دا د شرعي نصونو په کتنه کې شامل دی ترڅو هغه څه معلوم شي چې د حکم سبب یا انګیزه ده. دا کار دې ته اړتیا لري چې د هغو الفاظو (لفظي څرګندونو) او اسالیبو (طرزونو) په اړه پوهه ولرو چې علت ثابتوي، او دا چې دوی د نصونو په کې څنګه پلي کیږي. مثلاً د رسول اللہ ﷺ دا قول به کتل کیږي چې آیا علت ثابتوي که نه:

This involves examining the Shar’iyah texts to acquire knowledge of the matter that is the cause or motive for the Hukm. This requires us to be knowledgeable of the Alfaazh (worded expressions) and Asaleeb (styles) that establish reasoning, and their application upon the texts. So for example the following statement of the Messenger (saw) would be examined to see if it establishes reasoning (Al-‘Illiyah) or not: