İcmanın İslami hükümler için bir kaynak olarak hüccetliliği, Fıkıh ve Usûl-i Fıkıh âlimlerinin çoğunluğunun görüş birliğinde olan bir meseledir; bunun yanında bu temele dayanarak, icmaya dayalı bir hükme uymanın ve ona aykırı davranmamanın gerekliliği de bu görüş birliğinin bir parçasıdır. Ancak âlimler, icmanın hangi Müslümanlardan alınacağı konusunda ihtilaf etmişlerdir.

The Hujjiyah of Al-Ijmaa’ as a source for the Islamic Ahkaam is a place of agreement amongst the majority of the Fuqahaa and ‘Ulamaa of Usool ul-Fiqh in addition to what is built upon that in terms of the obligation to follow and not violate a ruling based upon it. However, they differed in respect to which Muslims the Ijmaa’ is taken from.

En çok bilinen icmâlar, Usûlü'l-Fıkıh ulemâsının ve fakihlerin benimsediği icmâlardır:

The most well-known Ijmaa’s that the ‘Ulamaa of Usool ul-Fiqh and Fuqahaa adopted are:

İcmâ‘-i Sahâbe, İcmâ‘-i Medîne Ehli, belirli bir çağ veya dönemde İslâm ümmetinin icmâı, belirli bir çağ veya zamanda müctehidlerin icmâı ve Şia'nın görüşüne göre Ehl-i Beyt icmâı.

Ijmaa’ As-Sahaabah, Ijmaa’ Ahl ul-Madinah, Ijmaa’ Al-Ummah AlIslaamiyah in a certain era or period, Ijmaa’ Al-Mujtahideen in a certain era or time and Ijmaa’ Ahl ul-Bait in the view of the Shee’ah.

Önce, İcmâ‘-ı Sahâbe'nin hüccetliliğini ele alacağım; çünkü Usûlcülerin ve Fakihlerin çoğu bunu meşru ve geçerli bir icmâ saymıştır. Ardından İslam Ümmeti'nin icmâını ele alacağım.

I will first deal with the Hujjiyah of Ijmaa’ As-Sahaabah because most of the ‘Ulamaa from the Usooliyeen and Fuqahaa counted it as a legitimate and valid Ijmaa’ and then I will address the Ijmaa’ of the Islamic Ummah.

Ashâbın İcmâ'ı (İcmâu's-Sahâbe), şu delillerden dolayı bir hüccet (delil) olarak kabul edilir:

The Ijmaa’ As-Sahaabah is regarded as a Hujjah (proof) due to the following evidences:

1 - Kur'an'da Allah'ın Resulullah'ın ashabına (Sahâbe) yönelik övgüsü ve takdiri (Senâ):

1 - Allah’s commendation and praise (Thanaa’) upon the companions (Sahaabah) of the Messenger of Allah (saw) in the Qur’aan:

2 – Sahabeler (ra), Kur'an'ı bir araya toplayan, onu koruyan, nakleden ve kopyalarını çoğaltan kişilerdir.

2 – The Sahaabah (rah) are those who gathered together the Qur’aan, they are those who preserved it, transmitted and made copies of it.

Ve Allah Teâlâ şöyle buyurur:

And Allah Ta’Aalaa says:

Dolayısıyla, Kur'an'ın korunmasını Allah Teâlâ üstlenmişken, fiilen Kur'an'ı icmâları yoluyla muhafaza eden kişiler Sahâbe (ra) olduğunda, bu âyet onların icmâsının doğruluğuna ve sağlamlığına işaret eder.

Therefore, in the case where it was the Sahaabah (rah) who (practiacally) attended to the Qur’aan through their Ijmaa’ whilst Allah Ta’Aalaa had assumed its preservation, then the Aayah guides to the truthfulness and veracity of their Ijmaa’.

3 – Şeriata göre Sahabenin bir hata üzerinde icmâ etmesi imkânsızdır. Eğer bu caiz olsaydı, dinde bir hata veya yanlışlığın bulunması da caiz olurdu; çünkü bu dini bize icmâları (fikir birlikleri) yoluyla aktaranlar onlardır.

3 – It is impossible in accordance to the Shar’a for the Sahaabah to have an Ijmaa’ upon an error. If that was permissible, then it would be permissible for there to be an error or mistake in respect to the Deen because they are those who have transmitted this Deen to us via their Ijmaa’ (consensus).

4 – Sahabe İcmâı, bir Delîl-i Şer'î'yi açığa çıkarır ve ona işaret eder. Çünkü Sahabe, bir hükmün hüküm olduğu konusunda, Resûlullah ﷺ'in sözü, fiili veya takriri (onaylaması ve rızası) üzerine bir delil bulunmadıkça ittifak etmez ve icmâ oluşturmazdı. Bu durum, Sahabe'den başkası için geçerli değildir; çünkü onlar Resûlullah ﷺ ile aynı zamanda yaşamış, etrafında toplanmış ve ondan rivayet etmişlerdir.

4 – The Ijmaa’ As-Sahaabah discloses and is revealing of a Daleel Shar’iy. That is because they did not agree and hold a consensus upon a certain Hukm being a Hukm unless they had a Daleel from the statement, action or Taqreer (approval and consent) of the Messenger of Allah (saw). This reality does not apply to any other than the Sahaabah (rah) because they lived at the same time as the Messenger (saw), gathered around him and transmitted from him.

Bu delillerden anlaşılmaktadır ki, Sahabe İcmaı, delillerin kesin olarak sabit (Kat'iyyu's-Sübut) olduğuna yönlendirdiği icmadır. Çünkü bu icmanın delilleri kesin olan ayetlerdendir ve Sahabenin övgüsü ve methi hakkında Kat'iyyu'd-Delalet'tir.

From these evidences above it becomes evident that the Ijmaa’ AsSahaabah is the Ijmaa’ which the Adillah (evidences) have guided to being Qat’iy Ath-Thuboot (established and proven decisively). That is because its evidences are from the definite Aayaat and they are Qat’iy Ad-Dalaalah in respect to the commendation and praise upon their 135

doğruluk. Bu durum, dördüncü delil olan ‘Akli (akıl yoluyla elde edilen) delil bakımından da geçerlidir.

truthfulness. This is also the case in respect to the fourth Daleel which is ‘Aqliy (rational).