Orijinal durumda, İslami Şeriat metinleri arasında gerçek bir çelişki bulunmaması gerekir; çünkü bu Şeriat Allah'tandır ve O (SWT) şöyle buyurur:

The original situation is for there to be no real conflict between the Islamic Sharee’ah texts because this Sharee’ah is from Allah and He (swt) says:

"At-Ta'aarud" (çatışma), "Al-Ikhtilaaf" (ayrılık ya da çelişki) anlamının içinde yer alır.

At-Ta’aarud (conflict) is included within the meaning of Al-Ikhtilaaf (difference or contradiction).

Ancak, Şer'i delilleri ilk bakışta inceleyen kimseye, bunların bazılarında bir çelişki veya karşıtlık varmış gibi görünür. Bu yüzden usul âlimleri, bu hayali çelişkiyi ortadan kaldırmak için kurallar ve ilkeler koymuşlardır. Bu da iki yöntemle olur:

However, it appears to the person examining the Shar’iyah evidences at first glance that amongst some of them there is some conflict or opposition. For that reason, the scholars of Usool placed down and set principles in order to remove this imagined conflict. And that is by two methods:

1 – Delillerin tercih yoluyla (et-Tercîh) değerlendirilmesi yöntemi. 2 – Her iki delili de işler kılma yöntemi; zira birbiriyle çelişiyor gibi görünen iki delilden birini bırakmak veya ihmal etmek yerine ikisini birlikte kullanmak daha uygundur.

1 – The method of outweighing (At-Tarjeeh) between the evidences. 2 – The method of making both evidences work and that is because utilising both evidences which appear to be in conflict with each other is Awlaa (more appropriate) than abandoning or neglecting one of them.

Daha önce, kocası vefat ettiğinde hamile olan kadının iddet (bekleme veya yas süresi) konusunda çelişen iki delilin nasıl ele alınacağına dair bir örnek zikretmiştik. Bu, "İki Kat'i delil arasında Et-Ta'arud (çelişki) yanılgısı" başlığı altındaki çalışmada ele alınmıştı.

We have mentioned earlier an example of how to work with two conflicting evidences in respect to the ‘Iddah (waiting or mourning period) of the woman whose husband has passed away whilst she is pregnant. That was discussed in the study under the heading: ‘The delusion of At-Ta’aadul between two Qat’iy evidences’.

Bir başka örnek:

A further example:

Allah'ın Resulü'nün (saw) şu sözü, Ahmed bin Hanbel'in Müsned'inde rivayet edilmiştir:

The following speech of the Messenger of Allah (saw) was related in the Musnad of Ahmad Bin Hanbal:

Taberânî, Resûlullah'ın (sav) Mekke'ye girerken öldürülmüş bir kadınla karşılaştığını ve bunun üzerine: "Bu kişi savaşılması gereken biri değildi" buyurduğunu rivayet etmiştir. Ayrıca ondan (sav) şunu söylediği rivayet edilmiştir:

At-Tabaraaniy related that the Messenger of Allah (saw) came across a killed woman upon entering Makkah and so he said: “This one wasn’t to be fought” and it was related from him (saw) that he said:

Birinci hadis, mürtedin (dinden dönenin) hükmünü açıklamaktadır; bu hüküm, mürted erkek olsun kadın olsun öldürülmesidir. İkinci hadis ise genel olarak kadınların öldürülmesini yasaklamaktadır.

The first Hadeeth explains the Hukm (ruling) of the Murtadd (apostate), which is to kill, whether the apostate is a man or a woman. That is whilst the second Hadeeth forbids the killing of the women in general.

Bu nedenle, kadın mürtedin hükmü konusunda bir çelişki ortaya çıkıyor gibidir; çünkü birinci Hadis onun öldürülmesini emrederken, ikinci Hadis kadının öldürülmesini yasaklamaktadır. Peki bu iki delil, birbiriyle çelişiyor gibi görünmelerine rağmen, birlikte ele alınıp kullanılıyor mu?

Consequently, a conflict appears to exist in respect to the Hukm of the female apostate, as the first Hadeeth commands that she be killed whilst the second forbids the killing of woman. So are both of these evidences which appear to be in conflict with each other worked with and utilised?

Cevap: İki Hadis'in konu alanı (Mevdû') farklıdır; çünkü birincisi mürtedin (dinden dönenin) hükmüne ilişkindir, ikincisi ise savaşa katılmayan kadının hükmünü ve onun öldürülmemesi gerektiğini açıklar. Bu iki delil, birinci Hadis'in dinden dönen erkek veya kadın her kim olursa olsun öldürülmesi hakkında uygulanması, ikinci Hadis'in ise savaş sırasında savaşmayan kadının öldürülmemesi hakkında uygulanmasıyla bir araya getirilmiş olur. Yani kadınların öldürülmesinin yasaklanmasının, dininden dönen (yani dinden çıkan) kadını da kapsadığı söylenmez; bunun nedeni her iki delilin konu alanının farklı olmasıdır. Çelişkili veya birbirine aykırı görülen bu tür delillerden dolayı Usûl âlimleri şu kaideyi koymuşlardır: "İki delille – bir yönden de olsa – amel etmek, bunlardan birini ihmal edip terk etmekten daha evlâdır (daha uygundur)."

The answer: The subject area (Mawdoo’) of the two Hadeeth is different as the first relates to the Hukm of the Murtadd (apostate) whilst the second explains the Hukm of the woman who does not fight (in battle) and that Hukm is not to kill. The two evidences are therefore brought together in the case where the first Hadeeth is applied upon the killing of the apostate whether male or female whilst the second is applied upon the non-killing of the woman who does not fight during the war. That is whilst it is not said that the forbiddance from killing women encompasses the woman who changes (i.e. apostatizes) from her Deen and that is because of the difference of the subject area for each of the two evidences. And due to evidences like this which are thought to be contrary to one another or conflicting the scholars of Usool placed down the Qaa’idah (principle): “Working with the two evidences – and even if from one aspect – is Awlaa (better or more appropriate) than neglecting or abandoning one of them”.