"As-Saariq" (hırsız) lafzının anlamı açıktır. Şer'î açıdan "As-Saraqah" (hırsızlık) ise şöyle tanımlanır: "Başkasına ait, belirli bir değere sahip taşınır bir malın, normal bir muhafaza yerinden (Hirz) gizlice alınması."
In respect to the Lafzh ‘As-Saariq’ (thief), its meaning is clear whilst As-Saraqah (theft) in accordance to the Shar’a is: ‘The taking of a movable property of a (certain) value owned by someone else covertly from a normal place of safekeeping (Hirz)’.
Hirz, mal genellikle konulan ve korunarak saklanan yerdir.
And the Hirz is the place that property is normally put and kept safe in.
Ancak fakihler, bu anlamın, cep hırsızlığı (en-neşl) gibi farklı özel adlarla anılan çeşitli hırsızlık biçimlerine uygulanması konusunda ihtilaf etmişlerdir. Cep hırsızlığı, insanların ceplerinden malı çok hızlı ve son derece gizli bir şekilde almaktır.
However, the Fuqahaa’ differed in respect to the application of this meaning upon different forms of theft which have been given different (specific) names like An-Nashl (pickpocketing) for instance which is the taking of property quickly and in a highly covert manner from the people’s pockets.
Yankesici bir Sârık mıdır? Dolayısıyla Yankesiciye Sirkat (hırsızlık) hükmünün uygulanıp uygulanmayacağını bilmek için İctihad gereklidir. Eğer uygulanıyorsa, Sirkat'ın Hükmü geçerli olur ve hırsızlık suçunun Erkân'ı (rükünleri) gerçekleşmişse yankesicinin eli kesilir. Bu nedenle bazı Fukaha yankesiciyi Sârık (hırsız) sayıp kesilmeyi hak ettiğini kabul etmiş, bazıları ise onu öyle saymamış ve Kadı'nın veya İmam'ın belirleyeceği bir Ta'zir (takdiri) cezanın uygulanacağını söylemiştir. Kabirleri soyan kişi, yani ölülerin üzerindeki kefenleri ya da ölünün üzerinde bulunan şeyleri almak için mezarları soyan kimse hakkında da fakihler görüş ayrılığına düşmüştür. Böyle biri Sârık (hırsız) mıdır, değil midir? Dolayısıyla "Sârık" lafzı, her Sârık hakkında elin kesilmesi yükümlülüğü bakımından Zâhir'dir. Ancak aynı zamanda yankesici ve kabir soyguncusu bakımından Hafî'dir; çünkü dil ehlinin 'Urf'unda (örf ve âdetinde) hırsızdan farklı bir adla anılmışlardır. Çünkü yankesiciyi başka bir adla anmak, Sirkat'a ek bir anlam kazandırmak amacıyla yapılmıştır; zira o, uyanık olan kimseden ve gizlilik yönünden değil, açıktan çalmaktadır (Vechü'l-Hafiyye). Ayrıca kabir soyguncusunun adının belirlenmesi, Sirkat anlamının azalması sebebiyledir; çünkü o, malını koruyup muhafaza etmek istemeyen ölüden çalmaktadır. Sonuç olarak bütün bunlar, "Sârık" lafzı bakımından Hafî'dir. Bu yüzden yankesiciye ve kabir soyguncusuna Sârık hükmünün uygulanması için İctihad gereklidir.
So is the Nash’shaal (pickpocket) a Saariq (thief)? Ijtihaad is therefore required to know whether the Saraqah (theft) applies to An-Nashl (pickpocketing). If it does apply, then the Hukm of Saraqah (thievery) would apply and the hand of the pickpocket would be cut if the Arkaan (pillars) of the crime of theft are met. Consequently, some of the Fuqahaa considered the pickpocket to be a Saariq (thief) and deserving of the cutting whilst others did not consider him to be so and as such a Ta’zeer (discretionary) punishment would be applied upon him as determined by the Qaadiy (judge) or the Imaam (ruler) would. They also differed in respect to the Nabbaash (grave robber) who is the one who robs the graves to take the shrouds or what is upon the dead. Is such a person a Saariq (thief) or not? Consequently, the Lafzh (wording) ‘Saariq’ is Zhaahir (apparent) in relation to the obligation of amputating the hand in regards to every Saariq. This is whilst it is, at the same time, Khafiy (unclear) in regards to the pickpocket and the grave robber because they have been specified with a name that is different to the thief within the ‘Urf (custom/tradition) of the people of the language. That is because specifying the pickpocket with another name has been done for the purpose of providing additional meaning to the Saraqah (theft). That is because he is stealing from the one who is alert and not upon the angle of hiddenness (Wajh Al-Khafiyah). In addition, the specifying of the name of the ‘Nabbaash’ (grave robber) is due to a decrease in respect to the meaning of the theft (Saraqah) because he is stealing from the dead who is not intending to safeguard or preserve his property. Consequently, all of this is Khafiy (unclear) in regards to the Lafzh (worded expression) of the ‘Saariq’ (thief). For that reason, Ijtihaad is required in order to apply the Hukm of the Saariq (thief) upon both the pickpocket and the grave robber.
Doğru görüş, bana göre, bu meselede şudur: "Saraqah" (hırsızlık) dilde belirli bir anlama sahiptir. Nass, bu anlamı taşıyan ve tanımlanmış, bilinen bir gerçekliği olan fiile uygulanmıştır. Bu anlam ise Nash'shaal (cep hırsızı) ve Nabbaash (mezar soyguncusu) hakkında uygulanmaz, çünkü bunlar Saariq değildir. Bu nedenle, cezanın caydırıcı olduğu durumda, hâkim veya yönetici uygun gördüğü bir Ta'zeer (takdiri ceza) ile cezalandırılırlar.
The correct view, as a I see it, in this issue, is that ‘Saraqah’ (theft) has a meaning in the language. The text has come to be applied upon this meaning that has a defined and known reality whilst this meaning is not applied upon the Nash’shaal and the Nabbaash (pickpocket and grave robber) because they are not Saariqs. They are therefore punished with a Ta’zeer (discretionary punishment) that the ruler or judge sees fitting, in the case where the punishment acts as a deterrent.