Emir kipi (Sîgatu'l-Emr), dilde talebin, yani bir fiilin yapılmasının istendiğini göstermek üzere konmuş ve bu amaçla sağlanmıştır. Bu kip (If'al) ya da onun yerini tutan şeyler, örneğin Ismu Fi'li'l-Emr (emir fiili yerine geçen isim) ve lam-ı emir (ل) ile başlatılmış Mudâri' (şimdiki zaman fiili), talebi (istemeyi) göstermek için konmuş ve sağlanmıştır. Bu talebin neyi ifade ettiğini, yani farzı mı, müstehabbı mı yoksa caizliği mi kastettiğini anlamak için, ise, bunu açıklayıp netleştiren bir karine (bağlam ipucu) gerekir; bu karine de karâin (bağlantılı ipuçları) arasından olmalıdır.

The Seeghat ul-Amr (command form) has been provided and placed down within the language to indicate the request for the action to take place. This form is ('If’al) or that which takes its place like the Ism Fi’l ul-Amr (verbal noun command) and the Mudaari’ (present tense) prefixed with ‘Lam Al-Amr’ (ل(, have been placed down and provided to indicate the Talab (request). In order to then understand what is intended by this Talab (request), in terms of whether it indicates the obligation, the recommendation or the permissibility, then it is necessary for there to be a Qareenah (connotation) from amongst the Qaraa’in (linking connotations) that makes clear and explains what has been intended from this request (At-Talab).

Bunlar, farzı ve "el-Vacib" olanı belirleyen zorunlu karînelere (delillere) işaret etmektedir. Bunlar şunlardır:

These refer to the necessary Qaraa’in which designate the Fard “Al-Waajib” and these include:

1 – Eğer delil, bu eylemi terk etmenin veya yapmamanın dünyada veya ahirette bir cezaya bağlandığını, ya da buna Allah'ın buğzunun (nefretinin) veya gazabının eklendiğini, ya da imanın nefyedilmesini gösteriyorsa... Örnek: Allah Teâlâ'nın kavli:

1 – If the Daleel (evidence) indicates that leaving or not doing the action has a punishment built upon that in the Dunyaa (the life of this world) or in the Aakhirah (the hereafter), or the hate (detestation) or anger of Allah is attached to it or the negation of Imaan (belief). Example: The Qawl of Allah Ta’Aalaa:

Bu Emir, Talep'i (yapılması istenen şeyi) belirtir; ancak bir Karine olmaksızın Vücub'u (farziyeti) göstermez. Vücub, Allah Teâlâ'nın şu kavli gibi, başka Karineler (bağlayıcı delaletler) sayesinde gelmiştir:

This Amr (command) establishes the Talab (request to do) but without a Qareenah it does not indicate Al-Wujoob (obligation). The Wujoob (obligation) has come from other Qaraa’in (linking indications) like the Qawl of Allah Ta’Aalaa:

Namazı terk eden veya kılmayan kimse için öngörülen cezanın bulunması, namazın Vacip olduğunu gösterir.

The punishment that is built upon the one who abandons or does not perform the prayer indicates that it is Waajib (obligatory).

2 – Açıkça vücub (farzlık) ifade eden bir lafzın bulunması; örneğin: "Furida" (farz kılındı) veya "Yajib" (vaciptir) gibi ya da bunların türevlerinden biri.

2 – The presence of a text containing the Lafzh (wording) that indicates the Wujoob (obligation) explicitly like: ‘Furida’ (it has been made obligatory) or ‘Yajib’ (it is obligatory) or ione of its derivations like:

Allah Teâlâ'nın Kavli:

The Qawl of Allah Ta’Aalaa:

Dolayısıyla zekât farzdır ve bu kategorilere veya bunlardan bazılarına vermek de farzdır.

The Zakaah is therefore Fard and giving it to these categories or some of them is Fard.

