Kur'an-ı Kerim ve Sünnet-i Nebeviyye'den Ahkâm-ı Şer'iyye'nin istinbat edilmesi, Arapça dilini, onun ilim dallarını (disiplinlerini) ve Delâlât'ını (anlam ve delalet yollarını) bilmeye dayanır. Çünkü Kur'an ve Hadis Arapça olarak gelmiştir. Kur'an bütünüyle Arapçadır ve içinde Arapça olmayan hiçbir kelime yoktur. Bu, Kur'an'ın Kat'î (kesin) nassıyla sabittir. Allah (SWT) şöyle buyurmuştur:

Deducing the Ahkaam Ash-Shar’iyah from the Qur’aan Al-Kareem and the Sunnah An-Nabawiyah rests upon knowledge of the Arabic language, knowledge of its categories (disciplines) and its Dalaalaat (implications and indications). That is because the Qur’aan and the Hadeeth have come in the Arabic language. The Qur’aan is Arabic in its entirety and there is no word in it which is not Arabic. That has been established by the Qat’iy (definite) text of the Qur’aan. Allah (swt) said:

Ve:

And:

Ve Allah Teâlâ şöyle buyurdu:

And Allah Ta’Aalaa said:

Kur'an'da diğer dillerden gelen kelimelerin bulunmasına gelince, bu kelimeler Arapçalaştırılmıştır ve Kur'an'ın inmesinden önce de Araplar tarafından kullanılmaktaydı. Bunlar arasında şu kelimeler yer almaktadır: المشكاة, السجيل, القسطاص, القرطاس ve bunların dışındakiler. Bu kelimeler ve bunlara benzer olanlar, Araplar onları Arapçalaştırdıktan, yani Arapça dilinin kuralları ve harflerine uygun biçimde şekillendirdikten sonra Arapça hâline gelmiştir. Daha sonra bazı şairleri tarafından, Kur'an-ı Kerîm'in inmesinden önce kullanılmıştır. Örneğin Tarfa bin el-Abd, at'ını tasvir ettiği bir beyitte "Kırtas" (القرطاس) kelimesini kullanmıştır; oysa bu kelime Yunanca "Kuartees" kökenlidir ve kağıt ya da yaprak anlamına gelmektedir.

As for the Qur’aan containing Alfaazh (worded expressions) from other languages, then these Alfaazh have been arabized and they were used by the Arabs before the descent of the Qur’aan. These include words like: المشكاة, السجيل, القسطاص, القرطاس amongst others These Alfaazh and those similar to them became Arabic after the Arabs arabized them i.e. after they framed them in accordance to the workings of the Arabic language and its letters. They were then used by some of their poets before the revelation of the Qur’aan Al-Kareem. For example Tarfah Bin Al-‘Abd used the word ‘Qirtaas’ (القرطاس (to describe his horse in a line of poetry in the case where the word is of Greek orgin ‘Kuartees’ with the meaning of paper or leaves.

Bu nedenle Usûl-ü Fıkıh'ın içinde, Arap diline ve onun dallarına veya ilimlerine ait bazı konuları barındırması gerekir; özellikle de Kitap ve Sünnet metinlerinden Ahkâm-ı Şer'iyye'nin istinbat edilmesiyle doğrudan ilgili olanları. Arap dili çalışmalarının geri kalanına gelince, yani bu konuları uzun, derin ve ayrıntılı biçimde ele alan kısımlar, bunların alanı ve uzmanlık sahası, Nahiv ve Belagat ulemâsı ile dil âlimlerinin fakihleri olan kimselerdir.

It is therefore essential for Usool ul-Fiqh to include within it some of the studies related to the Arabic language and its categories or disciplines and particularly in regards to that which is directly related to the Istinbaat (deduction) of the Ahkaam Ash-Shar’iyah from the texts of the Kitaab and the Sunnah. As for the remainder of the areas of Arabic study that go into the subject at length, in depth and great detail, then these are the remit and area of speciality of the scholars of language like the ‘Ulamaa of An-Nahw (grammar) and Al-Balaaghah (eloquence/metaphorical usage) in addition to the Fuqahaa’ of the language.

Bu bölümde, klasik Usûl-u Fıkıh kitaplarının ele aldığı ve incelediği Arapça dil konularını olduğu gibi sunmaya çalışacağız. Ardından bu konudaki görüşümüzü ortaya koyacak ve doğru olduğuna inandığımız hususları açıklayacağız. Ayrıca konuyu incelemek ve daha fazla fayda sağlamak isteyenler için, Arapça dilinin alanlarıyla ilgili bir konu bölümü de ekledik.