Fakihler, El-Mesâlihu'l-Mursele'nin benimsenmesi ya da kullanılması konusunda üç gruba ayrılmışlardır:

The Fuqahaa have divided in respect to the adoption or utilisation of Al-Masaalih Al-Mursalah into three groups:

1 – Nass-ı Şer'î dışında hiçbir maslahat görmeyen ve bunun sonucunda kıyası reddeden bir gruptur. Bu grup, nastan gelenden başka maslahat olmadığını, dolayısıyla bunun dışında bir hüküm aramadığımızı ileri sürer.

1 – A group that does not see any Maslahah outside of the Nusoos As-Sharee’ah and these are those who deny Qiyaas. They therefore assert that there is no Maslahah except for what the text has brought and that we do not seek a Hukm from other than that.

2 – İkinci grup maslahatları nasslardan arar ve bu yüzden, maslahatın nassta zikredilen hükme dahil olduğu bir metne sahip konuların her birini, maslahatın gerçekleştiği konuya kıyas eder. Böylece maslahatın, nassta zikredilen hükmü alır. Dolayısıyla maslahata, ona dair özel bir Şer'i delil bulunmadıkça bakmazlar. Bu maslahatın çoğu durumda gerçekleştiği ölçütleri, Kıyas'ın illeti olarak kabul ederler.

2 – The second group seeks the Masaalih from the texts and so they make analogy with every subject in which the Maslahah is realised upon the subject that has a text including the Maslahah. It would take the same Hukm of the Maslahah mentioned within the text. They therefore do not look to the Maslahah unless it has a proof for it from a Daleel Shar’iy Khaass (specific). They consider the regulators in which this Maslahah is realised in most cases to be an ‘Illah of Al-Qiyaas.

3 – Üçüncü grup, el-Mesâlihu'l-Mursele'nin, Şâri'in maksatlarına uygun olan ve hem itibar edilmesi hem de iptal edilmesi (el-İlgâ) bakımından belirli bir asla dayanmayan maslahatlar olduğunu savunur. Eğer belirli bir asıl delille sabit olsaydı, o zaman el-Kıyas'ın genelliği içine girerdi. Eğer belirli bir asıl, İlgâ' (iptal) ile delillendirilmiş olsaydı, o takdirde bu maslahat batıl olur ve el-Mesâlihu'l-Mulgâh (iptal edilmiş menfaatler) arasında sayılır; onu almak ise Şeriatın maksatlarına aykırı ve bunlara muhalif olmuş olurdu.

3 – The third group view that the Masaalih Al-Mursalah are the Masaalih that are in line with the Maqaasid of the Shaari’ and do not have a specific origin in terms of consideration or cancellation (Al-Ilghaa). If there was a specific origin evidenced, then it would enter within the generalness of Al-Qiyaas and if there was a specific origin evidenced with Al-Ilghaa’ (cancellation), then it (the Maslahah) would be Baatil (invalid) and considered to be from the Masaalih Al-Mulghaah (Cancelled out interests) and taking them would be in violation and contrary to the Maqaasid of the Sharee’ah.

İmam Malik, Mesâlihu'l-Mursele'nin alınması ve kullanılmasında öncü isimdi ve bunun uygulanabilmesi ya da başvurulabilmesi için dört şart (Şurût) koymuştur.

Al-Imaam Maalik was the main flag bearer in respect to taking and utilising Al-Masaalih Al-Mursalah and he stipulated four conditions (Shuroot) for it to be employed or referred to:

A – Maslahah Mursalah'ın, Şâri'nin Maqâsıd'ına uygun ve onunla örtüşen bir maslahat olması; Usûl'ünden (temellerinden) herhangi bir Asl'a, yani Qat'î Adillah'tan (kesin delillerden) bir Daliil'e aykırı düşmemesi demektir. Aksine, Şâri'nin gerçekleşmesini murad ettiği Mesâlih ile uyum içindedir; nitekim canın, dinin, malın, neslin ve aklın korunması gibi.

A – That the Maslahah Al-Mursalah is fitting and in line with the Maqaasid of the Shaari’ and so it does not oppose an Asl (origin) from its Usool (origins/fundamentals) of a Daleel from its Qat’iy Adillah (evidences). Rather it in agreement to the Masaalih that the legislator has intended to be achieved like the preservation of the life, the Deen, the wealth, the progeny and the mind.

B – Maslahah Al-Mursalah'ın kendisinde makbul (akla uygun, aklen kabul edilebilir) olması; yani akıl sahiplerine sunulduğunda kabul görecek nitelikte olması.

B – That the Maslahah Al-Mursalah is Ma’qoolah (reasonable/rationally acceptable) in its self so that if it was presented to the people of intellect it would be received with acceptance.

C – Bunu almanın, eğer alınmasaydı kişilerin zorluk ya da sıkıntıya düşeceği durumda, bağlamında ya da yerinde, zorluğu (haraç) kaldırdığı anlamındadır. Oysa Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

C – That taking it removes the Haraj (difficulty/hardship) in the case where if it was not to be taken, in its context or place, the people would then be left (or find themselves) in difficulty or hardship. This is whilst Allah Ta’Aalaa has said:

D – Maslahah'nın (fayda/çıkar) 'Ammah (genel kamu yararına yönelik) olması; insanlara fayda sağlaması ve onlardan zararı defetmesi, belirli bir zümre, grup veya kişiye yönelik olmaması.

D – That the Maslahah (benefit/interest) is ‘Aammah (for general public good) bringing the benefit to the people and repelling the harm from them and that it is not for a certain group, faction or person.

Ek noktalar:

Additional points:

Masalihi'l-Mursele, Müslüman fakihleri arasında ihtilaf edilen bir asıldır. Bu nedenle Hanefiyye ve Şafiiyye, onu kendi başına bir asıl olarak kabul etmez, fakat onu Kıyas bahsi (bab) içinde değerlendirirler. Dolayısıyla maslahat için bir Nass (metin) bulunmadığında, o maslahat reddedilir ve Mulğaa (iptal edilmiş) sayılır. Malikiyye ve Hanabile'nin görüşüne göre ise Masalihi'l-Mursele, daha önce zikredilen dört şartı taşıdığı sürece dikkate alınır ve kabul edilir. Onların görüşünde bu, Şâri'in Makasıdının gerçekleşmesi demektir ve buna özel bir Nass (Nassı Hass) bulunmasa bile durum böyledir.

The Masaalih Al-Mursalah represent an Asl (origin) that is differed upon amongst the Muslim Fuqahaa and so the Hanafiyah and the Shaafi’iyah do not consider it to be an origin (Asl) in its own right whilst they include it within the Baab (chapter/area) of Al-Qiyaas. Consequently, if there doesn’t exist a Nass (text) for the Maslahah to indicate it, it would be rejected and be considered to be Mulghaah (cancelled). - As for the Masaalih Al-Mursalah in the view of the Maalikiyah and the Hanaabilah then it is considered and is taken as long as it fulfils the four conditions mentioned previously. It (in their view) represents the realisation of the Maqaasid of the Shaari’ and even if it doesn’t have a specific text for it (Nass Khaass).