"Ashâbu'r-Resûl" (es-Sahâbe) lafzı, Nebi ﷺ ile sohbeti uzun süren, onunla çok oturan, ona tâbi olan ve ondan ilim alan kimse için kullanılmış bir ifadedir.

As-Sahaabah is a Lafzh (wording) that has been applied to the one whose Suhbah (companionship) with the Nabi (saw) has been lengthy and his sittings with him have been many involving pursuing him and taking from him (saw).

İmam el-Hâfız, senedinde Saîd İbnu'l-Müseyyeb'den şöyle rivayet etmiştir: "Peygamberimizle bir veya iki yıl birlikte kalmamış ya da onunla birlikte bir veya iki gazvede savaşa katılmamış kimseyi, Sahâbeden saymayız."

Al-Imaam Al-Haafizh related in his ‘Isnaad’ from Sa’eed Ibn AlMusayyib that he said: “We do not count someone to be from the Sahaabah unless he resided with the Messenger of Allah (saw) for a year or two years and (or) went to battle (Ghazwah) with him on one or two Ghazwahs”.

Maazanî, "Şerhu'l-Burhân" adlı eserinde şöyle demiştir: "Sahâbe'nin 'udûl (adil) olduğunu söylediğimizde, Peygamber ﷺ'i görmüş olan herkesi, ya da arada sırada ziyaret eden, belli bir maksat için onunla buluşup sonra (hemen) ayrılan kimseleri kastetmiş değiliz. Biz yalnızca onun yanında kalan, ona destek veren ve Allah'ın indirdiği nura uyan kimseleri kastediyoruz; işte onlar kurtuluşa erenlerdir (Müflihûn)."