Bazı Müslüman âlimleri, aşağıdakileri Kur'an'ın mucizevi yönlerinden bazılarını temsil eden şeyler olarak kabul etmiştir:

Some of the ‘Ulamaa of the Muslims regarded the following to represent some of the miraculous aspects of the Qur’aan:

1) Al-I’jaaz Al-‘Ilmy (Kur'an'ın içerdiği bilginin mucizevi niteliği ya da ilmî bilgi):

1) Al-I’jaaz Al-‘Ilmy (miraculous nature of the knowledge it contained or scientific knowledge):

Bu, Kur'an'ın vahiy zamanında henüz keşfedilmemiş bazı bilgi veya bilimsel nitelikli gerçeklere değinmesiyle ilgilidir. Bunun örneği, Allah Teâlâ'nın şu kavlidir:

This relates to the Qur’an mentioning some knowledge or scientific based facts which had not been discovered at the time of the revelation. This is like the Qawl of Allah Ta’Aalaa:

Bu, rüzgârların bitkilerin ve bitki örtüsünün döllenmesine yardımcı olduğunun ancak daha sonra keşfedilmesinden kaynaklanmaktadır.

That is because it was only discovered later that the winds assist the fertilisation of plants and vegetation.

2) Al-I’jaaz Al-Ikhbaariy (haber verdiği şeyin mucizevi niteliği):

2) Al-I’jaaz Al-Ikhbaariy (miraculous nature of what it informed):

Bu, gelecekte gerçekleşecek ve sonradan gerçekten olan hakikatleri haber vermesinde kendini gösterir. Bu, Allah Teâlâ'nın şu sözüne benzer:

This manifests in its informing about realities that will happen in the future and then actually happened. This is like the speech of Allah Ta’Aalaa:

Bu, Araplarin o dönemde bilmediği, önceki ümmetlerle ilgili olay ve gerçeklere dair Ikhbaar'ı (haber vermeyi) da kapsar; örneğin Nuh (as) kıssası gibi.

This also includes the Ikhbaar (informing) about the incidents and realities related to the previous nations which the Arabs at that time had no knowledge of, like the story of Nooh (as) for example.

3) El-İcâzu'l-Beyânî (Kur'an üslubunun ifade bakımından mucizevî olması):

3) Al-I’jaaz Al-Bayaaniy (miraculous nature of style of speech):

Bu durum, Kur'an'ın anlam sunuşundaki üslûbunda kendini gösterir; bu üslûp Arapları şaşkınlığa ve hayrete düşürmüştür. Onu, şiir ve belîğ konuşma hakkında bildikleri ile karşılaştırıp ölçtüklerinde, onun aynı türden olmadığını gördüler. Çünkü eşsiz bir üslûpla gelmişti. Bu mucizevî yapı ve benzeri bulunmayan nitelik, İslâm Da'vetinin düşmanlarından biri olan Velîd İbnü'l-Muğîre tarafından dile getirilmiştir. O şöyle demişti: "Biz şiiri bütünüyle biliriz: Recezini, Hacezini ve Karidini (şiirin türlerini), içeriğini ve kapsamını biliriz; o (Kur'an) şiir değildir." Sonra şunları ekledi: "Sihirbazları ve sihirlerini gördük; oysa o (Peygamber), onlara büyü yapmaz, düğüm de atmaz... Allah'a yemin olsun ki o, güzellik ve cazibeyle süslenmiş en tatlı sözdür. Kökü bereketli, dalları meyvelidir..." (es-Sîretü'n-Nebeviyye, İbn Hişâm).

This is manifested in the style of the Qur’aan in its provision of meanings which made the Arabs baffled and perplexed. After evaluating and measuring between it and what they had known in respect to poetry and eloquent speech they found that it wasn’t of the same kind. This is because it had come in a unique style and this miraculous nature and inimitable quality was remarked upon by one of the enemies of the Islamic Da’wah, Al-Waleed Ibn Al-Mugheerah, when he said: “We have known poetry in its entirety, its Rajaz, Hajaz and Qareed (specificities of Poetry), its content and its extent, and it (the Qur’aan) is not poetry”. Then he said: “We have seen magicians and their magic whilst he does not put spells on them or blow knots... By Allah it is the sweetest of speech, adorned with beauty and charm. Its root is abundant and its branches are fruitful...” (As-Seerah An-Nabawiyah, Ibn Hishaam).

Al-I’jaz (kıyas kabul etmeyen belagat, yani eşsizlik mucizesi) tanımı, Al-I’jaz Al-İlmi ve Al-I’jaz Al-İhbari için geçerli değildir; çünkü bana göre bunlar hiçbir şekilde Al-I’jaz'ı temsil etmez. Bunun iki nedeni vardır:

The definition of Al-I’jiaaz (miraculous nature of inimitability) does not apply upon the ‘I’jaaz Al-‘Ilmiy and Al-I’jaaz Al-Ikhbaariy as they are not, in my opinion, representative of the Al-‘I’jaaz at all. That is for two reasons:

1) Bilimsel yasaları ve geçmiş ile gelecekle ilgili haberleri içeren âyetlerin Kur'an'ın bir kısmını oluşturduğunu, bu görüşe göre bu âyetlerin mucizevi olduğunu, geri kalan âyetlerin ve sûrelerin ise bu i'câzı içermediğini söylüyorlar. Oysa Kur'an, Allah Teâlâ'nın Araplara, mesela İhlâs veya Nâs sûresi gibi bir sûre getirmelerini meydan okuyarak istediği şekilde, baştan sona aynı düzeyde mucizedir. Bu sûreler, Araplar'ın Kur'an'ın mucizevi ve benzersiz yapısının yönleri olarak gördükleri konulardan arınmıştır.

