۱ – شرط او سبب دواړه په دې کې سره ورته دي چې هر یو یې د بل شي سره تړلی وي، هغه ځای چې کار بشپړ نه وي یا د هغه پرته پیدا نه شي. دا په داسې حال کې چې دواړه هیڅ یو هم د هغه شي یا کار د حقیقت برخه نه جوړوي.

1 – The Shart and the Sabab agree in respect to each of them both being tied to something else where the matter is not completed or does not come into being without it. That is whilst neither of them represent a part of the reality of that thing or matter.

۲ – سبب له شرط څخه داسې توپیر لري چې سبب د خپل وجود څخه د شیئ وجود لازموي، او د خپل عدم څخه د شیئ عدم لازموي. نو که د لمر زوال واقع شي، د ظهر لمونځ پیدا کیږي، او که د لمر زوال واقع نه شي، نو لمونځ پیدا نه کیږي.

2 – The Sabab differs from the Shart as the Sabab necessitates from its existence the existence (of the matter) and from its non-existence it dictates the non-existence of the matter. So if the Zawaal of the sun happens the Zhohr prayer comes into being and if the Zawaal of the sun does not take place then the Salaah does not come into being.