Kur'an, Edille-i İcmaliyye'nin (Sünnet, İcma', Kıyas ve diğerleri gibi) geri kalanından ayrılan özel bir öneme ve değere sahiptir. Bu önem şu hususlarda kendini gösterir:

The Qur’aan has a special importance and significance that distinguishes it from the remainder of the Adillah Al-Ijmaaliyyah like the Sunnah, Ijmaa’, Qiyaas and others. This significance manifests in the following matters:

1) Kur'an-ı Kerim, hem lafzı hem de manasıyla Allah'ın kelamıdır. Buna göre Peygamberî hadisler Kur'an'dan sayılmaz; çünkü lafızları Allah'tan değildir, her ne kadar manaları Allah'tan ilham edilmiş olsa da. Kur'an'ın tefsiri de Kur'an'dan sayılmaz, tıpkı Kur'an'ın Arapça dışındaki dillere yapılan tercümelerinin de Kur'an sayılmaması gibi. İnsanlar Kur'an'ı okuyarak bir ibadet yerine getirirler, çünkü o Allah'ın kelamıdır; bu, Kur'an'a özgü bir niteliktir ve başka hiçbir delilde bulunmaz.

1) The Qur’aan Al-Kareem is the Kalaam (speech) of Allah in its Lafzh (wording) and in its Ma’naa (meaning). Consequently, the Prophetic Ahaadeeth are not considered to be from the Qur’aan because its Alfaazh (wordings) are not from Allah even if its meanings have been inspired from Allah. The Tafseer of the Qur’aan is also not considered to be from the Qur’aan just as the translation of the Qur’aan into other non-Arabic languages are not considered to be the Qur’aan. People undertake an act of worship by reciting the Qur’aan due to it being the Kalaam of Allah which is a special quality that is particular to it and is not found within any other Adillah.

2) Kur'an-ı Kerim, her bir âyetiyle birlikte tevatür yoluyla bize nakledilmiştir. Her âyet, Allah Teâlâ'dan olduğu bakımından kat'î sübut (nakli kesin) olandır. Buna göre tevatür yoluyla nakledilmemiş olan hiçbir şey Kur'an'dan sayılmaz; mesela Abdullah İbn Mes'ûd (ra)'un Allah Teâlâ'nın şu sözünü okuduğu rivayet edildiği gibi:

2) The Qur’aan Al-Kareem has been transmitted to us by Tawaatur and this applies to every single one of its Aayaat. Each Aayah is Qat’iy Ath-Thuboot (definite in transmission) in respect to it being from Allah Ta’Aalaa. Consequently, anything that has not been transmitted by Tawaatur is not considered to be from the Qur’aan like that which was related from Abdullah Ibn Mas’ood (ra) for example when he recited the Qawl of Allah Ta’Aalaa:

Bu âyeti okuduğunda üç günün ardından "Mutetâbiʿât" (art arda) kelimesini ekledi; dolayısıyla bu okuyuş, Abdullah İbn Mesʿûd (ra)'un görüşüne göre üç günün art arda olduğuna dair bir tefsir olarak anlaşılmaktadır.

When he read this Aayah he added the word ‘Mutataabi’aat’ (consecutive) after the three days and as such this reading is understood to represent a Tafseer of the three days in respect to them being consecutive in accordance to the opinion of Abdullah Ibn Mas’ood (ra).

Oysa aktarıldığı şekliyle Peygamberî hadislerin büyük çoğunluğu mütevatir değildir; çünkü bunların çoğu Haber-i Vahid'dir, yani Resûlullah ﷺ'a nispetleri bakımından Zannî es-Sübût'tür (aktarımı kesin olmayan).

That is while the vast majority of the Prophetic Ahaadeeth, that have been transmitted to us, are not Mutawaatir in their transmission as they are mostly Khabar Aahaad which means that they are Zhanniy Ath-Thuboot (not definite in transmission) in respect to them being from the Messenger of Allah (saw).

3) Kur'ân-ı Kerîm, Allah Teâlâ'nın şu sözü gereğince her türlü ilave, eksiltme veya silinmeden korunmuştur:

3) The Qur’aan Al-Kareem is safeguarded from any addition or omission (or deletion) due to the Qawl of Allah Ta’Aalaa:

Bu nedenle, Allah Teâlâ onu koruyup gözetmeyi üstlendiği ve güvence altına aldığı için, bir yaratığın ona bir şey ekleyip ondan bir şey çıkarması mümkün değildir. Buna karşılık, Allah'ın Resulü ﷺ'nün hadislerine ya cahillik ve iyi niyetle ya da İslam'a karşı plan kurup mücadele etmek amacıyla bilerek ekleme yapanların olduğunu görmekteyiz. Sahih hadisler ise, Buhârî, Müslim ve Tirmizî gibi hadis ravileri ve âlimleri tarafından ayırt edilmektedir.

Therefore, it is not possible for a creation to add to it or take anything away from it because Allah Ta’Aalaa has taken over and guaranteed that it will be preserved and safeguarded. In contrast we have seen that there have been those who have added to the Ahaadeeth of the Messenger of Allah (saw) either out of ignorance and good intention or in a deliberate attempt to scheme and fight against Islaam. The Saheeh Ahaadeeth are then only distinguished by the relaters and scholars of Hadeeth like Al-Bukhaari, Muslim and At-Tirmidhi amongst others.

4) Kur'ân-ı Kerîm, esas (temel) olup İslâm şeriatının ilk başvuru kaynağıdır; diğer delillerin, yani Sünnet, İcmâ ve Kıyas'ın hüccet (geçerlilik ve bağlayıcılık) değeri de ondan türemektedir. Bu sebeple Sünnet'i kabul ederiz, çünkü Allah Teâlâ Kur'ân'da şöyle buyurmuştur:

4) The Qur’aan Al-Kareem is the Asaas (basis) and is the first point of reference for the Islamic Sharee’ah whilst the Hujjah (proof and validity) of the other Adillah like the Sunnah, Ijmaa’ and Qiyaas is derived from it. As such we take the Sunnah because Allah Ta’Aalaa has said in the Qur’aan:

Ve Allah Teâlâ'nın Kur'an'da onları (topluca) övmesi sebebiyle Sahâbe İcmâ'ını (ittifakını) alırız:

And we take the Ijmaa’ As-Sahaabah because Allah Ta’Aalaa has praised them (collectively) in the Qur’aan: