Peygamberin (ﷺ) fiilleri dört türdür:

The Af’aal (actions) of the Messenger (saw) are of four types:

1 – El-Ef'alü'l-Cibiliyye (doğal yaratılışa ait fiiller): İnsanın doğal yaratılışından (yani Khalqah'ından: şeyleri doğal olarak nasıl yaptığından) kaynaklanan ve ayakta durma, oturma, yeme, içme, yürüme ve bunlara benzer şekilde gerçekleştirdiği fiillerdir. Bunların ona ve ümmetine mübah olması konusunda bir fark ya da ihtilaf yoktur ve bu nedenle taklif (yasal sorumluluk ve hesap verme) alanına girmezler. Dolayısıyla Resûlullah ﷺ'in bu fiilleri nasıl yaptığı konusunda ona uymak farz değildir.

1 – Al-Af’aal Al-Jibilliyah (actions of natural disposition): These are the actions that are from the natural disposition of the human being (i.e. his Khalqah: how he naturally does things) which he undertakes like standing, sitting, eating, drinking, walking and what is similar. There is no difference or disagreement in respect to these being Mubaah for him (saw) and for his Ummah and as such they do not fall within the area of Takleef (legal responsibility and accountability). It is therefore not obligatory to follow the Messenger (saw) in his manner of how he undertook these actions.

2 – Onun (sallallahu aleyhi ve sellem) özelliği olduğu teyit edilmiş veya kesinleşmiş ameller. Bunlar, Sahur ve İftar yapmadan oruca devam etmek ya da dokuz eşi aynı anda nikâhta bir araya getirmek gibidir. Bu tür amellerde onunla ortak olmamız veya onun gibi davranmamız caiz değildir; çünkü bunların Kur'an ve icma ile onun özel olduğu sabit olmuştur. Dolayısıyla bu türden amellerde onu taklit etmek caiz değildir.

2 – The actions that have been confirmed or established to be specific to him (saw). This is like the continuation of fasting without consuming food for the Suhoor and the Iftaar or like combining nine wives in marriage (at the same time). It is not permissible for us to share or participate along with him (saw) in these actions as they have been established to be from those matters which are specific to him by the Qur’aan and the Ijmaa’. Consequently, it is not permitted to emulate him in these types of actions.

3 – Peygamber'in (ﷺ) mücmel (belirsiz ya da muğlak) bir Kur'an nassını açıklayan fiilleri bizim için bir hükümdür ve bize hükmü belirler. Bu durum ve bağlamda O'ndan (ﷺ) sadır olan fiilin hükmü, o fiilin açıkladığı şeyin vacip, mendup ya da mubah olmasıyla aynıdır. Örneğin haccın edası ile ilgili fiilleri de böyledir; çünkü bu fiillerin hükmü, şu ayetin hükmüyle aynıdır:

3 – The actions which are an explanation of a Mujmal (undetailed or ambivalent) Nass (text) of the Qur’aan represents legislation for us and establishes the Hukm for us. The Hukm (ruling) of the action that came from him (saw) in this case and situation is the same as the Hukm that the action is explaining in respect to obligation (Wujoob), recommendation (Nadb) or permissibility (Ibaahah). This is like his actions related to the performance of the Hajj as their Hukm is the same Hukm as the Aayah:

Ve hüküm vaciptir (zorunluluk) ve bu, vacip olmaktan çıkaran bir karine (bağlam ipucu) bulunmadığı sürece geçerlidir.

And the Hukm is Wujoob (obligation) and this remains as long as there is no Qareenah (connotation) that takes it away from the Wujoob (obligation).

4 – Allah Ta'ala'ya yakınlaşmaya (el-Kurbe) delalet eden bir şeye bağlı olan fiiller. Bu fiiller, içinde Kurbe niyetini veya amacını ya gösterir ya da göstermez. Allah'a yakınlaşma niyeti, Aşure orucunda olduğu gibi açıkça görülüyorsa, bu fiil yapıldığında sevap kazanılan, terk edildiğinde ise cezalandırılmayan Mendub kategorisine girer. Ancak Kurbe niyeti, bir savaş için belirli bir yer veya konum seçmek gibi açıkça görülmüyorsa, bu durumda Mubah (caiz olma) kategorisine girer.

4 – The actions that are connected to that which indicates that they are for drawing close to Allah Ta’Aalaa (Al-Qurbah). Actions either manifest within them the intention or purpose of Qurbah (seeking nearness to Allah) or do not manifest that. If the intention of Qurbah to Allah is manifested like the fasting of the day of ‘Aashooraa’ then it falls under the category of the Mandoob which the person is rewarded for undertaking and is not punished for leaving. If, however the intention of Qurbah is not manifested like in the choosing of a particular site or position for battle then it enters the category of the Mubaah (permissibility).