1 – İcma, Kur'an ve Sünnet'ten sonra üçüncü delildir; çünkü dayandığı bir şer'î delil vardır, ancak bu delil bize doğrudan ulaşmamış, yalnızca ondan çıkarılan hüküm bize ulaşmıştır.

1 – Al-Ijmaa’ is the third Daleel after the Qur’aan and the Sunnah because it based upon a Daleel Shar’iy even though that Daleel did not reach us (directly) but rather only the Hukm deduced from it has reached us.

2 – Müslüman âlimleri icmâ' (fikir birliği) etmişlerdir

2 – The ‘Ulamaa of the Muslims have made Ijmaa’ (held a consensus)

…İcmâ’ın bir hüccet (delil ve kanıt) teşkil ettiği üzerinde, icmâ ehlinin kimler olduğu ve kimlerin mutabakatının icmâ’ın gerçekleştiğine işaret edip yol gösterdiği konusunda görüş ayrılığına düşülmüş olsa bile, (âlimler) hemfikirdir.

upon Al-Ijmaa’ representing a Hujjah (proof and evidence) even if they have differed in respect to those who are the people of Ijmaa’ and whose agreement indicates and guides to the convening of AlIjmaa’ (a consensus).

3 – Fakihler, Sahabe (ra) arasındaki icma alanlarını ve bağlamlarını tespit etmeye ve bunları öğrenmeye özel bir özen ve dikkat gösterdiler; böylece bu alanlarda onlara uyabilsinler. Her müçtehit de Sahabe (ra)'nin üzerinde görüş birliği edip icma ettikleri hususların dışına çıkmamaya özel bir özen ve dikkat gösterdi.

3 – The Fuqahaa dedicated special attention and care to identify and acquire knowledge of the areas and contexts of Ijmaa’ amongst the Sahaabah (rah) so as to follow them within them. This is whilst every Mujtahid dedicated special care and attention do not go outside of that which the Sahaabah (rah) had agreed and held an Ijmaa’ upon.

4 - Icma ile sabit olan bir hükmün, Allah'ın Elçisi ﷺ vefat ettikten ve vahiy inmesi sona erdikten sonra gerçekleştiği için neshedilmediği ortadadır.

4 - The Hukm that has been established by Al-Ijmaa’ is not abrogated because it came after the death of the Messenger of Allah (saw) and after the Wahi had ceased to descend.

5 – Sahabe (r.a.), İcma'ları yoluyla Usulü'd-Din'i bize aktarmışlardır; tıpkı Kur'an-ı Kerim'i ve icmanın önemini ve değerini gösterip yol gösteren Sünnet-i Nebeviyye'yi bize aktardıkları gibi.

5 – The Sahaabah (rah) have transmitted the Usool ud-Deen to us by their Ijmaa’ as they have transmitted to us the Qur’aan Al-Kareem and the Sunnah An-Nabawiyah which indicates and guides to the importance and significance of Al-Ijmaa’.

6 – Ahkaam, İcma yoluyla belirlenmiş olup Müslümanların hayatı, devletlerinin devamı ve dinlerinin korunması üzerinde büyük bir etki ve tesir sahibi olmuştur. Bu ahkâmdan bazıları şunlardır:

6 – Ahkaam have been established by way of Al-Ijmaa’ which have had a major impact and influence upon the life of the Muslims, the continuation of their State and the preservation of their Deen. Some of these Ahkaam are as follows:

A – Ashab-ı Kiram'ın, Halife Osman İbn Affan (r.a.) zamanında ve ondan önce, Halife Ebu Bekir es-Sıddık (r.a.) döneminde Kur'an-ı Kerim'in bir mushaf haline getirilmesi konusundaki icmaı

A – The Ijmaa’ As-Sahaabah upon making a copy of the Qur’aan AlKareem in the time of the Khalifah ‘Uthmaan Ibn ‘Affaan (ra) and prior to that in the era of the Khalifah Abu Bakr As-Siddeeq (ra)

bu durum, Müslümanların Mesahif'e (Mushaf'ın çoğulu) başvurmasını kolaylaştırdı ve Kur'an'ın ezberlenmesini ve korunmasını güvence altına almalarını mümkün kıldı.

which facilitated and made it easy upon the Muslims to refer to the Masaahif (pl. of Mushaf) to safeguard their memorisation and preservation of the Qur’aan.

B – Sahabenin Ebu Bekir es-Sıddîk'a (ra) Dair İcma'ı

B – The Ijmaa’ of the Sahaabah upon Abu Bakr As-Siddeeq (ra)

Peygamber'in (sav) halifesi (halef) olarak, ardından Ömer ve Osman'ın (ra) bu makama geçmesi... Bu, Müslümanlar için Şer'i yöntemi açıkça ortaya koymuştur: Müslümanların içeride İslam'ı onların üzerinde uygulamak ve dışarıda onu insanlığa taşımak amacıyla bir halifeye biat etmeleri.

assuming the post of the Khalifah (successor) to the Messenger of Allah (saw) and then after him ‘Umar and ‘Uthmaan (rah). This is what made clear the Shar’iy method for the Muslims, to pledge allegiance to a Khalifah in order to apply Islaam upon them internally and to carry it to mankind externally.

Bu, Sahabe (ra) Resulullah'ın (sav) cenazesini Hz. Aişe'nin (ra) evinde üç gün boyunca defnetmeden bıraktıkları, bu süre zarfında aralarından bir Halife seçmekle meşgul oldukları ve ona biat ettikleri dönemde olanlardır. (Çevirmenin notu:

This is as the Sahaabah (rah) left the body of the Messenger of Allah (saw) lying in the house of ‘Aa’ishah (ra) for three days without burying him whilst they occupied themselves in choosing a Khalifah from amongst them and gave him the Bai’ah (pledge). (Translators note:

Bu görüş daha sonra iki geceye göre gözden geçirilmiştir). Bu, Müslümanların bir Halifeyi atamadan iki gece veya üç gün kalmalarının haram olduğuna dair bir icmâyı göstermektedir; çünkü Allah'ın Resûlü ﷺ'nin defnini, bir halifenin bulunmamasından doğan günahkârlık nedeniyle, vâcib olan bu görevi geciktirmişlerdir. (Çevirmenin notu:

This opinion has been later revised to two nights). This represented an Ijmaa’ indicating that it is Haraam for the Muslims to remain two nights or three days without appointing a Khalifah for them and this is because they delayed the Waajib of burying the Messenger of Allah (saw) due to being sinful as a result of the absence of a Khalifah. (Translators note:

Bu hüküm daha sonra şöyle gözden geçirilmiştir: Ümmetin icmaı, halifelik makamı boşaldığı anda halifenin atanması için çalışmanın vacip olduğunu ortaya koymaktadır. Üç gün içinde halifenin atanması zorunluluğu ise Hz. Ömer'in (ra), kendisinden sonra bir halifenin atanması için üç günlük bir süre belirlediği sözüne dayanılarak icmadan çıkarılmıştır.

This has later been revised to the Ijmaa’ indicating the obligation to engage in the appointment of the Khalifah as soon as the position becomes vacant whilst the obligation to appoint the Khalifah within three days has been deduced from the Ijmaa’ upon the statement of ‘Umar (ra) when he gave a time limit of three days for a Khalifah to be appointed after him).