3 – Vacip olanın yerine getirilmesi, ancak bir şeyle tamamlanabiliyorsa, o şey de vacip olur. Bu, namazın sıhhat şartlarına benzer. Allah (c.c.) şöyle buyurmuştur:

3 – That which the doing of the Waajib cannot be completed or fulfilled except with it is Waajib. That is like the Shuroot (conditions) of the Sihhah (validity) of the Salaah. Allah (swt) said:

Burada "yıkayın" anlamındaki "İğsilû" emri, eylemi tek başına yerine getirme talebini (talep) gösterir; vacip olduğuna dair yönlendiren karine ise abdestin olmadan ya da bazı durumlarda teyemmüm yapılmadan yerine getirilemeyen namazın farzıyetidir.

So here the verb of the command ‘Ighsiloo’ (wash) indicates the Talab (demand or request) to undertake the action alone whilst the Qareenah (linking indication) that guides to the obligation of the Wudoo’ is the obligation of the Salaah that cannot be undertaken or fulfilled without the Wudoo’ or At-Tayammum in some circumstances.

4 – Şâri'in (Allah'ın) içinde zorluk (veya meşakkat) barındıran bir eylemi yapmayı emretmiş olması; nitekim Onun (SWT) şu sözünde olduğu gibi:

4 – That the Shaari’ has commanded to undertake an action with what it contains within it in terms of difficulty (or hardship) like his Qawl (swt):

Vücubun karinesi "Bu sizin için hoş olmayan veya nefret edilen bir şey iken" ifadesidir.

The Qareenah for the Wujoob is “Whilst it is disliked or hateful to you”.

Emrin sîgasının (emir kipinin) müstehabbı (mendub olanı) ifade ettiğini gösteren karineler şunlardır:

These are the Qaraa’in that establish that the Seeghat ul-Amr (command form) indicates the Mandoob and these include:

1 – Delilin (kanıtın), bir eylemin yapılmasını, kesinliğe (el-Cezm) işaret eden bir karine olmaksızın istediği durum: yani bu istek karine olmaksızın bir emirdir (Emr). Bu, Resulullah ﷺ'in şu sözü gibidir:

1 – That the Daleel (evidence) requests the undertaking of the action without a Qareenah indicating decisiveness (Al-Jazm) i.e. the request is a command (Amr) without a Qareenah. This is like the statement of the Messenger (saw):

Hadis, Müslümanın bir Müslümana borç vermesini talep etmekte ve buna bir sevap bağlamaktadır; ancak vacip olduğuna işaret eden, daha önce vacip konusunda andığımız karinelere benzer, kesinliği (el-cezm) gösteren bir karine bulunmamaktadır. Dolayısıyla bu, borç vermenin mendup (teşvik edilen) olduğunu, farz olmadığını gösterir.

The Hadeeth requests from the Muslim to give a loan to the Muslim and built reward upon that whilst there is no Qareenah that indicates Al-Jazm (decisiveness) like the Qaraa’in that we mentioned in respect to the Waajib (obligation). Consequently, it indicates that the giving of loans is recommended and not obligatory.

2 – Eylemin yapılmasına dair delilin, bağlılık (vücub) gösteren bir karine bulunmadığı durumda, Allah'a yakınlaşma (kurbe) anlamını içermesi. Bunun örneği, Resulullah ﷺ'in şu sözüdür:

2 – That the Daleel for the undertaking of the action indicates within it Qurbah (drawing closeness) to Allah in the absence of a Qareenah indicating the obligation. That is like the Qawl of the Messenger (saw):

Hadis, duayı bir ibadet olarak nitelendirmiştir; ibadetin de içinde Allah'a yakınlık (kurbe) bulunmaktadır, çünkü dua kulun Rabbi ile olan ilişkisini temsil eder. Dolayısıyla dua müstehaptır, vacip değildir.

The Hadeeth has described the Du’aa as an ‘Ibaadah and the ‘Ibaadah has within it Qurbah (drawing closeness) to Allah because it represents the relationship between the ‘Abd (slave/servant) and his Rabb (Lord). Consequently, the Du’aa is Mandoob and not Waajib.

Bu kıraatler, bu bölümün başında İbaha (caizlik) bildiren kalıplarla zikredilmişti ve bu yüzden o bölüme geri dönülerek değerlendirilebilir.

These Qaraa’in were mentioned in the forms that are indicative of Al-Ibaahah (permissibility) at the beginning of this section and can therefore be referred back to in that section.