Ulemânın çoğunluğu, lafız-ı âmmın (genel ifadenin), lafzın anlamının kapsadığı her şeyi (çokluk bakımından) gösterdiği ve ona işaret ettiği konusunda birleşmiştir. Bu lafza bir hüküm-i şer'î bağlanırsa, bu hüküm de âmm (genel) olur ve lafzın anlamının kapsadığı bütün efrâd (bireysel unsurlar) hakkında uygulanır. Âmm, onu tahsis eden bir delil gelmediği sürece umûmu (genelliği) üzerinde kalmaya devam eder.

The majority of the ‘Ulamaa have agreed that the Lafzh Al-‘Aamm (general expression) indicates and guides to all that the meaning of the Lafzh encompasses (in terms of a lot or many). If a Hukm Shar’iy is attached to this Lafzh then this Hukm would be ‘Aamm (general) and apply upon all of the Afraad (individual elements) that the meaning of the Lafzh encompasses. The ‘Aamm (general) will then remain upon its ‘Umoom (generality) as long as a Daleel has not come specifying it.