Hanefiler'in "İstihsân" kelimesini kullanımlarının büyük bir kısmı, onun "Kıyas"a aykırı olan anlamında kullanılmasıdır. Nitekim şöyle derler: "Kıyas hazri (yasağı) gerektirir, ancak İstihsân ibâhayı (caiz oluşu) gerektirir." Böylece İstihsân'ı, Kıyas'ta temsil edilen ve onun gibi bir Delil-i Şer'î'ye karşı bir Delil-i Şer'î kılmış olmaktadırlar.

A lot of what has come in terms of the utilisation of the wording Al-Istihsaan by the Hanafiyah is with the meaning of that which is in opposition to Al-Qiyaas. So they would say: Al-Qiyaas dictates Al-Hazhr (prohibition) but Al-Istihsaan dictates Ibaahah (permissibility). They have made Istihsaan a Daleel Shar’iy that is in opposition to a Daleel Shar’iy like it, represented in Al-Qiyaas.

Bazıları, Hanefiyye mezhebinin görüşüne göre İstihsan'ın, görünürdeki (açık olan) Kıyas'a aykırı olan her delili ifade ettiğini söylemiştir.