1 – Bu hadislerin tamamı Ehâdü'l-Âhâd türündendir ve Tevâtür derecesine ulaşmaz. Bunlar kesin bilgi (yakîn) ifade etmez; dolayısıyla Ümmetin icmâının, genel bir Şer'î delil kaynağı (Delîl-i Şer'î Icmâlî) olarak kabul edilmesi için bunların delil olarak kullanılması geçerli değildir.
1 – All of these Ahaadeeth are Akhbaar Aahaad and do not reach the level of At-Tawaatur. They do not establish Yaqeen (certainty) and as such are not valid to be used as evidence to establish that Ijmaa’ AlUmmah as a Daleel Shar’iy Ijmaaliy (Source of evidence).
2 – Ümmetin sapkınlık üzerinde bir araya gelmeyeceğini belirten hadislerin içinde bir delil (hüccet) yoktur. Çünkü sapkınlık üzerinde bir araya gelmemek, İslam'dan ayrılma konusunda bir araya gelmemek demektir.
2 – The Ahaadeeth mentioning that the Ummah will not gather together upon misguidance do not contain a Hujjah (proof) within them. That is because not agreeing together upon misguidance means not agreeing together to leave Islaam.
3 – Cemaat'e bağlı kalmanın farz olduğunu belirten hadisler, icmanın bir şer'î delil olduğunu kurmak için delil olarak kullanılamaz; çünkü ümmetin topluluğunun korunması, bölünmesine izin verilmemesi ya da ona karşı isyan edilmemesi, onların icmasının (görüş birliği ve uzlaşısının) bir Şer'î Delil olduğu anlamına gelmez ve bunu işaret etmez.
3 – The Ahaadeeth that mention the obligation of sticking to the Jamaa’ah have no place to be used as evidence to establish Ijmaa’ because the preservation of the gathering of the Ummah and not allowing its division or rebelling against it does not mean or indicate that their Ijmaa’ (consensus and agreement) is a Daleel Shar’iy.
4 – Bu konuda Ümmetten hakkı (gerçeği) koruyacak bir topluluğun bulunacağını belirten hadislere gelince, burada "Hakk", "Bâtıl"ın (yanlışın, batıl olanın) karşıtı anlamına gelir; "sevâb"ın (doğru olanın) karşıtı anlamına gelmez. Dolayısıyla Hakk'a bağlı kalmak, hatanın olmaması anlamına gelmez, sapkınlığın (dalâlet) olmaması anlamına gelir.
4 – In respect to the Ahaadeeth that have mentioned that there is a group from the Ummah that will remain upon the truth, then the Haqq (truth) means the opposite of Al-Baatil (falsehood) and it does not mean the opposite to the correct (As-Sawaab). Therefore, sticking to the Haqq does not mean the absence of the mistake but rather the absence of misguidance (Dalaal).
Ayrıca, sağ yolda olan bir grubun varlığı, Ümmetin sağ yol üzerinde icmâ etmesi anlamına gelmez. Çünkü gerekli olan ve zorunlu bulunan şey, Ümmetin doğru üzere olduğunu kurmak ve ispatlamaktır; onların sapkınlık üzerinde uzlaşmadıklarını ayrıca ispatlamak ise gerekli değildir.
In addition, the existence of a group upon the right does not mean the Ijmaa’ of the Ummah upon the right. That is because what is is required and necessary is to establish and prove that the Ummah is upon what is right whilst it is not required to prove the negation of their agreeing upon misguidance.
5 – Ümmetin bir hataya ittifak etmeyeceğini belirten hadislere gelince, bu hadisler rivayet yönünden zayıftır ve âlimlerin çoğunluğu tarafından delil olarak kullanılmazlar.
5 – In respect to the Ahaadeeth that mention that the Ummah will not agree upon a Khata’ (mistake) then these Ahaadeeth are weak in their Riwaayah (transmission) and are not used as evidence by the majority of the ‘Ulamaa.
6 – Bunların istidlal ettikleri icmâ'-i ümmet hadisleriyle çelişen sahih hadisler vardır. Bunlardan biri, Resûlullah ﷺ'in şu hadisidir:
6 – There are Saheeh Ahaadeeth that are contrary to the Ahaadeeth they have utilised for their deduction of Ijmaa’ Al-Ummah. From amongst these is the Hadeeth of the Messenger (saw):