Mushkil, delalet (işaret) yönü, kastedilen anlam bakımından açık olmayan lafızdır. Bu, sîga (kalıp) veya üslûptan kaynaklanan bir belirsizlik anlamına gelir ve bu anlam, içtihad yapılmadan kavranamaz ya da kesinleştirilemez.

The Mushkil is the Lafzh which its Dalaalah (implication) is not clear in respect to the meaning that is intended from it. It represents a lack of clarity arising from the Seeghah (form) or the Usloob (style) and this meaning cannot be comprehended or ascertained without Ijtihaad.

Bu nedenle Mushkil, Khafiy'den daha müphemdir; çünkü Khafiy'nin lafzı delaletinde (anlam ilgisinde) açıktır, oysa Mushkil'in lafzı delaletinde açık değildir.

The Mushkil is therefore more obscure that the Khafiy because the Lafzh of the Khafiy is clear in Dalaalah (implication), whilst the Lafzh of the Mushkil is not clear in its Dalaalah.

Örnek:

Example:

Allah (SWT) şöyle buyurdu:

Allah (swt) said:

Kur'u, Arap dilinde iki (olası) anlamı gösteren bir Müşterek Lafız (birden fazla anlamı barındıran bir lafız) olduğundan, anlamı açık değildir. Araplar arasında bu kelime iki anlama işaret eder: Et-Tuhr (temizlik) ve El-Haid (adet görme). Şariʻin (Kanun Koyucu'nun) bunlardan birini kastettiği, diğerini kastetmediği bilinmektedir; çünkü bir Mesele için bir Hüküm bulunması gerekir. Aynı zamanda Müslüman'ın bu Hükmü araştırıp İctihad yoluyla bilmesi de bir görevidir.

The Qur’u is a Mushtarak Lafzh (a worded expression that holds more than one meaning) and hence its meaning is unclear. Amongst the Arabs it indicates two (possible) meanings: At-Tuhr (purity) and Al-Haid (menstruation). That is whilst it is known that the Shaari’ (Legislator) intended one of them and not the other because it is necessary for there to be one Hukm for one Mas’alah. At the same time, it is the duty of the Muslim to search for this Hukm and know it via Ijtihaad.

Yani "Qur'un" lafzı iki anlamı ifade eden bir lafzı müşterektir: temizlik (tuhr) ve adet görme (hayız). Bu lafzın ayette kullanılması nedeniyle bir İşkâl (zorluk veya sorunlu bir mesele) ortaya çıkmıştır. Bu sebeple bu metin Müşkil (anlaşılması güç) olarak kabul edilmiştir.

So the Lafzh ‘Qur’un’ is a Lafzh Mushtarak indicating two meanings: Purity and menstruation and as a result of the usage of this Lafzh in the Aayah an Ishkaal (a difficult or problematic issue) has arisen. This text has therefore been considered to be Mushkil (problematic).

Şimdi, Mücteheddin'in Karâin (karineler) ve Edille (deliller) yoluyla, Şâri'in (Kanun Koyucunun) kastettiğini en muhtemel veya en güçlü gördüğü iki anlamdan birini diğerine tercih etmeye ilişkin Fukahâ'nın içtihatlarından bir tablo sunacağım.

I will now present a picture of the Ijtihaadaat of the Fuqahaa in regards to outweighing one of the two meanings over the other by way of Qaraa’in (connotations) and Adillah (evidences) that the Mujtahid found most probable or preponderant to reflect what the Shaari’ (Legislator) intended.

A – Hanefiyye'nin, "el-Kur'" kelimesinin kastettiği anlamın "el-Hayd" (âdet görme) olduğu yönündeki görüşü:

A – The opinion of the Hanafiyah that the intended meaning of ‘Al-Qur’u’ is ‘Al-Haid’ (menstruation):

Onlar hükümlerini şu delile dayandırdılar: Allah Teâlâ, Haydın (adet görmenin) mümkün olmadığı durumda bekleme süresini (iddeti) aylarla belirlemiştir. Bu da, bekleme süresi bakımından Haydın asıl olduğunu gösterir; nitekim Allah Teâlâ'nın şu kavlinde de bu zikredilmiştir:

They based their deduction upon the following: That Allah Ta’Aalaa made I’tidaad or ‘Iddah (period of waiting) by months in the case where the period of waiting by the Haid (menstruation) is not possible. That indicates that the Haid (menstruation) is the Asl (origin) in respect to the waiting period as was mentioned in the Qawl of Allah Ta’Aalaa:

Yasama kuralının (iddet) hikmeti, rahmin boş olduğunu ve hamilelik bulunmadığını bilmektir. Bunu açıkça gösteren şey Hayız (adet görme) halidir, Tuhr (temizlik hali) değildir.

