Mücmel, anlamı içinde birbirine bağlanmış bir dizi durum (ahvâl) ve hüküm (ahkâm) barındıran lafızdır; bunlar bir beyân (açıklama/tafsil) olmaksızın bilinemez.

The Mujmal is the Lafzh the meaning of which contains a number of Ahwaal (circumstances) and Ahkaam that have been brought together within it, whilst it is not possible to know them without a Bayaan (explanation/elaboration).

El-Bezdevî, Usûl'ünde onu şöyle tanımlamıştır:

Al-Bazdawi in his Usool defined it as:

"Mücmel, anlamları çok olan ve kastedilen şey, aynı ifade veya cümle içinde anlaşılamayacak biçimde muğlaklaşmış olandır. Bilakis (anlaşılması), açıklama aramaya dönmek, ardından çaba, düşünme ve derin inceleme yapmakla mümkün olur." Mücmelin ayrıntıları aynı metinden anlaşılamaz; bunun yerine, içindeki anlamı açığa çıkaran veya parçalarını ve ayrıntılarını açıklayan bir Mübeyyen (açıklayıcı) bulunması gerekir.

‘The Mujmal is that which has become crowded with meanings and what is intended has become obscure in a manner making it not comprehendible within the same statement or expression. Rather (it is understandable) by returning to seeking explanation and then by effort and reflection or deep consideration’. The details of the Mujmal cannot be understood from the same text but rather there has to be a Mubayyan (something that explains it) that makes clear the meaning in it or that explains its partialities or details.

Örnek:

Example:

Allah Teâlâ şöyle buyurdu:

Allah Ta’Aalaa said:

Salât, mücmel bir şer'î ıstılahtır; kastedilen anlam, Şâri'den (Kanun Koyucu'dan) gelen bir beyan olmadıkça bilinemez. Aynı durum zekât ve hac için de geçerlidir. Binaenaleyh Allah'ın Resulü ﷺ, bu mücmel lafızlar için sözleri ve fiilleriyle bir beyan getirmiştir. Müslümanlara şu sözüyle hitap etmiştir:

The Salaah is a Mujmal Shar’iy Istilaah (terminology), the intended meaning of which is not known except by a Bayaan (clarifying explanation) from the Shaari’ (Legislator). The same applies to the Zakaah and the Hajj. Consequently, the Messenger of Allah (saw) came with a Bayaan for these Mujmal Alfaazh (worded expressions) through his speech and actions. He addressed the Muslims with his Qawl:

Ve onun sözleriyle:

And by his speech:

Aynı durum Ahkâmu'l-Cinâyât (suç hükümleri) konusunda da görülmektedir; Kur'ân, diyet (kan bedeli) yükümlülüğünü belirtmiş, Sünnet-i Nebeviyye ise miktarını ve hangi durumlarda uygulanacağını açıklamıştır.

The same is apparent within the Ahkaam of Al-Janaayaat (criminal acts) as the Qur’aan has stated the obligation of the Diyah (blood money) whilst the Sunnah An-Nabawiyah came explaining its amount and circumstances.

Bu açıdan bakıldığında Mücmel, Müfessar'a benzer; ancak Müfessar bir Beyan'a ihtiyaç duymaz, çünkü metnin açıklaması ikincil bir metinde değil, metnin kendi içinde zikredilmiştir. Bu, Allah'ın (SWT) şu sözüne benzer:

From this angle the Mujmal resembles the Mufassar except the Mufassar does not require a Bayaan as the Bayaan (explanation) of the text is mentioned within it and not in a secondary text. This is like the Qawl of Allah (swt):

Bu, Tefsirul-Mufessar'dan alınmıştır; çünkü ta'vil (yorum) veya beyan (açıklama ve ayrıntılandırma) gerektirmez. Lafız: "Seksen değnek vurun" ifadesi, lafzı (sözü) açıklamıştır: "Vurun onları."

This is from the Mufassar because it does not need interpretation (Ta’weel) or Bayaan (explanatory clarification or elaboration). The Lafzh: “Eighty lashes” explained the Lafzh (wording): “Lash them”.

1 – Kastedilen anlamın belirlenmesi için durmak: Bir ifadenin kastettiği anlam belirsiz (mücmel) ise, Şâri'nin (Kanun Koyucu'nun) belirsizliği giderip anlamını açığa çıkaran bir şey bildirmesi dışında, o ifadeye göre iş yapmak veya hüküm vermek caiz değildir.

1 – Pausing to specify the intended meaning from it so it is not permissible to work or act by it unless something has been mentioned from the Shaari’ (Legislator) which removes its Ijmaal (ambivalence) and reveals or discloses its meaning.

2 – Eğer açıklama (Beyân) yeterli ve kesin (Kat'î) ise, Mücmel olan Müfessere dönüşür ve buna göre amel etmek farzdır. Bu, Allah'ın Resulü ﷺ'den namaz, zekât ve hac için gelen Beyân gibidir.

2 – If the Bayan (explanation) is sufficient and definite (Qat’iy) the Mujmal becomes from the Mufassar and it is obligatory to work (or act) by it. That is like the Bayaan that has come from the Messenger of Allah (saw) for the Salaah, Zakaah and the Hajj.

3 – Eğer bir hükmün beyanı kapsamlı değilse ve kat'î (kesin) değilse, o zaman beyanın tamamladığı ve sunduğu ölçüde amel etmek farzdır. Beyanın kapsamadığı kısım, Şâri'nin ondan kastettiğini açıklamak bakımından içtihat alanına girer.

3 – If its Bayaan is not comprehensive and not Qat’iy (definite) then it is obligatory to work in accordance to the amount that its explanation has completed (and provided). That which the Bayaan does not cover falls into the realm of Ijtihaad in respect to explaining what the Shaari’ intended from it.