1) The Aayaat that comprise of the scientific laws and the news of the past and future represent some of the Qur’aan. They are therefore according to their opinion miraculous Aayaat whilst the remainder of the Aayaat and Suwar do not contain this ‘I’jaaz. This is despite the Qur’aan being miraculous throughout at the same level whilst Allah Ta’Aalaa challenged the Arabs to bring or reproduce a Soorah like it, like Soorah Al-Ikhlaas or An-Naas for example, which are free from the matters that they considered to be angles for the miraculous or inimitable nature and character of the Qur’aan.

2) İ'câz, insanın Kıyamet Günü'ne kadar, kendi gücünün ötesinde olan şeyi taklit edemeyeceğinin teyididir ve ispatıdır. İnsanlık varlığın kanunlarının bir kısmını keşfetmeye ve geçmiş ile gelecek hakkında konuşmaya muktedir oldukça, yalan söyleseler bile ve bu konularda milyonlarca kitap yazılmış olsa bile, bu hususların Kur'an-ı Kerîm içinde bulunması günümüzde i'câzı göstermez. Bu, insanlığın sonsuza dek devam eden aczini gösteren i'câzın gerçek mahiyetine aykırıdır.

2) The ‘I’jaaz represents the confirmation and proving of the inability of man to reproduce the thing that is beyond his ability until the Day of judgement. As long as humankind is capable of discovering some of the laws of existence and are capable of speaking about the past and the future and even if they are untruthful and in the case where millions of books have been written in these subject areas, then the presence of these matters within the Qur’aan Al-Kareem does not indicate the I’jaaz in our current time. This is contrary to the true reality of the I’jaaz which indicates the continual inability of humankind forever.

Bunları bilimsel ve bilgilendirici mucizeler olarak görenler, Allah Teâlâ'nın geçmişi, şimdiyi ve geleceği kuşatan ilminin delilleridir; ancak bunlar Kur'an'ın benzeri olmayan mucizevi yapısının yönleri ya da yüzleri değildir.

Bunu dinlediğinde, her âyetin sonundaki tekrarlanan 'Sîn' sesinin fısıltısını veya mırıltısını ve bu ritmin akıcılığını hissedersin; bu ritim, gecenin sükûnetinde, Fecr'in doğuşunda ve yıldızların solan ışığında tecelli eden anlamla tam bir uyum ve ahenk içindedir. Ve Allah Teâlâ'nın kelamını dinlediğinde:

When you hear this you sense and feel the whisper or murmur of the repeated ‘Seen’ (at the end of each Aayah) and the smoothness of its rhythm that is in complete harmony and fitting to the meaning manifested in the calmness of the night, the dawn of Fajr and the fading light of the stars. And when you hear the speech of Allah Ta’Aalaa:

Bu işitildiğinde, onu dinleyen kişi hem korku ve dehşet duyar, hem de Cehennemin korkunç gerçekliğini gözünde canlandırıp tasavvur edebilir; Allah Teâlâ bizi onun azabından korusun. 3) Kur'an-ı Kerim, bu kelime yapıları, kurgular ve ahenklerle, insanlar arasındaki ilişkileri ve devletler arasındaki ilişkileri düzenleyip yoluna koyacak hükümler de dahil olmak üzere, pek çok ve çeşitli anlamları içinde barındırır. Bu çok sayıdaki ve çeşitli anlamların, özenle kurulmuş lafızlar ve kompozisyonlar içinde bir araya gelmesi, Kur'an-ı Kerim'in i'câzının tecellilerinden biridir.

When this is heard the one listening to it feels terror and alarm whilst being able to picture and visualise the terrifying reality of Jahannum (hellfire), may Allah Ta’Aalaa provide us with refuge from its torment. 3) With these worded expressions, compositions and rhythms the Qur’aan contains a host and great variety of meanings including the rulings to organise and regulate the relationships amongst the people and the relationships between states. The coming together of these many and various meanings within precisely built wordings and compositions is therefore a manifestation from the manifestations of the I’jaaz of the Qur’aan Al-Kareem.

Kur'an-ı Kerim'in İ'caz'ı (benzersiz ve eşsiz olması) bu nedenle; lafızları, kurgusu ve manaları bir araya getiren üslup içindedir. Onun mucizeviliği, öncekiler ve gelecek hakkında verdiği bilgilerde ya da bilimsel kanunlarda aranmaz. Araplar Kur'an'ın üslubundaki i'cazı fark ettiler, ancak bu üslubun gerçek mahiyetini kavrayamadılar; çünkü onu tam olarak kavramış olsalardı, bir benzerini ortaya koyabilirlerdi.

The I’jaaz (miraculous inimitable nature) of the Qur’aan Al-Kareem is therefore within the style that incorporates wordings, compositions and meanings whilst it does not lie in the information that it provides about the previous nations or of the future just as it isn’t found within scientific laws. The Arabs perceived the I’jaaz of the style of the Qur’aan but did not comprehend the true reality of this style, as had they fully comprehended it, they would have been able to imitate it.