters like ‘Julmood‘ and ‘Isbakara' They did not set or provide an original word that was above 5 letters and words would only increase through adding a letter or two or three upon the original letters of the words (to provide extra meanings). They made these additional letters restricted to ten which are all found within the word ’ (Sa’altumoonihaa) (meaning: You (pl.) asked me it). So for example the word 'ا سْتِصْحا ب ‘ is from the origin of ‘صحب ‘whilst the rest of the letters are an addition to that and not from its root or origin. In respect to the word: ‘افُتِتَاح ‘it is taken from the word ‘ فُتَحَ' whilst the rest of the letters are additional.