Bu kişi, şeriatla ilgili olan bilgilerden bazılarına sahip olan ancak bu bilgiyle içtihat yapamayan mükallittir (taklit eden). Bu yüzden, bir hükmü delilleriyle birlikte almadığı durumda, başka birini taklit eder. Örneğin, abdestin farzlarını bilir ve bu farzların Allah'ın (SWT) şu sözünden alındığını bilir:

He is the Muqallid (follower/imitator) who possesses some of the knowledge considered in relation to the Tashree’ (legislation) however he is unable to undertake Ijtihaad with that knowledge. He therefore makes Taqleed to someone else in the case where he takes the Hukm along with the Daleel (evidence) for the Hukm. So for instance he would know the Furood (obligations) of the Wudoo’ and he would know that these obligations have been taken from the Qawl of Allah (swt):

Bu, şer'î ilimlerin bazılarına ya da hükümle ilgili bilgi alanlarından bazılarına sahip olmayan, ummî (okuma yazma bilmeyen) ve taklit eden kişidir. Bu yüzden yapmak istediği bir işin veya meselenin hükmünü sorar; kendisine şöyle denir: Haramdır, vaciptir, mendubdur, mekruhtur ya da mubahtır. Hükmün çıkarıldığı ve alındığı delili bilmeden buna uyar ve bu, şer'at tarafından caiz kılınmıştır.

He is the Ummiy (blind) Muqallid who does not possess some of the considered sciences or areas of knowledge (‘Uloom) related to the legislation. Consequently, he enquires about the Hukm of the action or the matter that he wants to undertake and then it is said to him: It is Haraam, Waajib, Mandoob, Makrooh or Mubaah. He then follows that without knowing the Daleel from which the Hukm was deduced and taken and this is permitted by the Shar’a.