The Hikmah (wisdom) of the legislation of the I’tidaad (waiting period) is to know that the womb is free and that there is no pregnancy. What makes that evident is the Haid (menstruation) and not the Tuhr (purity).

B – Şafiîlerin görüşü: "el-Kur'" kelimesinin kastettiği anlamın "et-Tuhr" (adet görmeler arasındaki temizlik dönemi) olduğu görüşüdür; bu görüş şu deliller üzerine dayandırılmıştır:

B – The opinion of Ash-Shaafi’iyah that the intended meaning of ‘Al-Qur’u’ is ‘At-Tuhr’ (period of purity in between menstruation) the deduction of which was based upon the following:

Allah (SWT) şöyle buyurdu:

Allah (swt) said:

Bunun anlamı şudur: Onları, İddet'lerinin başlangıcı için boşayın. Bu da, meşru veya yasal olan Talak'ın (boşamanın) Tuhr (temizlik hali) durumunda gerçekleştiği, Haid (adet görme) durumunda ya da halinde değil, bilindiği hâlde böyledir. Dolayısıyla İddet (bekleme süresi) adı Tuhr (temizlik) dönemi için verilmiştir. Ve dediler ki, O'nun (swt) Kavli'ndeki 'Selase' (üç) lafzı:

This means: Divorce them for the commencement of their ‘Iddah and this is whilst it is known that the legitimate or legal Talaaq (divorce) occurs in the state of Tuhr (purity) and not the state or condition of Haid (menstruation). Consequently, the name of ‘Iddah (waiting period) was provided for the (period of) Tuhr (purity). And they said that the Lafzh (wording) ‘Thalaathah’ (three) in His Qawl (swt):

Lafzın müennes (mu'annes) gelmesi; oysa Arap dilinde sayı müennes ise sayılan şeyin (el-ma'dud) müzekker (müzekker) olduğu, müennes olmadığı bilinmektedir. Dolayısıyla kastedilen, üç "ekru" yani üç "tuhr"dur; yani "kur'" tuhr (temizlik dönemi) demektir, hayız (adet dönemi) değildir. Başka bir örnek:

That the Lafzh came in the feminine form (Mu’annath) whilst it is known in the Arabic language that if the number is feminine then the thing or matter being numbered (Al-Ma’dood) is masculine (Mudhakkar) and not feminine. What is intended therefore is three ‘At’hur’ (i.e. three Tuhrs) meaning that the Qur’u is At-Tuhr (period of purity) and not Al-Haid (period of menstruation). Another example:

Buradaki ‘İşkâl (güçlük, çözülmesi gereken mesele) tek bir Lafz'da (ifade edilen kelimede) değil, bizzat Üslûb'da (anlatım biçiminde) bulunmaktadır. Öyleyse Allah Teâlâ'nın şu Kavli'yle kimin kastedildiği söz konusudur:

The ‘Ishkaal (problematic matter of difficulty) here does not lie in one single Lafzh (worded expression) but it is rather within the Usloob (style). So who is it that is intended by the Qawl of Allah Ta’Aalaa:

Kocanın mı yoksa veli (vasi) mi? Hanefiler, bunun kocaya işaret ettiğini söylemiştir; çünkü bu anlam üslûpla uyumludur ve evlilik akdinin düğümünü elinde bulunduran, nikâh akdiyle bu düğümü tamamlanmış olan kişi kocadır. Malikîler ise evlilik düğümünün elinde olanın, kızın küçük olması gözetilerek, "veli" olduğunu söylemiştir. Ancak bu, uzak bir yorumdur.

Is it the husband or it is the Wali (guardian)? The Hanafiyah viewed that it refers to the husband because it is the meaning that is in agreement with the Usloob (style) and he (the husband) is the possessor of the knot or contract of marriage that was completed by the contract of the marriage. Al-Maalikiyah however said that the one in whose hand is the knot of the marriage is the ‘Wali’ with the consideration that she is Qaasirah (young). That however is a distant interpretation.

Metnin uygulanması ve hayata geçirilmesi, ancak geçerli ve tanınmış içtihat süreci olan İctihâd-ı Mu'teber yoluyla metinden maksûd (kastedilen anlam) bilindikten sonra mümkün olur.

The text is not implemented or applied until after the Maqsood (intended meaning) from the text is known by way of Al-Ijtihaad Al-Mu’tabar (i.e. valid and recognised process of Ijtihaad).