1 – Âlimlerden bazıları, Ebu İshak el-Merûzî de dahil olmak üzere, bir mükallidin her mezhepten kendisine en kolay ve en hafif gelen görüşü alırsa, fısk (açık itaatsizlik) işlemiş olacağını, yani günahkâr ve itaatsiz sayılacağını söylemişlerdir.

1 – Some of the ‘Ulamaa, including Abu Ishaq Al-Marouziy, said that if the Muqallid took that which was easiest and lightest upon him from every Madh’hab, then he would have committed Fisq (clear disobedience) meaning that he would be sinful and disobedient.

Hanbelîler, müctehidin, en hafif ve kendisi için en kolay olanı takip etmesi durumunda açık fısk (bariz fasıklık) işlediğini belirtmişlerdir. İmam Ahmed bin Hanbel şöyle demiştir: Bir kimse nebiz (içecek) konusunda Kûfe halkının, semâ' konusunda Medine halkının ve mut'a (geçici evlilik) konusunda Mekke halkının görüşüne göre hareket etseydi, fasık olurdu. Hanbelîler, müctehidin bu durumda fısk işlemiş olacağını belirtmişken, avam mükallidin bu konuda taklit yapması durumunda fısk işlemeyeceğini kabul etmişlerdir.

That is whilst the Hanaabilah specified the Fisq (clear disobedience) to the Mujtahid if he was to follow what was the lightest and easiest upon him. Al-Imaam Ahmad Bin Hanbal said: If a man acted in accordance to the opinion of the people of Kufa in respect to Nabeedh (beverage), the people of Al-Madinah in respect to As-Samaa’ and the people of Makkah in regards to Al-Mut’ah (temporary marriage), then he would have been a Faasiq. And the Hanaabilah specified the Fisq to the Mujtahid whilst the Muqallid Al- ‘Aammiy, if he was to make Taqleed in respect to that, he would not have committed Fisq.

İmam Ahmed, daha önce zikredilen üç meseleyi, Kûfe halkının nebîz içmeyi mubah gördüğü, Medîne halkının es-Semâ' (şarkı ve çalgı dinlemesini) mubah gördüğü ve Mekke halkının mut'a nikâhını mubah gördüğü için zikretmiştir.

Al-Imaam Ahmad mentioned the three matters previously mentioned because the people of Kufa used to permit Nabeedh, the people of Al-Madinah used to permit As-Samaa’ (listening to songs and instruments) and the people of Makkah permitted the Mut’ah marriage.

2 – Ya ‘İzzüddin ‘Abdüsselâm’a gelince, o şöyle demiştir: Müctehidin yaptığı işe bakılır. Eğer bu iş, Şer‘î açıdan yasaklığı yaygın biçimde bilinen bir şeyse, o günah işlemiş olur; bilinmeyen bir şeyse günah işlememiş olur. Bu nedenle o, ruhsatların takibini, yasaklığı yaygın biçimde bilinmeyen şeylerle sınırlandırmış ya da belirlemiştir.

2 – As for ‘Izz ud-Deen ‘Abdis Salaam, then he said: The action that the Mujtahid does is examined. If it is from that which its prohibition is widely known in the Shar’a then he would have sinned and if it was not, then he would not have. He therefore restricted or specified the following of the Rukhas to that which its Tahreem (prohibition) was not widely known.

3 – Bazı âlimler, bunların arasında İbn ul-Hümâm da, şöyle demiştir: Ruhsatların takip edilmesini engelleyen bir mâni yoktur; çünkü kişinin, kendisine en hafif gelen hükme göre amel etmesi caizdir. Bu, müşakkat (taklit eden) kişinin o meselede başka bir hükme göre amel etmemiş olması halindedir. Bu âlimler, Resûlullah ﷺ'ın Sahâbe'ye (radıyallahu anhüm) daha hafif olanı sevdiğini söylerlerdi.

3 – Some of the ‘Ulamaa, including Ibn ul-Himaam, said: There is no preventer (Maani’) preventing the following of the Rukhas as it is permitted for the person to follow according to what is the lightest upon him. That is in the case where the Muqallid has not acted in accordance to another Hukm within the Mas’alah (issue). They would say that the Messenger of Allah (saw) used to love that which was lighter for the Sahaabah (rah).